Ο μύκητας Cordyceps Unilateralis και ο μύκητας Coroϊdus Religious

 

tumblr_m3rjdnfe8C1qz8weho1_500Η πολυσχιδής πολυπλοκότητα των έμβιων και η ποικιλία των διαπλοκών των διαφόρων μορφών ζωής, πολλές φορές ξεπερνούν και την πιο καλπάζουσα φαντασία του ανθρώπου. Δυο τέτοιες περιπτώσεις διαπλοκής, μια θανατηφόρα, μεταξύ μυρμηγκιού και μύκητα, και μια ναρκοφόρα, μεταξύ ανθρώπου και μύκητα, θα δούμε στην συνέχεια.

ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ – ΖΟΜΠΙ (από: http://www.freeinquiry.gr/prod.php?id=53)

Ο μύκητας Cordyceps Unilateralis (ή Ophiocordyceps) είναι γνωστός για τον ασυνήθιστο παρασιτισμό του σε μυρμήγκια (όπως το Camponotus Leonardi), στα οποία μεταβάλλει την συμπεριφορά τους με τρόπο ώστε να αναπαράγεται. Ο μύκητας επιτίθεται στον εγκέφαλο τού μυρμηγκιού κάνοντας το να εγκαταλείψει την αποικία του. Έπειτα, το μυρμήγκι δαγκώνει το σαρκώδες τμήμα ενός φύλλου και παραμένει εκεί μέχρι που πεθαίνει. Κατόπιν, ο μύκητας παράγει και διασπείρει σπόρια, για να επαναλάβει τον κύκλο του.

 

 

Οι σπόροι τού μύκητα εισέρχονται στο σώμα τού μυρμηγκιού από τούς αεραγωγούς τού αναπνευστικού του συστήματος, όπου οι υφές τού μύκητα αρχίζουν να καταναλώνουν τούς μη ζωτικούς μαλακούς ιστούς. Κατόπιν, το μυκήλιο εισέρχεται στον εγκέφαλο τού μυρμηγκιού και αλλάζει τον τρόπο επίδρασης των φερομονών κάνοντας το έντομο να ανεβεί το μίσχο ενός φυτού και να δαγκώνει με δύναμη την κεντρική φλέβα ενός φύλλου. Ο μύκητας σκοτώνει το μυρμήγκι και συνεχίζει να αναπτύσσεται μέσα και έξω από τον εξωσκελετό τού μυρμηγκιού. Τα μυκήλια, που αναπτύσσονται εξωτερικά, στερεώνουν το σώμα τού μυρμηγκιού πάνω στο φυτό και παράλληλα εκκρίνουν αντιμικροβιακούς παράγοντες, για να αποτρέψουν τον ανταγωνισμό.

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/623/

Γουρπάν σ΄εσόν το θέλεμαν

 

hqdefault

 

Θυσία στο δικό σου το θέλημα

Λελέβω τη λαλία σ΄πουλόπομ Πέλα.

Λύρα: Μπάμπις Κεμανετζίδης

Τραγούδι: Πελαγία Νικολαΐδου

 

 

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14617/

Τι είναι σοσιαλισμός

 

commune

Οποιαδήποτε συζήτηση για οποιοδήποτε ζήτημα, που έχει μια οποιαδήποτε σχέση με τους αγώνες των λαών για την απελευθέρωσή τους, δεν έχει σήμερα έννοια εάν προηγούμενα δεν διευκρινιστεί το περιεχόμενο των όρων που χρησιμοποιούμε.

Το ζήτημα δεν είναι να καταλήξουμε σε μια κοινή συμφωνία, αλλά να καταλάβουμε τι λέει ο ένας και τι λέει ο άλλος. Κι αυτό σήμερα είναι αδύνατο. Και είναι αδύνατο γιατί σήμερα χρησιμοποιούνται οι ίδιοι όροι από το παληό επαναστατικό κίνημα της εργατικής τάξης με διαφορετικό όμως περιεχόμενο.

