La foule. Non Je ne regrette. Edith Piaf

 

Edith-Piaf-9439893-1-402

 

La foule. Non, Je ne regrette.   Edith Piaf

 

 

 

 

La foule

 

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14743/

Οι καταραμένοι «Απικορσείμ»

 

epikourosΤου εκδότη-συγγραφέα Μάριου Βερέττα

Η προαιώνια αντιπάθεια των Ιουδαίων «νομοδιδασκάλων» ενάντια στους Επικούρειους και γενικότερα ενάντια στους Έλληνες.

Σύμφωνα, λέγεται, με την «Μισνά», την παλαιότερη συλλογή ραβινικών σχολίων γύρω από τα εδάφια της Πεντατεύχου, που συντάχθηκαν κατά τους πρώτους μ.Χ. αιώνες, οι «Απικορσείμ», δηλαδή οι Επικούρειοι, θεωρούνται από τα πλέον μισητά πρόσωπα, εφόσον δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να… κερδίσουν την αιωνιότητα ούτε να… κληρονομήσουν τους αγίους τόπους. Το σχετικό απόσπασμα το δηλώνει απερίφραστα:

«Όλο το Ισραήλ έχει μερίδιο στον κόσμο του μέλλοντος, όπως είπε ο Ησαΐας: και όσοι από τον λαό σου είναι δίκαιοι θα κερδίσουν την αιωνιότητα και θα κληρονομήσουν τη γη της Επαγγελίας. Και αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα αποκλειστούν από τον κόσμο του μέλλοντος: αυτοί που λένε ότι δεν υπάρχει ανάσταση των νεκρών, και αυτοί που αρνούνται ότι η Πεντάτευχος δόθηκε από τους Ουρανούς, και οι Επικούρειοι».

Τελεία και παύλα! Σήμερα στα εβραϊκά, η λέξη που χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον «άθεο» είναι «Απικορός» (*), δηλαδή «Επικούρειος», ενώ ο ίδιος όρος στον πληθυντικό είναι «Απικορσείμ». Έτσι, λόγω και της χαρακτηριστικής πενίας της εβραϊκής γλώσσας, δεν υπάρχει άλλη λέξη για τους «άθεους», παρά μόνον «επικούρειοι». Και φυσικά το παραπάνω απόσπασμα επιτίθεται όχι μόνον άμεσα ενάντια στους Επικούρειους, αποκλείοντάς τους από την… αιωνιότητα και τη… Γη της Επαγγελίας, αλλά και έμμεσα σε όσους ακολουθούν τα διδάγματα της επικούρειας φιλοσοφίας, εφόσον εκείνη διδάσκει πως δεν υπάρχει μετά θάνατον ζωή κι ακόμη πως οι θεοί άρα και ο ένας και μοναδικός θεός των Ιουδαίων – δεν νοιάζονται για τους ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει ότι αποκλείεται να τους χαρίζουν αιωνιότητες και… οικόπεδα στην Παλαιστίνη.

Τα ιστορικά αίτια

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14731/

La mamma. Charles Aznavour

 

images

 

 

La mamma. Charles Aznavour

 

 

 

 

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14726/

Η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Carl Sagan

 

scrools2

 

 

Η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Carl Sagan

 

 

 

 

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14720/

«…ενθυμούμενος…το χρέος προς την πατρίδα κι άλλα ηχηρά παρόμοια». Κ. Καβάφης

 

cebacf89cebdcf83cf84ceb1cebdcf84ceafcebdcebfcf82-cebaceb1ceb2ceaccf86ceb7cf82

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗΝ ΤΟΥ ΠΕΡΙΩΝΥΜΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ. Κ. Καβάφη

 

 

 

 

Έμεινε μαθητής του Αμμωνίου Σακκά δύο χρόνια
αλλά βαρέθηκε και την φιλοσοφία και τον Σακκά

Κατόπι μπήκε στα πολιτικά
Μα τα παραίτησεν. Ήταν ο Έπαρχος μωρός
κ’ οι πέριξ του ξόανα επίσημα και σοβαροφανή
τρισβάρβαρα τα ελληνικά των, οι άθλιοι

Την περιέργειάν του είλκυσε
κομάτ’ η Εκκλησία, να βαπτισθεί
και να περάσει Χριστιανός. Μα γρήγορα
την γνώμη του άλλαξε. Θα κάκιωνε ασφαλώς
με τους γονείς του, επιδεικτικά εθνικούς
και θα του έπαυαν – πράγμα φρικτόν -
ευθύς τα λίαν γενναία δοσίματα

