«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ. ΤΟ ΚΑΤ’ ΕΞΟΧΗΝ ΣΤΕΙΡΟ ΥΒΡΙΔΙΟ ΤΗΣ ΥΦΗΛΙΟΥ

 

Το ατυχέστερο, κατ΄εξοχήν στείρο και εμμόνως καταστροφικό υβρίδιο, ανάμεσα στον οσμωτικό και διαπιδυτικό συγγίγνεσθαι των πολιτισμών – μέχρι στιγμής παγκοσμίως – είναι το αποκαλούμενο ελληνοχριστιανικό. Κι αυτό διότι τα πρωταρχικά του σπέρματα είναι ιδιαιτέρως αντιφατικά και συνάμα ισχυρά (Ελληνικό και Ιουδαϊκό)

Μεταξύ των δυο σπερμάτων όμως, ήταν επόμενο να επικρατήσει το πιο άγριο και πρωτόγονο (ιουδαϊκό), σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους της γενετικής. Γενετικής, και ζωικής αλλά και πολιτισμικής φύσεως. Διότι η Φύση – κατά πως δείχνει η συμπεριφορά της – δεν ενδιαφέρεται τόσο για το τι είδος ανθρώπων θα διαθέτει, όσο να υπάρχει το είδος. Ως ζώον μάλλον πρώτα, και μετά ας είναι και ως κάτι επί πλέον.

Άρα η επανελλήνιση – όταν ζητείται – όταν τύχει δηλαδή να καταστεί συνειδητός στόχος, απαιτεί υπερφυσικό αγώνα. Και λέμε επανελλήνιση  διότι ποτέ δεν θα δεχθούμε ως Ελληνική κατάσταση το τραγελαφικό, και ανιστόρητο αυτό άσμα: «Των αγίων πατέρων ημών Αβραάμ Ισαάκ και Ιακώβ», που άδεται συνεχώς στην χώρα της Ελλάδος από «ελληνικά»  χείλη!!!

Τα λεξικά αναφέρουν:  ύβρισμα -  πράξη του ανθρώπου αλαζονική έναντι της θείας βουλήσεως, πράξη αυθάδης, ακόλαστος, ασελγής, ασεβής, θρασεία, βίαιη, προσβλητική, άτιμη κ. ά..

Πράγματι, το υβρίδιο Ελληνοχριστιανισμός έλαβε σάρκα και οστά δια βίαιων, άτιμων, προσβλητικών, ασεβών και αλαζονικών πράξεων, από την πλευρά των εμπνευστών και διαχειριστών του .

Χιλιάδες επί χιλιάδων Έλληνες δολοφονήθηκαν ή βιάστηκαν. Ο Ελληνικός πολιτισμός τέθηκε υπό ανελέητο διωγμό μέχρι τελικής εξοντώσεως. Τα ιστορικά μνημεία του καταγκρεμίστηκαν από ορδές καλόγερων, τα σμήνη αυτά των κηφήνων, όπως τους αποκαλούσε ο Γεώργιος Πλήθων.

Οι πατέρες των Ελλήνων κατασυκοφαντήθηκαν από τους λεγόμενους πατέρες της χριστιανικής πίστης. Ο Ιωάννης, ο Χρυσόστομος κατά τους χριστιανούς και Βρομόστομος καθ’ ημάς, περιγράφει τους πατέρες των Ελλήνων ως χειρότερους από τα γουρούνια που κυλιούνται στην λάσπη. Ως αιμομίκτες μετά μητέρων και αδελφών. Το κάθαρμα αυτό καθιερώνεται ως προστάτης της παιδείας των Ελληνοπαίδων.  Και χίλια δυο άλλα υβρίσματα του χριστιανικού «κόσμου» εις βάρος των Ελλήνων.