ΚΑΙ ΠΡΩΤΑ ΑΠ’ ΟΛΑ Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ

Αυτό που λένε σήμερα σοσιαλισμό, είτε πρόκειται για κοινωνικό καθεστώς, είτε για την τελική επιδίωξη ενός πολιτικού κόμματος, είτε για «κίνημα», είναι άλλο απ’ αυτό που με τον ίδιο όρο εννοούσαν οι παληοί επαναστάτες και εκείνο που έχει απείρως μεγαλύτερη σημασία, αυτό που λένε σήμερα σοσιαλισμό είναι το εντελώς αντίθετο από εκείνο που δημιούργησαν ή προσπάθησαν να δημιουργήσουν οι επαναστατημένες μάζες στο Παρίσι τον Μάρτη του 1871, στη Ρωσία το 1917-18, στην Ισπανία το 1936.

Ας πάρουμε την Κομμούνα. Παρ’ όλο που έζησε λίγο και παρ’ όλο που περιορίστηκε σε μια πόλη, έχει, όμως, για τη σύγκρισή μας μ’ αυτό που λένε σήμερα σοσιαλισμό, δύο πλεονεκτήματα. Πρώτον: Δεν υπήρξε εκεί καμιά μεγαλοφυΐα κι κανένα κόμμα για να «δώσει γραμμή». Ό,τι έγινε, έγινε από τις ίδιες τις επαναστατημένες μάζες. Και δεύτερο: Δύο ιστορικά πρόσωπα που ζούσαν τότε είπανε και γράψανε ότι αυτό που έγινε στο Παρίσι από τις ίδιες τις επαναστατημένες μάζες, αυτό ακριβώς είναι Σοσιαλισμός. Πρόκειται για τον Μαρξ και τον Ένγκελς. Κι απ’ ό,τι ξέρουμε, τουλάχιστο μέχρι τώρα, δεν τους έχει καταγγείλει η Μόσχα για πράκτορες, προβοκάτορες κ.τ.λ.

Ο Μαρξ στο έργο του «Ο Εμφύλιος Πόλεμος στη Γαλλία», γράφει:

«…Το πρώτο διάταγμα της Κομμούνας ήταν η κατάργηση του μόνιμου στρατού και η αντικατάστασή του από το ένοπλο έθνος… Το συμβούλιο της Κομμούνας απαρτιζόταν από δημοτικούς αντιπροσώπους, εκλεγόμενους με καθολική ψηφοφορία στα διάφορα διαμερίσματα του Παρισιού. Αυτοί ήταν υπεύθυνοι και ανακλητοί σε κάθε στιγμή… Από τα μέλη του συμβουλίου της Κομμούνας ως τον τελευταίο εργάτη, όλοι στις δημόσιες υπηρεσίες πληρώνονταν με τον ίδιο μισθό σαν απλοί εργάτες, όλα τα προνόμια και οι ιδιαίτερες επιχορηγήσεις που προσφέρονταν στις υψηλές θέσεις του κράτους εξαφανίστηκαν μαζί με τις ίδιες τις θέσεις…» Κι αλλού στο ίδιο έργο: «Τίποτε δεν ήταν πιο ξένο στο πνεύμα της Κομμούνας από το να ζητήσει κανείς να αντικαταστήσει την καθολική ψήφο με ένα καθεστώς ιεραρχικών διορισμών».

Και ο Ένγκελς στον πρόλογό του, στο ίδιο έργο, γράφει:

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14611/

Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΝΙΤΗΣ !

Φωτό: ιndymedia (μεγέθυνση)

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

Ένας νεαρός αναρχικός περνάει το δρόμο έξω από τα γραφεία του ΚΚΕ. Ξαφνικά τον χτυπάει ένα αμάξι. Έντρομοι οι ΚΚΕδες που τον βλέπουν καλούν ασθενοφόρο και τρέχουν προς το δρόμο για να βοηθήσουν. Ο αναρχικός όμως αργοπεθαίνει και οι ΚΚΕδες που το βλέπουν του λένε αν θέλει να του εκπληρώσουν την τελευταία του επιθυμία…

-         Θέλω να γραφτώ στην ΚΝΕ, τους λέει…

-         Μα εσύ τόσο χρόνια ρε παιδάκι μου μας βρίζεις και τώρα θες να σε γράψουμε. Άσε που είναι και πολύ δύσκολο γιατί έχει γραφειοκρατία…   

