«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ

Κομμουνισμός +Χριστιανισμός. Ένας ανεκπλήρωτος, κρυφός και παράνομος έρωτας. Καταδικασμένος από τον Μαρξ («Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού») να θάλλει σε κρυφές γωνιές, μέσα σε χαλάσματα, πίσω από γκρεμισμένα ντουβάρια, μέσα σε τουαλέτες, και μια ζωή αποφεύγοντας τα αδιάκριτα βλέμματα των περαστικών και περίεργων ηδονοβλεψιών, οι οποίοι ικανοποιούνται ρίχνοντας μάτι σε ερωτικές περιπτύξεις ανώμαλης σεξουαλικότητας.

Πρόκειται για έρωτα ομοφυλοφιλικής κατηγορίας. Και τα δύο μέρη επιθυμούν παθιασμένα την σωτηρία των ανθρώπων. Αυτό το διαβεβαίωσε κι ο Μαρξ. Μόνο που διευκρίνισε ότι υπάρχει μια διαφορά. Δηλαδή ότι αυτό που επιθυμούν να πετύχουν οι χριστιανοί για τον άλλο κόσμο, αυτός ήθελε να το πετύχει εδώ στη γη. Εξάλλου δεν λέγεται ότι οι πρώτοι χριστιανοί ζούσαν έχοντάς τα όλα κοινά, σαν σοσιαλιστές, να πούμε;

Μετά έχουν κι άλλο μεγάλο κοινό στοιχείο. Όπου επικράτησαν και οι μεν και οι δε, κατάφεραν να πετύχουν ακριβώς τα αντίθετα απ’  αυτά που υποσχέθηκαν. Βλέπε Βυζάντιο, Σοβιετική Ένωση και τα ρέστα. Είδες άνθρωπο που θέλει να σε σώσει; Βάλτο στα πόδια κι εξαφανίσου. Δε λέω ότι δεν υπάρχουν και διαφορές. Όμως δεν παύει το έρμα να είναι κοινό. Οι άνθρωποι επιθυμούν διακαώς την σωτηρία μας. Αυτοί είναι αρμόδιοι να μας σώσουν, διότι εμάς δεν μας κόφτει πώς να το πετύχουμε.

Έλα να σου σώσω την ψυχή σου, λέει ο παπάς, γαμώ τον θεό σου του απαντά ο αμαρτωλός. Τώρα αυτουνού του ανθρώπου του κόφτει; Δεν του κόφτει. Έλα μαζί μας να γίνεις κομμουνιστής να σώσουμε όλον τον κόσμο, λέει ο κομμουνιστής, αϊ στο κόρακα παλιοκουμμούνι του λέει ο παλιοφασίστας. Να κι άλλο κοινό σημείο τους: απευθύνονται σ’ ανθρώπους που δεν θέλουν με τίποτα να τους καταλάβουν.

Αλλά έρωτας δίχως ζήλιες και καυγαδάκια δεν γίνεται. Τα κόμματα της Αριστεράς φθονούν το κόμμα του παπαδαριού για τα λεφτά και την περιουσία που διαθέτει αυτό το τελευταίο. Αν και το ΚΚΕ κατάφερε να στραφεί προς την ίδια οικονομική κατεύθυνση, μ’  αυτήν που ακολουθεί η εκκλησία, δεν παύει να βρίσκεται πολύ πίσω, σε ότι αφορά στο ύψος των οικονομικών μεγεθών.

Όμως παρά τα καυγαδάκια, ο έρωτας παραμένει ακλόνητος και οι καυγάδες συμμαζεύονται, όταν η βελόνα του ερωτικού στροφόμετρου αρχίζει να πλησιάζει στην κόκκινη περιοχή. Για το όργανο αυτό,  το κάθε  αριστερό κόμμα διαθέτει  ειδικούς τεχνικούς, οι οποίοι το παρατηρούν με προσοχή. Το ΚΚΕ εδώ και καιρό έχει μια εξαιρετικά έμπειρη στον τομέα αυτόν κυρία, την κ. Κανέλλη, η οποία έχει και μια διαρκή απορία, που είναι, όπως την εξέφρασε η ίδια,  πώς γίνεται να υπάρχει ακόμα Έλληνας, ο οποίος να μην είναι χριστιανός.  Το άλλο κομμάτι της αριστερά, που γίνεται συνεχώς κομμάτια, μετά ξαναενώνεται και ξανά μανά μια πάλι από τα ίδια, την δουλεύει αυτή την μηχανή του κρυπτοχριστιανισμού, κάπως πιο πολύπλοκα.