- υβριδοποίηση, η διασταύρωση ανάμεσα σε ποικιλίες δυο φυλών του ιδίου είδους ή δύο διαφορετικών ειδών ζώων ή φυτών, η μιγαδοποίηση. Επίσης επί φυτών και ζώων το αυξάνεσθαι υπερβολικώς.

Στον κόσμο των ζώων και των φυτών η επιστήμη, στα θέματα των υβριδίων, έχει εξελιχθεί αλματωδώς. Το αυξάνεσθαι και πληθύνεσθαι βαίνει από καλά καλύτερα. Οι ποσότητες καρπών, κρεάτων και γάλακτος διπλασιάζονται και τριπλασιάζονται. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως εις βάρος της ποιότητας, αφού στον κόσμο αυτόν δεν γίνεται «και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος».

Πολλοί αναζητούν απεγνωσμένα τους παλιούς σπόρους οι περισσότεροι εκ των οποίων έχουν ήδη εξαφανιστεί. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι τους διαθέτουν οι πολυεθνικές, ώστε ακόμη και στον τομέα αυτόν να εξαρτόμαστε απ’ αυτούς.

Εκεί που υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, ως προς την αλήθεια, είναι το θέμα των υβριδίων πνευματικής φύσεως, δηλαδή θρησκευτικής, ιδεολογικής και πολιτισμικής. Αν και αρκετά λέγονται, πολλά αποκρύπτονται, διαστρεβλώνονται και παραποιούνται.

Η αιτία του καθεστώτος αυτού είναι μία και μοναδική: Η οικουμένη των ανθρώπων (πλην κάποιων εξαιρέσεων, κι αυτών μέχρι στιγμής ίσως, τις οποίες θα δούμε πιο κάτω) κυβερνάται, τους τελευταίους πέντε αιώνες (μια ιστορία με προϊστορία μιας χιλιετίας περίπου), από ανθρώπους πνευματικού υβριδιακού τύπου.

Ο υβριδιακός αυτός τύπος είναι ένα νόμισμα με δυο όψεις. Από την μια φέρει αποτύπωμα Ευρωπαιοϊουδαϊκό και από την άλλη Αραβοϊουδαϊκό.

Δυο λόγια για όσους αγνοούν την ιστορία των δύο αυτών υβριδίων.

Το πρώτο προέκυψε από δυο πρωταρχικούς σπόρους: τον Ελληνορωμαϊκό και τον χριστιανικό. Ο χριστιανισμός, είτε αρέσει είτε όχι σε κάποιους, ξεκίνησε ως μια Ιουδαϊκή αίρεση. Το γιατί η αίρεση αυτή επιβλήθηκε, ως επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, από τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες Κωνσταντίνο, Θεοδόσιο, Αρκάδιο κ.λπ., είναι μια τεράστια ιστορία, που δεν είναι του παρόντος να την σκαλίσουμε.

Το δεύτερο υβρίδιο έχει πρωταρχικούς σπόρους από την μια τον Αραβικό πολιτισμό και από την άλλη την Βίβλο των Εβραίων. Για όσους το αγνοούν, ο Μωάμεθ διαφωνεί με την Βίβλο μόνο σ’ ένα σημείο: ότι οι Εβραίοι αφαίρεσαν απ’ αυτή όλες τις προφητείες οι οποίες αναφέρονταν στο πρόσωπό του. Κατά τα υπόλοιπα την παραδέχεται ως θεόπνευστη συλλήβδην.

Βεβαίως υφίσταται και το Κινεζοκομμουνιστικό υβρίδιο με το οποίο δεν θα ασχοληθούμε εδώ, διότι διαθέτει ιδιαιτερότητες που απαιτούν ανάπτυξη διαφορετικού πνεύματος.