-         Σας παρακαλώ ρε παιδία είναι η τελευταία μου επιθυμία…

Τι να κάνουν τύποι. Ανεβαίνουν πάνω στα γραφεία. Πείθουν τα στελέχη. Βάζουν κάτι γρήγορες υπογραφές και σφραγίδες και του πάνε το επίσημο έγγραφο για να γίνει μέλος της ΚΝΕ. Ο αναρχικός το υπογράφει ανακουφισμένος…

 -         Να σε ρωτήσω κάτι, του λέει ο ένας από τους ΚΚΕδες, γιατί ήταν αυτό η τελευταία σου επιθυμία. Μήπως είχες κανένα παππού κομουνιστή και στο είχε ζητήσει σα χάρη, μήπως θέλεις να ειδοποιήσουμε κανένα συγγενή σου για να χαρεί που ήλθες επιτέλους στο σωστό δρόμο. Αλλά πάλι τι σημασία έχει για εσένα αφού σε λίγο… θα πεθάνεις

-         Δεν πειράζει… Ένας ΚΝΙΤΙΣ λιγότερος!

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14602/

Guardian: Τετελεσμένο γεγονός η πανωλεθρία της Ελλάδας – Τι πρέπει να κάνουν οι φταίχτες Ε.Ε. και ΔΝΤ στο εξής

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΧΡΕΙΑΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ


«Επισκοπώντας το πρώτο από τα τρία πακέτα μέτρων λιτότητας, το οποίο η Ευρώπη και το ΔΝΤ επέβαλαν στην Ελλάδα, αποδεικνύεται πως η αισιοδοξία της τρόικα αναφορικά με το πώς η ελληνική οικονομία θα αντιδρούσε στη λιτότητα υπήρξε εντελώς εσφαλμένη», αναφέρει το χθεσινό editorial της βρετανικής εφημερίδας Guardian.

«Σύμφωνα με τις προβλέψεις, τα ετήσια έσοδα…της Ελλάδας, το ΑΕΠ της, δεν θα σημείωνε πτώση μεγαλύτερη του 5.5% σε σχέση με τα επίπεδα του 2009. Στην πραγματικότητα, όμως, η πτώση ήταν τρεις φορές μεγαλύτερη της προβλεπόμενης. Η ανεργία το 2012 αναμενόταν να μην ξεπεράσει το 15%. Τελικά, έφτασε το 25%. Εν μέσω κρίσης, οι Ελληνες δεν θα απέφευγαν τον κοινωνικό και οικονομικό εκτοπισμό. Ωστόσο, οι πολιτικές που υπέστησαν επέτειναν την οδύνη. Η τρόικα δεν αξιολόγησε σωστά τον αντίκτυπο που θα είχαν στην οικονομία οι περικοπές και οι φόροι. Απέτυχε να προβλέψει την επακόλουθη κατάρρευση της αξιοπιστίας στο πεδίο της επιχειρηματικότητας και την περαιτέρω καταστροφή…», επισημαίνει το άρθρο και προσθέτει:

«Στις αρχές κιόλας της κρίσης, αυτή η εφημερίδα είχε υποστηρίξει τη λύση μίας ταχείας διαγραφής του χρέους ή ακόμη και της πτώχευσης, ακολουθούμενης από τη λήψη αναγκαίων μέτρων προστασίας των ευρωπαϊκών τραπεζών από τον αντίκτυπο που επρόκειτο να ακολουθήσει. Αντιθέτως, δάνεισαν χρήματα στην Ελλάδα προκειμένου να συνεχίσει να πληρώνει τους τόκους των δανείων προς τις τράπεζες, τη στιγμή που οι άνθρωποι λιμοκτονούσαν. Τώρα, το ΔΝΤ αναγνωρίζει ότι η επιλεγείσα στρατηγική αναδόμησης του χρέους ήταν λανθασμένη και ότι θα μπορούσε να είχε βρεθεί καλύτερη λύση», ρίχνοντας την ευθύνη των επιλογών στους πολιτικούς και αξιωματούχους της ευρωζώνης, οι οποίοι «δεν είχαν εμπειρία στον τομέα της διαχείρισης κρίσεων».