Έπρεπεν όμως και να κάμει κάτι. Έγινε ο θαμών
των διεφθαρμένων οίκων της Αλεξανδρείας,
κάθε κρυφού καταγωγίου κραιπάλης

Η τύχη του εφάν’ εις τούτο ευμενής
τον έδωσε μορφήν εις άκρον ευειδή
Και χαίρονταν την θείαν δωρεάν

Τουλάχιστον για δέκα χρόνια ακόμη
η καλλονή του θα διαρκούσεν. Έπειτα
ίσως εκ νέου στον Σακκά να πήγαινε
Και αν εν τω μεταξύ απέθνησκεν ο γέρος
πήγαινε σ’ άλλου φιλοσόφου ή σοφιστού
πάντοτε βρίσκεται κατάλληλος κανείς

Ή τέλος, δυνατόν και στα πολιτικά
να επέστρεφεν αξιεπαίνως ενθυμούμενος
τες οικογενειακές του παραδόσεις
το χρέος προς την πατρίδα κι άλλα ηχηρά παρόμοια

 

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14711/

ΝΙΤΣΕ: Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣ ΒΡΥΚΟΛΑΚΑΣ

 

αρχείο-λήψης3Ό, τι μας παρουσίασαν μέχρι σήμερα οι χριστιανοί σαν δήθεν «Αλήθεια», αποδείχθηκε το πιο επικίνδυνο, άθλιο και δηλητηριώδες ψέμμα: όταν κάποιος μπορέσει και ανασηκώσει το πέπλο της ιερής πρόφασης, της πρόφασης της δήθεν βελτίωσης τής ανθρωπότητας, θα αποκαλυφθεί μπροστά στα μάτια του μία απάτη, της οποίας μοναδικός σκοπός είναι να ρουφήξει το αίμα της ζωής μέχρι να την πεθάνει, μέχρι να την κάνει να σβήσει. Η ηθική του βρυκόλακα.

Αυτός που αφαιρεί την μάσκα από το πραγματικό πρόσωπο της χριστιανικής ηθικής, ξεμασκαρεύει ταυτόχρονα και την απαξία όλων των δήθεν αξιών στις οποίες πιστεύουν έως σήμερα οι χριστιανοί, ή τουλάχιστον πίστευαν μέχρι τώρα. Δεν βλέπει πια τίποτε άξιο για σεβασμό, ακόμα και στους πιο αξιοσέβαστους ανθρώπινους τύπους ανάμεσά τους, και σε εκείνους ακόμα που κάποιοι θεώρησαν ως δήθεν αγίους, αφού δεν βλέπει πια σε αυτούς παρά το επικίνδυνο –γιατί δυστυχώς μπορεί ακόμα και γοητεύει αρκετούς- είδος των κακοφτιαγμένων όντων.

Επινοήσανε την έννοια του «Ενός Θεού», η οποία αποτελεί σαφή αντινομία της ζωής και με την έννοια αυτή ζυμώθηκε το εφιαλτικό αμάλγαμα όλων των αρνητικών στοιχείων, όλων των δηλητηρίων, όλων των συκοφαντιών και όλων των φρικαλεοτήτων που κατόρθωσαν να υψώσουν ενάντια στην ανθρώπινη ύπαρξη!

Επινοήσανε την έννοια του «επέκεινα», του δήθεν «αληθινού κόσμου», με προφανή σκοπό να εξευτελίσουν τον μοναδικό υπαρκτό κόσμο, να μην του αφήσουν κανέναν νόημα, κανέναν λόγο ύπαρξης, να μην αφήσουν κανέναν σκοπό στην γήϊνη πραγματικότητά μας.

Επινοήσανε την έννοια της ατομικής «ψυχής», την έννοια του «πνεύματος» και τελικά την έννοια της «αθανασίας της ατομικής ψυχής» για να επελάσει ασύδοτη η περιφρόνηση προς το σώμα, για να γίνει αυτό αποδεκτό μόνον ως αρρωστημένα «άγιο», για να αντιτάξουνε την χειρότερη αδιαφορία απέναντι σε όλα τα πραγματικά και σοβαρά ζητήματα της ζωής…

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1485/

Latcho Drom

 

b_2744_rom

 

Γαλλικό ντοκιμαντέρ του Tony Gatlif (1993)

Μια εξαιρετικά πολύχρωμη ανθοδέσμη γύφτικων μουσικοχορευτικών λουλουδιών από τις χώρες Ινδία, Αίγυπτο, Τουρκία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Γαλλία και Ισπανία.

Απορρίμματα των οπαδών της κλασικής, έντεχνης, και ελληνικής ροκ μουσικής. 

