«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Του  Ι.  Θεοδωρόπουλου  Κόρινθος
Σύμφωνα με την παλαιά διαθήκη, ο Μωυσής όταν ήταν μωρό η μάνα του τον έβαλε σε ένα καλάθι από καλαμιές, και τον απέθεσε στον ποταμό Νείλο. Λίγο πιο κάτω τον περισυνέλεξαν οι κόρες του Φαραώ, που έκαναν μπάνιο. Άρα ο Μωυσής μεγάλωσε σαν πριγκιπόπουλο, μέσα στο βασιλικό παλάτι.

Η Αίγυπτος τότε ήταν μια μεγάλη χώρα, και περιλάμβανε όλη την ΒΑ Αφρική, όπου κατοικούσαν πλήθος ετεροκλήτων λαών, και επόμενο ήταν να δημιουργούν προβλήματα στους Φαραώ. Ο Φαραώ Αμενχοτέπ, (που σημαίνει ο Άμμων είναι ευχαριστημένος),  προσπαθώντας να λύση το πρόβλημα αυτό, αποφάσισε να δώσει σε όλους αυτούς τους λαούς κάτι κοινό, ώστε να δέση ως ενιαίο κράτος. Αυτό θα ήταν ένας Θεός, και να καταργήσει τους  700  και πλέον Θεούς που λατρεύονταν  στην τότε επικράτεια της Αιγύπτου.  Σαν έξυπνος βασιλιάς, που ήταν, δεν τους έδωσε τον Άμμωνα τον Όσιρη η την Ίσιδα που ήταν οι μεγάλοι Θεοί της μητροπολιτικής Αιγύπτου, αλλά τον Θεό  Ήλιο που λατρεύονταν ήδη από όλους τους λαούς.  Στα Αιγυπτιακά ο ήλιος λεγόταν Ατών,  και ο Φαραώ διαμόρφωσε το όνομά του από Αμενχοτέπ, σε  Ακενατών, που σημαίνει, αυτός που εκπροσωπεί τον  Ήλιο.

Στον Μωυσή που είχε πλέον ανδρωθεί του ανέθεσε τα καθήκοντα του Αρχιερέα της νέας θρησκείας.  Ο Ακενατών με την ενεργεία του  αυτή ήταν ο πρώτος ηγέτης παγκοσμίως που συνέλαβε την ιδέα, και την εφάρμοσε για 17 χρόνια που βασίλευσε, (1379-1362 π.χ.)του μονοθεϊστικού συστήματος.  Η πράξη του αυτή όμως προκάλεσε την δυσφορία και την οργή του πολυθεϊστικού ιερατείου. Μετά το θάνατο του Ακενατών οι επόμενοι βραχύβιοι Φαραώ, Σμενκάρε, και Τουταγχαμόν, για να έχουν καλές σχέσεις με το ιερατείο, επανέφεραν το παλιό πολυθεϊστικό σύστημα.

Ο Μωυσής αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αίγυπτο, μεταβαίνοντας στη Μαδιάμ. Μετά το θάνατο του Τουταγχαμόν ο Μωυσής επανήλθε στην Αίγυπτο και έχοντας στο πλευρό του, Εβραίους, μονοθεϊστές, και δυσαρεστημένους προσπάθησε να πάρει το θρόνο από τον Ραμψή  τον Β΄,  αλλά απέτυχε.  Ο Ραμψής για να αποφύγει τον εμφύλιο πόλεμο και τον υπολογίσιμο πλέον Μωυσή του επέτρεψε ελεύθερη έξοδο από την Αίγυπτο, μαζί με τους οπαδούς του, και τη κινητή τους περιουσία που ήταν κυρίως τα ζώα, οι άμαξες, οι σκηνές, και τα γεωργικά τους εργαλεία.

Η παλαιά διαθήκη αφήνει να νοηθεί ότι οι Εβραίοι  που ακολούθησαν το Μωυσή ανέρχονταν σε 2.000.000. Σύγχρονοι μελετητές τους υπολογίζουν για πολύ λιγότερους.   Ακολούθησαν τη γνωστή στο Μωυσή διαδρομή που οδηγεί στο βόριο άκρο της Ερυθράς θάλασσας το σημερινό Σουέζ.  Το πλέον κατάλληλο μέρος να παρακάμψουν τη θάλασσα.  Διότι πιο νότια το εύρος της  είναι 30 χιλιόμετρα περίπου, και ακόμη πιο νότια η κυρίως Ερυθρά θάλασσα έχει εύρος μεγαλύτερο των 200 χιλιομέτρων, και η διάβαση της από τόσους ανθρώπους,  με τη κινητή τους περιουσία θα ήταν αδύνατος.  Το μέρος αυτό ήταν γεμάτο βάλτους και παπύρους. Οι  Εβραίοι όμως διέβησαν το μέρος αυτό καλοκαίρι εποχή ξηρασίας, χωρίς προβλήματα, και έφθασαν στη χερσόνησο του όρους Σινά, όπου και στρατοπέδευσαν, για μεγάλο  χρονικό διάστημα, διότι έπρεπε να καληεργίσουν τη γη ώστε να εφοδιαστούν με τρόφιμα.