 

Και καταλήγει: «Οπως μαρτυρεί το «πινγκ πονγκ» ευθυνών στο οποίο επιδόθηκαν η Ευρώπη και το ΔΝΤ τις προηγούμενες ημέρες, η τρόικα του 2013 εξακολουθεί να είναι εξίσου δυσλειτουργική όσο ήταν και το 2010. Εν τω μεταξύ, η Ελλάδα επιμένει στο δρόμο της λιτότητας, με ανταμοιβή την έκτη κατά σειρά χρονιά ύφεσης.

Είναι πλέον καιρός για την τρόικα να πάρει μερικά μαθήματα από την ελληνική πανωλεθρία. Πρώτα απ” όλα, απαιτείται να υπάρξει σαφέστερος διαχωρισμός μεταξύ της Ευρώπης και του ΔΝΤ. Δεύτερον, το ΔΝΤ θα πρέπει να δώσει στη δημοσιότητα εκθέσεις αξιολόγησης για το πώς αντιμετωπίστηκαν οι άλλες κρίσεις χρέους στην Ευρώπη. Τρίτον, είναι καιρός το ΔΝΤ να βρει μία νόμιμη διαδικασία που θα επιτρέπει στα χρεωμένα κράτη να δηλώνουν χρεοκοπία. Τέλος, το euro group πρέπει να αναστρέψει την πολιτική λιτότητάς της και να δώσει χρηματοπιστωτικά κίνητρα. Το χάλι της Ελλάδας δεν πρέπει να επαναληφθεί».

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14594/

Οι απαρχές της επιστήμης και ο πόλεμος που της κήρυξε η θρησκεία

 

Science and ReligionΗ θρησκεία πολέμησε την επιστήμη. Η γνώση είναι ο πραγματικός Διάβολος της θρησκείας. Το σαράκι που ροκανίζει τα θεμέλιά της. Η ακολουθία θρησκεία, θρησκεία-επιστήμη, επιστήμη-θρησκεία και τέλος επιστήμη διακρίνεται εύκολα από τον καθένα που μελέτησε την πορεία της επιστήμης, από την εποχή του Θαλή μέχρι και σήμερα.

Η εκκίνηση των επιστημών άρχισε ριζοσπαστικά πρώτα από τους Ίωνες φιλοσόφους (βλ.Ίωνες επιστήμονες. ) οι οποίοι απέβαλαν τους θεούς από την φύση και συνεχίστηκε με τους σοφιστές (βλ. Σοφιστές. ) οι οποίοι απέβαλαν τους θεούς από τις ανθρώπινες υποθέσεις και την οργάνωση των κοινωνιών.

Μετά από τους φυσικούς φιλοσόφους και τους σοφιστές ήταν επόμενο να ανασυνταχθεί η θρησκεία-δεισιδαιμονία 

Ο μέγιστος των ανασυντακτών, δίχως αμφιβολία, ήταν ο Πλάτων.

Το φάντασμά του (ολόκληρο το έργο του είναι μια αρρωστημένη ιδεοληψία) εξακολουθεί να πλανάται πάνω από την υφήλιο, επειδή ο χριστιανικός κόσμο φρόντισε και φροντίζει ακόμη να τον προβάλλει ως τον μέγιστο των φιλοσόφων της οικουμένης, βασιζόμενη στο δεδομένο ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που διαβάζουν τα έργα του, όπως οι χριστιανοί δεν διαβάζουν τα ευαγγέλια και οι κομμουνιστές Μαρξ και Λένιν.

Για του λόγου το αληθές, όσον αφορά στον Πλάτωνα, διαβάστε:  Πλάτων

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/2817/

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΕΛΛΗΝΑΣ

Το όνομα Έλληνας είναι το δηλωτικό των κα­τοίκων του ελλαδικού χώρου, σύμφωνα όμως με αυτά που γνωρίζουμε από τις αρχές του 7ου π.Χ, Ο χώρος αυτός δεν είναι και τόσο στα­θερός όπως νομιζουμε και ενδεχόμενα θέλει διασαφήνιση, καθότι πριν από τον 7ο π.Χ. αιώνα δεν φαίνεται να χρησιμοποιεί­ται ως γενικό προσδιοριστικό των κατοίκων αυτού του χώρου.