Χαρακτηριστική όμως είναι η περίπτωση της Ιαπωνίας. Άκρως μοναδική και παραδειγματική. Το έθνος αυτό είναι το μοναδικό στον κόσμο που δεν επέτρεψε στον εαυτό του να μολυνθεί ποτέ, ούτε από τον χριστιανισμό (παρ’ όλη την λυσσαλέα προσπάθεια του τελευταίου) ούτε από τον κομμουνισμό. Ένας λαός με εξαιρετικές επιδόσεις στον πολιτισμό του, στην τεχνολογία και στην οικονομία.

Στη συνέχεια θα αρκεστούμε να σχολιάσουμε μόνον το Ελληνοχριστιανικό υβρίδιο. Και μάλιστα ειδικότερα μια πτυχή του η οποία, απ’ όσο γνωρίζουμε, ελάχιστα έχει παρατηρηθεί και αναλυθεί από τους σχετικούς ερευνητές.

Πρόκειται για την πρωταρχική ανάγκη των πάσης φύσεως υβριδίων να αναπαράγονται κάθε φορά από τα αρχικά τους σπέρματα. Κι αυτό διότι το σπέρμα των υβριδίων είναι στείρο, τουλάχιστον εν δυνάμει. Σε πολλές δε περιπτώσεις στερούνται παντελώς σπέρματος, όπως εσπεριδοειδή, σταφύλια κ. ά.. Ο σπόρος του υβριδιακού καλαμποκιού εάν φυτευτεί εκφυλίζεται με γεωμετρική πρόοδο προς την ολική στειρότητα.

Στο ζωικό βασίλειο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του μουλαριού (εξ όνου και ίππου). Και τα δύο φύλα του φέρουν γεννητικά όργανα αλλά στείρα.

Η ακρότατη περίπτωση στον χώρο των θρησκευτικών υβριδίων είναι αυτή του μοναχισμού των μοναχών (που συνήθως είναι πολλοί μαζί). Η στειρότητα εκεί κατέστη ύψιστη αρετή!!! Επί πλέον ο καλόγερος στην ορθοδοξία ως πρότυπο! Ο αυτοευνουχισμός κατά την πρωτοχριστιανική εποχή έλαβε τέτοιες διαστάσεις ώστε εξανάγκασε τους πατέρες να τον αφορίσουν με αποφάσεις οικουμενικών συνόδων!!!

Ίσως οι νόμοι της γενετικής των πνευματικών υβριδίων να μην είναι ταυτόσημοι μ’ αυτούς του ζωικού και φυτικού βασιλείου, αλλά φαίνεται ότι είναι ανάλογοι.

Το Ευρωπαιοϊουδαϊκό υβρίδιο από τον 4ο αιώνα που επικράτησε μέχρι τον 15ο που άρχισε να υποχωρεί, λόγω της Αναγέννησης, παρήγαγε καρπούς σε τεράστιες ποσότητες. Όπως αυτόν της ιεράς εξετάσεως. Ιδού ένα ποσοτικό δείγμα. Μόνο στην Ισπανία η ιερά εξέταση δολοφόνησε 320000 αθώους ανθρώπους εκ των οποίων οι 30000 ρίχτηκαν ζωντανοί στην πυρά.

Το υβρίδιο αυτό όχι μόνον δεν παρήγαγε καρπούς ωραίους αλλά κατέστρεψε κι αυτούς που υπήρχαν. Ο Νίτσε επισήμανε ότι ο χριστιανισμός μας αποστέρησε τα φρούτα της αρχαιότητος. Και ο πολύς ή λίγος Ευρωπαϊκός πολιτισμός των τελευταίων αιώνων, οφείλει την ύπαρξή του στην σχετική υπερίσχυση του Ελληνικού σπέρματος μετά την Αναγέννηση.