 

(Όταν χρειαστεί πλύση το στομάχι μιας κυρίας που είναι φαν του Μεγάρου Μουσικής, δεν απαιτείται τίποτε περισσότερο από το να της εκφωνήσει κάποιος την φράση «άκουσε τώρα ένα τουρκογύφτικο τσιφτετέλι». Σε τρία δευτερόλεπτα το πολύ επέρχεται πλήρης εξαγωγή ολοκλήρου του περιεχομένου του στομάχου. ΠΡΟΣΟΧΗ: σε περίπτωση σχετικής ανάγκης, να μη εκφωνηθεί η εν λόγω φράση έντονα διότι υπάρχει περίπτωση να εξαχθεί μαζί με το περιεχόμενό του και το ίδιο το στομάχι ολόκληρο.

Η ίδια αυτή έκφραση λειτουργεί αποτελεσματικά στην περίπτωση που θέλει να κανείς δει τα μαλλιά ενός ροκά σε στυλ σκαντζοχοιρέ.

Η πουστιά και η γυφτιά, στο λαϊκό πρωτόκολλο, ποτέ δεν διέθετε κανένα ειδικό βάρος, όσον αφορά στο σώμα. Είχε και έχει να κάνει κυρίως μ’ αυτά που αφορούν στην συμπεριφορά. Δηλαδή στο μυαλό και στην ψυχή.).

 

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14677/

Η χώρα της Ρωμιοσύνης άνευ τηλεοπτικού εκκλησιασμού

 

images

 

Η κυβέρνηση Σαμαρά έβαλε λουκέτο στην ΕΡΤ. Τώρα ποιος τηλεοπτικός σταθμός θα αναμεταδίδει τις θείες λειτουργίες της Κυριακής και των εορτών, για την σωτηρία των ψυχών!!!

 

 

Εδώ και τώρα να ανοίξει η ΕΡΤ. Δεν μπορούμε δίχως τηλεοπτικό εκκλησιασμό. Δεν είναι αυτός ικανός λόγος;

Πώς θα εκκλησιάζονται, έστω και τηλεοπτικά, τα γεροντάκια, οι ανήμποροι και γενικώς ο ανάπηρος πληθυσμός, ο οποίος αποτελεί την συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού της ελληνικής επικράτειας!

Βρε ζωντόβολα, θα γεμίσει η κόλαση από αμαρτωλούς Ρωμιούς.

Η βυζαντινοπούλα πόλη της Θεσσαλονίκης δίχως την ευσεβέστατη ΕΤ3. Με τις χίλιες δυο εκπομπές για τα μοναστήρια! Δίχως τα χριστιανόπουλα, δίχως Ζουράρη και Γιανναρά! Δίχως την ενημέρωση για τα μοναστήρια των κηφήνων του αγίου όρους!

***********************

Η ενημερωτική προσφορά του περιφερειακού ραδιοφωνικού σταθμού της ΕΡΤ Σερρών, στον λαό της ομωνύμου πόλεως:

«Σήμερα είναι Τρίτη 23 του μηνός Μαρτίου.

Γιορτάζουν οι … Χρόνια πολλά στους τάδε και στις δείνα. Α, συγνώμη ξεχάσαμε και τις …

Ο ήλιος θα ανατείλει στις 7 και 10 και θα δύσει στις 8 και 5.

Ο καιρός. Βλέπουμε από το παράθυρο του στούντιο κάτι συννεφάκια. Ή θα βρέξει, ή δεν θα βρέξει. Περιμένετε σε λίγο που θα τελειώσει ο κύριος Μπαγκοφίδης το καφεδάκι του, να δούμε τον καιρό και μέσα από το φλιτζάνι του για πιο σίγουρα…. Αλλά και συ βρε Στέργιο, το φλιτζάνι σου όλο συννεφάκια δείχνει…

Ο σεβασμιότατος μητροπολίτης μας θα τελέσει σήμερα την θεία λειτουργία της εορτής του αγίου … στον ναό του….

Ακούγεται ήχος σκουριασμένου μεντεσέ πόρτας.

Α, γιά σου Μαρία. Ήπιες καφεδάκι; Μας φέρνεις κανένα καλό νέο; Τι καιρό έχει έξω;»

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14655/

Ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς του πολιτικού βίου

 

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης περιγράφει το ζήτημα της πολιτικής διαφθοράς στο ποίημά του «Ἀς Φρόντιζαν» (1930).  Ένα διαχρονικό αποτύπωμα ολόιδιο μ’ αυτό που θα αφήσει στην Ιστορία η κατάσταση που επικρατεί στην Ρωμιοσύνη σήμερα.