Βλέποντας ο Φαραώ  Ραμψής ότι οι Εβραίοι δεν απομακρύνονται και φοβούμενος τυχόν επιστροφή  των έστειλε το στρατό του να τους εκδιώξει, όμως είχαν αρχίσει οι βροχές , και ο στρατός του κώλυσε στους βάλτους. ( Έτσι δικαιολογούν οι σύγχρονοι μελετητές το Εβραϊκό παραμύθι για τη διάβαση της Ερυθράς θάλασσας με την υποχώρηση  των υδάτων ).  Στην χερσόνησο του Σινά, (η οποία έχει μέγεθος όσο η Στερεά Ελλάς και η Πελοπόννησος μαζί), περιπλανήθηκαν για 40 χρόνια, αντιμετωπίζοντας τρομερά προβλήματα.  Η γη αυτή ήταν αφιλόξενη, άνυδρη και πετρώδης οι βροχές  σπάνιες, ποτάμια με νερά και γόνιμες κοιλάδες δεν υπήρχαν, ο ήλιος καυτός έκανε την ατμόσφαιρα πραγματικό καμίνι. Η πείνα η δίψα και οι αρρώστιες τους εξουθένωσαν.

Ο Μωυσής ένας πεπειραμένος Θεοπλάστης λόγω της θητείας του κοντά στον Ακενατών έπλασε ένα Θεό κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των Εβραίων και της σκληρής πραγματικότητας που ζούσαν στο Σινά, και κατόρθωσε να τους τον επιβάλλει με επιτυχία.

Οι αγριότητες οι λεηλασίες και οι γενοκτονίες που διέπραξαν στη συνέχεια οι Εβραίοι στην Ιεριχώ, την Γαϊ και σε άλλες πόλεις της Παλαιστίνης που κυρίευσαν,  όπως γράφει η παλαιά διαθήκη,  έγιναν κατόπιν εντολής του Θεού.  Οι  εκφράσεις  «απέκτηνε δια ρομφαίας» και το απειλητικό  «ουέ», που συναντάμε δεκάδες φορές στην ίδια γραφή,  Ακόμη ότι είπε ο Θεός προς τους Εβραίους «σεις είσθε ο περιούσιος λαός μου».  Όλα αυτά δείχνουν ότι  εδώ έχουμε να κάνουμε  πλέον με ένα Θεό, ασυγκρίτως σκληρό, που διψά για αίμα,  εκδικητικό, απειλητικό, ρατσιστή.  Χαρακτηριστικό απόσπασμα,  «…αυτούς δε πάντες εξολόθρευσαν εν στόματι ξίφους, έως απώλεσεν αυτούς, ου κατέλιπον εξ αυτών ουδέν εμνέον. Ον τρόπον συνέταξε Κύριος τω Μωυσή τω παιδί αυτού, και Μωυσής ωσαύτως ενετείλατο τω Ιησοί. Και ούτως εποίησεν Ιησούς, ου παρέβη ουδέν από πάντων ων συνέταξε αυτώ Μωυσής» (Ι.Ν.  Κ ια΄12-16 ) Δεν άφησαν δηλαδή τίποτα που είχε ζωή και ότι ανέπνεεν, ακόμη και τα ζώα.  Όπως διέταξε ο Κύριος.

Δεν είναι δυνατόν όλα αυτά να χαρακτηρίζουν έναν ανθρώπινο  Θεό, αλλά το Θεό που έπλασε ο Μωυσής για να κατορθώσει να ελέγξει και να κατευθύνει τους Εβραίους. Αυτόν λοιπόν το Θεό ο Χριστός τον αποκαλεί πατέρα του. Οι Χριστιανοί  αποδεχόμενοι το Χριστό ως ιδρυτή της θρησκείας τους, είναι υποχρεωμένοι να αποδεχθούν και τον πατέρα του.

Εσείς είστε ;  Φίλε αναγνώστη περιμένω το σχόλιο σου

Ι.  Θεοδωρόπουλος


Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/456/

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
Περισσότερα...