1. Κατά τον Όμηρο και Ησίοδο

Ο Όμηρος που κατά τον Ηρόδοτο έζησε τον 9ο π.Χ. αιώνα, ή κατά άλλους τον 8ο π.Χ. αιώνα), ύμνησε τον Τρωικό Πόλεμο, χρησιμοποιώντας τον όρο «Έλλην» και «Ελλάς» για τους κατοίκους ενός πολύ μικρού μέρους της Φθίας, που συμμετείχε στην εκστρατεία της Τροίας, ως τμήμα του εκστρατευτικού σώματος με αρχηγό τον Αχιλλέα. Το σύνολο εκείνων που εκστράτευσαν το αποκαλεί Αχαιούς και Δαναούς και Αργείους, εφόσον το Άργος είχε την γενι­κή αρχηγία υπό τον Αγαμέμνονα.

Νυν αν τους όσσοι το Πελασγικόν Αργός έναιον, οι τ” Αλον οι τ” Λλόπην οι τε Τρηχινα νέμοντο, οι τ” είχον Φθιην ήδ” Ελλάδα καλλιγνναικα, Μυρμιδόνες δε καλεύντο και Έλληνες και Αχαιοί, των αν πεντήκοντα νεών ήν άρχος Αχιλλεύς. άλλ” οί γ” ου παλέμοιο δυσηχέος εμνώοντο. (Κι από το Άργος το Πελασγικόν όσοι ήλθαν και από την “Αλον και απ” την Τρηχίνα πληθυσμός κι απ” την Αλόπιν όσοι, κι όσοι από την καλλιγύναικα Ελλάδα και τη Φθία και Μυρμιδόνες και Αχαιοί και Έλληνες λέγονταν, πενήντα πλοία κι αρχηγός εις όλους ο Πη­λείδης). Ιλιάδα Β” 681-685, σε μετάφραση Ιακ. Πολυλά.

Και όταν ο Αγαμέμνονας θα προσπαθήσει να καλμάρει τον Αχιλλέα για την προσβολή που εδέχθη όταν του πήρε τη Βρυσηίδα, προσφέροντας του δώρα και υποσχέ­σεις να τον κάνει γαμπρό του, ο Αχιλλέας θα απαντήσει οργι­σμένος:

ήν γαρ δη με σαώσι θεοί και οίκαδ” ίκωμαι Πηλεύς θήν μοι έπειτα γυναίκα γεμάσσεται αυτός, πολλαί Αχαιΐδες εισίν αν” Ελλάδα τε Φθίην τε, κούραι αριστήων, οι τε πτολίεθρα ρύονται, τάων ην κ” ε θέλω μι φίλην ποιήσω άκοιτιν. (Ότι αν με σώσουν οι θεοί και στην πατρίδα φθάσω κάπου θενά “βρει δι εμέ μιαν νύμφην ο πατέρας, Ότι Αχαιίδες πάμπολες η Ελλάς έχει κι η Φθία κόρες προκρίτων δυνατών όπου δεσπόζουν χώρες, κι οπόταν θελήσω συντροφον θα κάνω ποθητήν μου). Ιλιάδα Γ 393-397, σε μετάφραση Ιακ. Πολυλά.

Για την καλλιγύναικα Ελλάδα μιλάει και ο Φοίνικας που είχε ακολουθήσει τον Αχιλλέα και ήταν ο σύμβουλος του:

ώς αν έπειτ” από σείο, φίλον τέκος ουκ εθέλοιμλείπεσθ” ουδ” ει κεν μοι υποοταίη θεός αυτός γήρας αποξύσας θήσειν νέον ηβώοντα οίον ότε πρώτον λίπον Ελλάδα καλλιγύναικα (Ώστε από σε να χωρισθώ δεν ήθελα παιδί μου απ” εάν Θεός μου υπόσχονταν το γήρας ν” αποξύσει και να με κάνει ακρονέον, ως ήμουν ότε πρώτα την καλλιγύναικα άφησα Ελλάδα για να φύγω ). Ιλιάδα Β” Ιλιάδα Γ 444-447, σε μετάφραση Ιακ. Πολυλά.