Την παραγωγή του υβριδίου αυτού θα μας αφήσουμε να μας την περιγράψει ένας Εβραίος στην καταγωγή. Ο Κάρολος Μαρξ. Στο βιβλίο του «ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΖΗΤΗΜΑ» εκδ. «Οδυσσέας» γράφει: «το χρήμα είναι ο φλογερός θεός του Ισραήλ, που μπροστά του δεν μπορεί να σταθεί άλλος θεός. Το χρήμα εξευτελίζει όλους τους θεούς του ανθρώπου και τους μετατρέπει σε εμπόρευμα … Αυτό που στην εβραϊκή θρησκεία βρίσκεται σε αφηρημένη μορφή – η περιφρόνηση της θεωρίας, της τέχνης, της ιστορίας, του ανθρώπου ως αυτοσκοπού – είναι υ πραγματική, ενσυνείδητη άποψη του χρηματανθρώπου, η αρετή του».

Λίγο πιο κάτω χώνει το μαχαίρι μέχρι το κόκαλο: «ο Ιουδαϊσμός διατηρήθηκε πλάι στον χριστιανισμό όχι μόνον σαν θρησκευτική κριτική του χριστιανισμού, όχι μόνον σαν ενσαρκωμένη αμφιβολία για την θρησκευτική γέννηση του χριστιανισμού αλλά εξίσου και γιατί το πρακτικό-εβραϊκό πνεύμα, γιατί ο Ιουδαϊσμός, διατηρήθηκε μέσα στην ίδια την χριστιανική κοινωνία και μάλιστα πήρε εδώ την ύψιστή του ανάπτυξη. Ο Εβραίος, ως ιδιαίτερο μέλος της κοινωνίας των ιδιωτών, δεν είναι παρά η ιδιαίτερη εκδήλωση του Ιουδαϊσμού μέσα στην κοινωνία των ιδιωτών.

Ο Ιουδαϊσμός διατηρήθηκε όχι στο πείσμα της ιστορίας αλλά χάριν στην ιστορία. Η κοινωνία των ιδιωτών γεννά συνεχώς από τα ίδια της τα σπλάχνα τον Εβραίο».

Αξίζει τον κόπο να επαναλάβουμε αυτό που λέει: «γιατί ο Ιουδαϊσμός διατηρήθηκε μέσα στην ίδια την χριστιανική κοινωνία και μάλιστα πήρε εδώ την ύψιστή του ανάπτυξη».

Ας επανέλθουμε στο βασικό μας ερώτημα: με ποιους τρόπους επιχειρείται η αναπαραγωγή του Ελληνοχριστιανικού υβριδίου από τα δύο αρχικά σπέρματά του;

Θα εξαντλήσω εδώ την δυνατότητά μου ν’ απαντήσω αρκούμενος σε μερικά παραδείγματα από την σύγχρονη εποχή.

Σε μήνυμα του τότε αρχιεπισκόπου Σεραφείμ για την παιδεία τον Ιανουάριο του 1995 διαβάζουμε: «Αν θέλουμε να βιώσουμε και να προσφέρουμε αληθινή παιδεία πρέπει να εγκολπωθούμε το μήνυμα, τη διδασκαλία που δεν εκφράζει τον εξελληνισμένο χριστιανισμό, αλλά τον εκχριστιανισμένο ελληνισμό».

Αυτή η διατύπωση τα λέει όλα: περισσότερος Ιουδαϊσμός και λιγότερος Ελληνισμός. Διότι πάντοτε ελλοχεύει ο κίνδυνος επανάκαμψης του Ελληνισμού. Και συνεχίζει, ο εξιουδαϊσμένος αυτός πατέρας υπογραμμίζοντας ότι: «η χώρα μας εν όψει της νέας πραγματικότητας της Ενωμένης Ευρώπης, πρέπει να δώσει μεγάλη σημασία στην διατήρηση της δικής μας παραδόσεως, όπως καλλιεργήθηκε με την συνάντηση του Ελληνισμού με την ορθοδοξία. Σ’ αυτό συντελεί η αναφορά μας και η στροφή μας στην διδασκαλία και τη ζωή των τριών ιεραρχών, οι οποίοι σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι απαραίτητοι για το έθνος μας».