Για την τελευταία αυτή περίπτωση, ανακάλυψα μια περιγραφής του φαινομένου, από κάποιο που διαθέτει πιο διεισδυτικό βλέμμα από το δικό μου και τη καταθέτω από: http://sfrang.blogspot.com/2011/03/blog-post_26.html :

(του Στεφανου Κασιματη, Καθημερινή, 25/3/2011)

«Θα δείτε τη Μέρκελ να προσκυνάει την Παναγιά της Τήνου για να μην αποχωρήσει η Ελλάδα από την Eυρωζώνη». Είναι μία από τις δηλώσεις που είχε κάνει ο εκκεντρικός Αλέκος Αλαβάνος την επομένη του συλλαλητηρίου της 23ης Φεβρουαρίου, όταν είχε προκαλέσει την κοινή γνώμη με την προτροπή του να γίνει Ταχρίρ η πλατεία Συντάγματος. Την ανέσυρα από τον ποταμό της αριστερής μπουρδολογίας των καιρών μας, λόγω της παράξενης αναφοράς που περιέχει στην ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση.

Παράξενη σίγουρα, αλλά μόνον εκ πρώτης όψεως. Διότι όσοι παρακολουθούν τον δημόσιο λόγο του κατ’ εξοχήν εκπροσώπου της εξωπραγματικής Αριστεράς έχουν προσέξει ότι, συχνά, ο τέως πρόεδρος του ΣΥΝ πρωτοτυπεί –κατά τρόπο σχεδόν σκανδαλώδη για πολιτικό της άκρας Αριστεράς– διανθίζοντας τον λόγο του με ευαγγελικές ρήσεις και αναφορές στην εκκλησιαστική ζωή. Πώς εξηγείται; Μεγάλωσε, άραγε, με γονείς ευσεβείς, που τον έστελναν στο Kατηχητικό; Λάτρευε τα Θρησκευτικά στο σχολείο και ονειρευόταν να αφιερωθεί στην ιεροσύνη; Όταν ήταν παιδάκι και τον ρωτούσαν τι θα γίνει όταν μεγαλώσει, εκείνος απαντούσε «δεσπότης»; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει, πλην των οικείων του.

Ανεξαρτήτως των όποιων λόγων στους οποίους οφείλεται η έφεση του κυρ Αλέκου στη θρησκευτική εικονοποιία, επί της ουσίας αυτή η προτίμηση είναι απολύτως ταιριαστή με την πολιτική ιδεολογία που πρεσβεύει. Διότι μπορεί μεν η πίστη στον Θεό και η πίστη στην Αριστερά να είναι θεωρητικώς ασύμβατες, όμως στις πιο ακραίες εκδοχές τους συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό. Ο θρησκόληπτος και ο κομμουνιστής –όσο και αν φρίττουν με την ιδέα– έχουν την ίδια πνευματική συγκρότηση: ο πρώτος πιστεύει στη χριστιανική τελολογία, ο δεύτερος στη μαρξιστική-λενινιστική. Και για τους δύο, τα πάντα σε τούτο τον κόσμο διέπονται από τελικά αίτια και η αντίληψή τους για την εξέλιξη είναι εσχατολογική. Το «πλήρωμα του χρόνου» θα έλθει κάποτε, για τον θρησκόληπτο με τη Βασιλεία των Ουρανών, για τον φανατικό μαρξιστή-λενινιστή με τον κομμουνιστικό παράδεισο. Η δε αμφισβήτηση της επιστημονικότητας του μαρξισμού-λενινισμού ως θεωρίας ισοδυναμεί με την αμφισβήτηση της ίδιας της φύσης του Θεανθρώπου.