 Σε μια άλλη περίπτωση αποκαλεί την Ελλάδα «Ευρυχόοιο» πλατεία, που όμως είναι μέσα στη Φθία και υπό τον Α­χιλλέα:

Φεύγον έπειτ” απάνευθε δι” Ελλάδος ευρνχόροιο, Φθίην δ” εξικόμην ερίβώλακα, μητέρα μήλων, ες Πηλήα άναχθ’- ο δε με πρόφρων υπέδεκτό, (Μακράν να φύγω εδιάβηκα από την πλατειάν Ελλάδα κι έφθασα στην καλοσβωλον και αρνοθρόφο Φθία· κι ο βασιλέας ο Πηλεύς μ” εδέχθει εγκαρδίως) Ιλιάδα Ιλιάδα Γ 479-481, σε μετάφραση Ιακ. Πολυλά

Σε άλλο σημείο αναφέρεται στο Βαθυκλή του Χάλκωνα λέει:

 Γλαύκος δε πρώτος, Ανκίων αγός ασπιστάων, ετράπετ’, έκτεινεν δε Βαθυκλήα μεγάθνμον, Χάλκωνος φίλον υιόν, ος Ελλάδι οικία ναίων όλβω τε πλούτω τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσση. (Και των Λυκίων ο αρχηγός πρώτος εστράφει ο Γλαύκος και τον γενναίον Βαθυκλή φονεύει Χαλκωνίδη, που στην Ελλάδα εγκάτοικος μέσα σε εξαίσιο σπίτι στους Μυρμιδόνες έλαμπε για πλούτη κι ευτυχίαν).Ιλιάδα II“ 593-595, σε μετάφραση Ιακ. Πολυλά.

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14579/

ΤΩ ΑΓΝΩΣΤΩ ΕΛΛΗΝΙ

pentaxordh kitharis

 

ΕΠΙΤΥΜΒΙΟΝ

ΤΩ ΑΓΝΩΣΤΩ ΕΛΛΗΝΙ

 

 

ΤΩ  ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΙ  ΕΠ’  ΕΛΛΗΝΙΣΜΩ
ΠΟΛΙΤΗ  ΑΓΡΟΤΗ  ΒΟΥΚΟΛΩ
ΤΩ  ΘΕΡΑΠΟΝΤΙ  ΜΟΥΣΩΝ
ΤΗ  ΕΛΛΗΝΙΔΙ  ΜΗΤΡΙ
ΔΙΚΗΝ  ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΠΟΥΣΗΣ  ΜΝΗΜΗΣ  ΤΩΝ
ΥΠΟ  ΤΟΥ  ΛΩΤΟΦΑΓΟΥ  ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΟΥΣ
ΚΑΙ  ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟΥ  ΕΘΝΟΥΣ
ΤΟΥ  ΤΙΜΩΝΤΟΣ  ΑΝΕΛΛΕΙΠΩΣ  ΤΗΝ ΜΝΗΜΗΝ
ΠΡΟΓΟΝΩΝ  ΑΛΛΟΤΡΙΩΝ
ΚΑΙ  ΠΑΝΤΩΝ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΟΚΤΟΝΩΝ

Του Ρουμανόβλαχου πιθανόν και Μολδόβλαχου Σταύρου Βασδέκη

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/6595/

Η σφαγή της Στοκχόλμης. Ακόμη μια εκδήλωση χριστιανικής αγάπης

 

γενοκτονίαΆλλη μια εποχή μεγαλείου για το χριστιανισμό

Η εκτέλεση των «αιρετικών», ουσιαστικά όλη της ιθύνουσας τάξης της Σουηδίας, άρχισε αμέσως μετά την ανακοίνωση της ποινής στην πλατεία Stortorget της Στοκχόλμης και κράτησε δύο ημέρες.

Αρχικά αφέθηκαν τα πτώματα στον τόπο της εκτέλεσης και, όταν η ατμόσφαιρα έγινε ανυπόφορη, μεταφέρθηκαν αυτά στη νήσο Södermalm, όπου κάηκαν επάνω σε ένα λόφο, ώστε να φαίνεται από μακριά ποια πρέπει να είναι η τύχη των «αιρετικών». Αυτή η εκδήλωση χριστιανικής αγάπης έμεινε στην παγκόσμια Ιστορία ως «Σφαγή της Στοκχόλμης».