Προσέξτε παρακαλώ το «σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά». Καταλήγοντας δε ευχήθηκε σ’ όλους τους εκπαιδευτικούς, μαθητές και μαθήτριες, να γνωρίσουν και να ζήσουν τη διδασκαλία των τριών ιεραρχών στην προσωπική τους ζωή.

Δηλαδή για να υγιαίνει το υβρίδιο, κάθε φορά που κινδυνεύει το ένα σπέρμα, το Ιουδαιοχριστιανικό σπεύδουμε να το υποστηρίξουμε (εκχριστιανισμένος Ελληνισμός). Και πού θα κατατρέξουμε; Μα πού αλλού; Στους τρεις ιεράρχες, τους πρωτοπόρους αυτούς «γεωπόνους» οι οποίοι θεμελίωσαν θεωρητικά το εν λόγω υβρίδιο.

Αφού λοιπόν διαφαίνεται ότι το υβρίδιο εκφυλίζεται, πάραυτα πρέπει να ανατρέξουμε στα αρχικά σπέρματα. Στην προκειμένη περίπτωση στο Ιουδαιοχριστιανικό, διότι το άλλο δεν μπορεί να κινδυνέψει και τόσο, αφού ζούμε στην χώρα της Ελλάδος.

Οι παραινέσεις του πατρός όμως δεν είναι δυνατόν ν’ αρκέσουν. Πρέπει να γίνει ξανά κανονική πλύση εγκεφάλου. Και μάλιστα μαζική. Από τηλεοράσεως. Κι ένας καλός κι επιδέξιος ρήτορας. Κάποιος ο οποίος να αναπαράγει το υβρίδιο μπροστά τα μάτια των θεατών. Το καναλόπαιδο ο Ζουράρης.

Εξαιρετικό ταλέντο στην υβριδοδιατήρηση. Να τον δεις συνεχώς να παντρεύει τον Μάξιμο τον ομολογητή με τον Πλάτωνα. Ή τον Χρυσόστομο με τον Ηράκλειτο. Τον προφήτη Μαλαχία με τον Πλούταρχο. Πράγματι είναι αξιοθαύμαστη η παντρολογηματική του αυτή ικανότητα. Του δασκάλου αυτού, όπως ο ίδιος βάφτισε τον εαυτό του.

Άριστος γνώστης της αρχαίας Ελλάδος, του χριστιανισμού και του Μαρξισμού. Άντε να ξεφύγεις από τα δίχτυα, όπου κι αν ανήκεις.

Να κι ο πατήρ Μεταλληνός, καθηγητής πανεπιστημίου, της θεολογικής σχολής. Η πρωταρχική του ανησυχία; Να μην αναβιώσει η ειδωλολατρία. Μέχρι και τον απτόητο μαρξιστή Ραφαηλίδη στρίμωξε σε τηλεοπτική εκπομπή να συνομολογήσει υπέρ της ορθοδοξίας!

Αυτή η φάλτση συγχορδία όλων αυτών των ετερόδοξων φαινομενικώς ανθρώπων, δηλώνει την προσπάθεια της εκκλησίας προς διατήρηση του υβριδίου της σε υγιή κατάσταση. Κι επειδή το υβρίδιο αυτό υπήρξε υγιέστατο όσο ποτέ κατά την βυζαντινή λεγόμενη εποχή, δεν είναι καθόλου περίεργο το φαινόμενο του Βυζαντινολιγουρισμού, το οποίο παρουσιάστηκε τις τελευταίες δεκαετίες στην χώρα της Ελλάδος.