 

Κωνσταντίνος Καβάφης «Ἀς Φρόντιζαν»

Κατήντησα σχεδόν ἀνέστιος καί πένης.
Αὐτή ἡ μοιραία πόλις, ἡ Αντιόχεια
όλα τά χρήματα μου τά ‘φαγε:
αυτή ἡ μοιραία μέ τόν δαπανηρό της βίο.

Ἀλλά εἶμαι νέος καί μέ ὑγείαν ἀρίστην.
Κάτοχος τῆς ἑλληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Ἀριστοτέλη, Πλάτωνα∙
τί ρήτορας, τί ποιητάς, τί ὅ,τι κι ἄν πεῖς).
Ἀπό στρατιωτικά ἔχω μιάν ἰδέα,
κ’ ἔχω φιλίες μέ ἀρχηγούς τῶν μισθοφόρων.
Εἶμαι μπασμένος καμπόσο καί στά διοικητικά.
Στην Ἀλεξάνδρεια ἔμεινα ἕξι μήνες, πέρσι∙
κάπως γνωρίζω (κ’ εἶναι τοῦτο χρήσιμον) τά ἐκεῖ:
τοῦ Κακεργέτη βλέψεις καί παληανθρωπιές, καί τά λοιπά.

Ὅθεν φρονῶ πώς εἶμαι στά γεμάτα
ἐνδεδειγμένος γιά νά ὑπηρετήσω αὐτήν τήν χώρα,
τήν προσφιλῆ πατρίδα μου Συρία.

Σ’ ὅ,τι δουλειά μέ βάλουν θά πασχίσω
νά εἶμαι στήν χώρα ὠφέλιμος. Αὐτή εἶν’ ἡ πρόθεσίς μου.
Ἄν πάλι μ’ ἐμποδίσουνε μέ τά συστήματά τους –
τούς ξέρουμε τούς προκομένους: νά τά λέμε τώρα;
ἄν μ’ ἐμποδίσουνε, τί φταίω ἐγώ.

Θ’ ἀπευθυνθῶ πρός τόν Ζαβίνα πρῶτα,
κι ἄν ὁ μωρός αὐτός δέν μ’ ἐκτιμήσει,
θά πάγω στόν ἀντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι ἄν ὁ ἠλίθιος κι αὐτός δέν μέ προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στόν ‘Υρκανό.

Θά μέ θελήσει πάντως ἕνας ἀπ’ τους τρεῖς.

Κ’ εἶν’ ἡ συνείδησίς μου ἥσυχη
γιά τό ἀψήφιστο τῆς ἐκλογῆς.
Βλάπτουν κ’ οἱ τρεῖς τους τήν Συρία τό ἴδιο.

Ἀλλά, κατεστραμμένος ἄνθρωπος, τί φταίω ἐγώ.
Ζητῶ ὁ ταλαίπωρος να μπαλωθῶ.
Ἀς φρόντιζαν οἱ κραταιοί θεοί
να δημιουργούσαν ἕναν τέταρτο καλό.
Μετά χαρᾶς θά πήγαινα μ’ αὐτόν.

[1930]

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/3424/

H ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ, ΑΛΛΑ ΕΥΤΟΠΙΑ

 

oikyor

Του Γιώργου Οικονόμου

Ένα βασικό ερώτημα που τίθεται στη σημερινή κρίσιμη περίοδο γενικευμένης παρακμής είναι το εξής: κατά πόσο είναι εφικτή η δημιουργία ενός πραγματικά δημοσίου χώρου, ο οποίος να εξασφαλίζει την κυριαρχία του δήμου; Κατά πόσο ο αυτοπροσδιορισμός και η αυτοκυβέρνηση, δηλαδή η άμεση δημοκρατία, είναι σήμερα δυνατή και με ποιον τρόπο; Για το ζήτημα αυτό εκφράζονται πολλές αμφιβολίες.

Τα αρνητικά επιχειρήματα που συνήθως προβάλλονται είναι α) ότι η σημερινή εντελώς διαφορετική πραγματικότητα δεν προσφέρει τις συνθήκες που υπήρχαν στην αρχαία Αθήνα (μικρό πληθυσμό, μικρή έκταση, απλούστερα προβλήματα), ως εκ τούτου δεν είναι ρεαλιστικό πρόταγμα. Και β) οι άνθρωποι δεν επιθυμούν την αυτοκυβέρνηση, ακολουθούν και ψηφίζουν τα κόμματα, άρα είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί αφού η ανθρώπινη πραγματικότητα είναι αντίθετη. Τα επιχειρήματα αυτά τα έχω συζητήσει αλλού,[1] και εδώ θα αρκεσθώ σε μερικά συμπληρωματικά σχόλια.