Κατά συνέπειαν, εμένα τουλάχιστον δεν με ξενίζει το εκκλησιαστικό ύφος που χρησιμοποιεί ενίοτε ο πολιτικός πατέρας του Τσίπρα. Άλλωστε, έναντι της κρίσης, οι θέσεις της άκρας Αριστεράς ταυτίζονται με τις θέσεις των εκπροσώπων της πολιτευόμενης Εκκλησίας, ιδίως ως προς τη θέση και τον ρόλο της Ευρώπης στον εθνικό μας βίο. Ο τέως πρόεδρος του ΣΥΝ μπορεί με τις δηλώσεις και τη δράση του να φλερτάρει με τα όρια της γραφικότητας, πρέπει, όμως, να του αναγνωρίσουμε ότι έχει ένα ρόλο «προφήτη» της άκρας Αριστεράς, υπό την έννοια ότι συχνά εκφράζει με ασυνήθιστη σαφήνεια θέσεις που υιοθετούνται από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της άκρας Αριστεράς, τις οποίες εντούτοις εκείνα αποφεύγουν (από σκοπιμότητα) να διατυπώνουν με την ευθύτητα του κυρ Αλέκου. Τόσο το ΚΚΕ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν, λ. χ., στην κρίση την ευκαιρία που θα παρασύρει την Ελλάδα μακριά από το πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών και –γιατί όχι; – ως το πρώτο βήμα για τη σοσιαλιστική μετεξέλιξή της.

Ο ίδιος (άκρως επικίνδυνος) αντιευρωπαϊσμός εκφράζεται και από ορισμένους υπερσυντηρητικούς ιεράρχες, απλώς δεν τυγχάνει της ίδιας προσοχής. Την πρώτη Κυριακή του Μαρτίου, π. χ., όσοι παρακολούθησαν το κυριακάτικο κήρυγμα του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης τον άκουσαν να τελειώνει την ομιλία του παραφράζοντας τους στίχους από τον Θούριο του Ρήγα Φεραίου: «Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια Ευρώπη και φαγί», είπε ο Aγιος Θεσσαλονίκης, ενώ το πρόσωπό του φώτιζε το αίσθημα ικανοποίησης που του προκαλούσε η ιδέα του. Δεν αμφιβάλλω ότι ανάλογη θα ήταν και η αγαλλίαση του Αλέκου Αλαβάνου, αν βρισκόταν στο εκκλησίασμα…

Ο ιδιοκτήτης της ιστοσελίδας Στέλιος Φραγκόπουλος σχολιάζει:

Είχα γράψει προ καιρού ότι πολύ υποτακτικός και υποκλιτικός (από το υπόκλιση!) μου φαίνεται ο Τσίπρας απέναντι στους παπάδες. Όλο χαρούλες και γελάκια είναι, όταν συναντήσει κάποιον μητροπολίτη και διαρκώς αναβάλλει για «άλλη συνάντηση» τη συζήτηση σημαντικών θεμάτων, όπως ο χωρισμός κράτους και εκκλησιαστικού μηχανισμού, ο διαχειριστικός έλεγχος σε μητροπόλεις, μονές και τις διάφορες κερδοσκοπικές εταιρίες που έχουν στήσει οι παπάδες (δια το φιλανθρωπικόν έργον, εννοείται!), η επιστροφή των 5,5 εκατομμυρίων € για τα σάπια κοτόπουλα του Χριστόδουλου (με τους τόκους θα έχει φτάσει ήδη στα 10 εκατ. €) και άλλα πολλά.

Τώρα βγαίνει ότι και ο έτερος Καππαδόκης του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ έχει όμοιες θεόπληκτες καταβολές και, ουσιαστικά, οι δήθεν επαναστατικές παρεκβάσεις του εδράζονται σε θρησκευτικό υπόβαθρο που του δημιουργήθηκε σε τρυφερή ηλικία (ως παπαδάκι, μάλλον) και δεν βρήκε ευκαιρία να τις υλοποιήσει… Το ΚΚΕ έχεις στις τάξεις του τη γνωστή εθνο-θεούσα και το μόνο που μένει πλέον είναι  να βρει και η κ. Λουκά μια θέση στην Αριστερά… σε κάποια «συνιστώσα» ίσως! Η αριστερή πολυφωνία στο χώρο της εκκλησίας θα είναι πλέον πλήρης!

Για τον μητροπολίτη κ. Άνθιμο δεν έχω να πω τίποτα, τη στιγμή που διακατέχεται αυτός από ποιητικό οίστρο και προβάρει τις ποιητικές του δυνατότητες! Μήπως θα έπρεπε όμως να εξετάζονται δεόντως κάποιοι που εισπράττουν δημόσιο χρήμα – καμιά βυθοσκόπηση οφθαλμού, κανένα κτύπημα με σφυράκι στο γόνατο και άλλα σχετικά; Εκτός κι αν ελπίζουν ότι θα τον ακούσει κάποια στιγμή ο Κούβελας να απαγγέλλει τα αυτοσχέδια στιχάκια του, οπότε θα τον περιλάβει δεόντως!

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1684/

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...