Το τελευταίο καιρό έγινε μάλιστα μόδα ο εξομολογητής καλόγερος από το άγιο όρος. Το βραχιόλι καμποσχοίνι. Οι Βυζαντινολιγούρηδες αποκαλούν τους αδιάφορους για τα χριστιανικά Ευρωλιγούρηδες. Ο λόγος είναι εμφανής. Ο Δυτικός αέρας αποπνέει περισσότερο Ελληνικότητα. Ο Ζουράρης σε τηλεοπτική εκπομπή, αδυνατώντας προφανώς να ανταπεξέλθει στις πιέσεις που του ασκούσαν οι συνομιλητές του, έφτασε στο σημείο να πει για τους Ευρωπαίους, χωρίς ποτέ τους οι άνθρωποι αυτοί να τον κακολογήσουν, το εξής χυδαίο λόγο: «τους μούτσους που γαμούσαμε μας βγήκαν καπετάνιοι».

Η χυδαιότητά του αυτή δεν προέκυψε τυχαία. Είναι μια από τις αγαπημένες αρετές των πατέρων της χριστιανικής εκκλησίας, τους οποίους θαυμάζει απεριόριστα. Μήπως ο αρχιπατέρας Ιωάννης ο Χρυσόστομός δεν χαρακτήριζε τους προγόνους μας ως χειρότερους κι από τα γουρούνια που κυλιούνται στη λάσπη; Δεν τους χαρακτήριζε αιμομίκτες μετά μητέρων και αδελφών;

Ο ελληνισμός δεν ανήκει ούτε και προέρχεται από την Ανατολή ή την Δύση ή κι από τις δυο μαζί. Είναι οντότητα αυθύπαρκτος και αυτάρκης. Δεν περιφρονεί την Ανατολή ούτε και την Δύση. Επιθυμεί να είναι καλά και οι δυο γείτονές του. Διότι γνωρίζει ότι όταν δεν είναι καλά αυτές τότε κι αυτός μπορεί να είναι καλά.

Ο Ελληνισμός όπου κι αν απλώθηκε δεν παρήγαγε ποτέ υβρίδια. Υβρίδια παράχθηκαν όταν, για κάποιους λόγους, στρογγυλοκάθησαν επάνω του άλλοτε η Δύση κι άλλοτε η Ανατολή δια της βίας.

Ο Ελληνοχριστιανισμός είναι παιδί υβριστικού βιασμού. Οι φυσικές σχέσεις μεταξύ των εθνοτήτων, είτε ήταν φιλικές είτε εχθρικές, ποτέ δεν δημιούργησαν υβριδιακές καταστάσεις. Ούτε καν υβριδιακές τάσεις. Μάλιστα δημιουργούν ακριβώς το αντίθετο. Υπάρχει το ένστικτο της τήρησης των αποστάσεων μεταξύ των λαών, δίχως το ένστικτο αυτό να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα.

Ο πρωταρχικός Ελληνικός σπόρος υπάρχει και θα υπάρχει πάντοτε καθαρός μέσα στην παγκόσμια Ιστορία. Καλλιεργείται, εδώ κι εκεί, σ’ όλα τα μέρη της υφηλίου. Αλλού με περισσότερη θέρμη κι αλλού με λιγότερη.

Είναι αθάνατος επειδή είναι αθάνατοι οι άνθρωποι που τον δημιούργησαν. Ο Όμηρος, ο Ησίοδος, ο Πίνδαρος, ο Θαλής, ο Επίκουρος, ο Πρωταγόρας, ο Γοργίας, ο Ιπποκράτης, ο Γαληνός, ο Αλέξανδρος, ο Αριστοφάνης, ο Αισχύλος…

Βασδέκης Ν. Σταύρος

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1431/

1 σχόλιο

  1. 1
    ΑΣΤΡΑΣ

    ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ…..
    ΟΠΩΣ ΟΤΙ Η ΛΕΞΗ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΗΤΑΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ,ΚΑΙ ΑΙΣΧΡΗ ΥΒΡΙΣ ΓΙΑ ΑΙΩΝΕΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ.
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΟΜΩΣ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΛΗΡΗ Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ,ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ ΠΙΟ ΧΑΖΟ ΤΟΥΣ ΛΕΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ,ΤΗΛΕΟΡ.Κ.Λ.Π

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...