Σε αυτούς που αντιτάσσουν ότι η αυτοκυβέρνηση και η δημοκρατία δεν είναι δυνατές, δεν είναι ρεαλιστικά αιτήματα, αλλά ρομαντισμός, αφέλεια ή ουτοπία, η απάντηση είναι ότι ρεαλισμός δεν σημαίνει να υποκύπτεις στην πραγματικότητα και να την δέχεσαι παθητικά και δουλικά, αλλά να αναζητάς μιαν άλλη πραγματικότητα. Ρεαλισμός δεν είναι να αποδέχεσαι την πραγματικότητα, αλλά να προσπαθείς να την αλλάξεις. Ουτοπία δεν είναι να πιστεύεις ότι η πραγματικότητα μπορεί να αλλάξει, αλλά το να πιστεύεις ότι δεν θα αλλάξει και θα παραμείνει όπως έχει επ’ άπειρον.

Τα επιχειρήματα αυτά κατά του εφικτού της δημοκρατίας βλέπουν δηλαδή μόνο τη μία πλευρά και παρακάμπτουν μία εξ ίσου σημαντική αλήθεια: πραγματικότητα δεν είναι μόνο αυτά που ισχύουν, η συγκεκριμένη κοινωνικο-οικονομικο-πολιτική κατάσταση, οι εγκαθιδρυμένοι θεσμοί, οι ισχύοντες νόμοι και οι επικρατούσες αξίες. Είναι και όλα όσα εμείς επιθυμούμε και δυνάμεθα να πράξουμε, μετά από στοχασμό και διαβούλευση, όσα θέλουμε και αντιτάσσουμε στην υπάρχουσα κατάσταση, δηλαδή οι δικοί μας θεσμοί, νόμοι και αξίες, η δικιά μας θέληση.[2]

H Arendt αναλύει και αναδεικνύει την αξία και τη δύναμη της θελήσεως ως πρώτιστο γενεσιουργό παράγοντα της πράξεως (le ressort de l’ action) στο βιβλίο της Η ζωή του πνεύματος, τόμ. 2ος, με υπότιτλο «Η θέληση». Από τις πρώτες σελίδες ήδη τονίζει ότι η θέληση είναι η ανθρώπινη ιδιότητα για την αντιμετώπιση του μέλλοντος, μέσα από την ανοικτή εμπειρία του χρόνου. είναι το όργανο του μέλλοντος, όπως η μνήμη είναι το όργανο του παρελθόντος.[3] Έτσι όμως η θέληση συνδέεται με τη φαντασία, διότι το μέλλον δεν υπάρχει κάπου, δεν είναι άμεσα ορατό, πρέπει να το συλλάβει κανείς με τη δύναμη της φαντασίας.

Είναι πολύ δαφωτιστικό ένα χωρίο στο οποίο ο Καστοριάδης συνδέει με μοναδικό τρόπο τη θέληση με τη φαντασία: «Η πολιτική φαντασία έχει εξαφανισθεί. Η εξαφάνιση αυτή της φαντασίας πάει μαζί με την κατάρρευση της θέλησης. Γιατί πρέπει βέβαια να μπορείς να παραστήσεις στο μυαλό σου κάτι που δεν υπάρχει, για να μπορέσεις να θελήσεις. Και πρέπει να θέλεις στα ενδόψυχά σου κάτι άλλο από την απλή επανάληψη, για να μπορείς να φαντάζεσαι».[4] Όλα εξαρτώνται από αυτή την ανθρώπινη δύναμη της φαντασίας, της θέλησης, η οποία επιτρέπει να φαντασθούμε άλλα πράγματα από τα ήδη γνωστά και υπάρχοντα, από τα στερεότυπα και τα καθιερωμένα, να φαντασθούμε, να θελήσουμε, νέες ιδέες, θεσμούς και σημασίες. Πρέπει λοιπόν να φαντασθούμε την άλλη κοινωνία, την άλλη πραγματικότητα, που σημαίνει πρέπει να τολμήσουμε να σκεφθούμε διαφορετικά, να μάθουμε να σκεφτόμαστε αλλοιώς.[5] Φυσικά προς τούτο απαιτείται εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, στις δικές μας δυνάμεις, στις ικανότητές μας.

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1645/

Σελίδα 31 από 165« Πρώτη...1020...2930313233... 405060... Τελευταία»