Η διδασκαλία της ιστορίας στα ελληνικά σχολεία πάσχει για χίλιους δυο λόγους, ένας από αυτούς είναι ότι υπάρχουν κεφάλαια στο σχολικό βιβλίο, τα οποία ποτέ δεν διδάσκονται. Μέχρι να φτάσει ο διδάσκων εκεί, τελειώνει το σχολικό έτος. Έτσι ελάχιστοι γνωρίζουν κάτι σημαντικό για τα σκανδιναβικά κράτη, πέρα από θολές ιστορίες και στερεότυπα περί Βίκινγκς. Θα αναφέρουμε εδώ μερικά προκαταρκτικά και στη συνέχεια θα περιγράψουμε την άγνωστη και μεγαλειώδη «σφαγή της Στοκχόλμης» που προκάλεσε ο εκκλησιαστικός μηχανισμός σε συνεργασία με θεόπληκτους ηγέτες-πολέμαρχους.

Από το έτος 1397 ίσχυε η συμμαχία που πήρε το όνομα «Ομοσπονδία του Κάλμαρ», μια πόλη της νότιας Σουηδίας. Μέλη αυτής της συμμαχίας ήταν η ισχυρή Δανία με τις εξαρτημένες από αυτήν Γροιλανδία και διάφορα νησιά, η Σουηδία που ήλεγχε τη Φινλανδία και η Νορβηγία που ήλεγχε την Ισλανδία. Έτσι αυτή η συμμαχία είχε υπό τον έλεγχό της σχεδόν όλο τον ευρωπαϊκό Βορρά, δεν γινόταν όμως αποδεκτή από όλες τις κοινωνικές ομάδες των τριών χωρών.

Ειδικότερα οι Σουηδοί ευγενείς ήταν στην πλειοψηφία τους αρνητικοί, γιατί έπρεπε να υποταχθούν στους μισητούς Δανούς. Κάθε τόσο ξέσπαγαν λοιπόν ένοπλες ανταρσίες, τις οποίες η «μεγάλη δύναμη» Δανία κατέστειλε αιματηρά, στέλνοντας στρατό όπου χρειαζόταν.

Να σημειωθεί ότι τότε ήταν όλοι οι χριστιανοί στην Ευρώπη καθολικοί, με μόνη εξαίρεση τους Ορθοδόξους των Βαλκανίων, οι οποίοι βρίσκονταν σε συναλληλία με τους Οθωμανούς και θεωρούνταν προδότες της «αληθινής θρησκείας» – ό,τι φαντάζεται για αληθινό κάθε κληρικός.

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14566/

«Εκ κακού κόρακος κακόν ωόν»

 

e47d427d-350x217Η διαφωνία του ρήτορα Κόρακα με τον μαθητή του Τεισία

Ο Τεισίας ήταν μαθητής του φημισμένου εξίσου ρητοροδιδάσκαλου και πολιτικού Κόρακα, που είχε διακριθεί τον πέμπτο αιώνα στις Συρακούσες, ως έξοχος δικανικός ρήτορας. Χαρακτηριστική της ρητορικής δεινότητας των δύο ρητόρων, μαθητού και δάσκαλου ήταν η εξής ιστορία, που διηγούνταν στις Συρακούσες:

Όταν ο Τεισίας ήταν νεαρός ακόμη, επισκέφθηκε τον Κόρακα και του ζήτησε να του μάθει την τέχνη της ρητορικής.  Όμως επειδή ακόμη κι αν πουλούσε όλη του την περιουσία δεν θα έφτανε να πληρώσει ούτε τα μισά δίδακτρα συμφώνησαν ότι θα τον πλήρωνε, όμως, μόνο αν τον έκανε καλό ρήτορα και κέρδιζε την πρώτη του δίκη στο δικαστήριο.

Ο Κόρακας δέχτηκε. Ο Τεισίας έγινε, μετά τετραετή διδασκαλία, εξαίρετος πράγματι ρήτορας, αλλά δεν ανελάμβανε να συνηγορήσει σε δικαστήριο, για να αποφύγει την πληρωμή. Ο Κόρακας αναγκάστηκε να καταγγείλει το μαθητή του στα δικαστήρια.Πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε τότε σ’ αυτή τη δίκη, για να παρακολουθήσει τη μονομαχία ανάμεσα σε δάσκαλο και σε μαθητή.

Ας διαβάσουμε την επιχειρηματολογία και των δύο:

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14560/

Σελίδα 32 από 165« Πρώτη...1020...3031323334... 405060... Τελευταία»