ΤΖΙΟΡΝΤΑΝΟ ΜΠΡΟΥΝΟ. Τον έκαψε ζωντανό η μαφία της θρησκείας της αγάπης

 

BRUNO002Φιλόθεος Τζιορντάνο Μπρούνο ο Νολανός (Philotheus Giordano Bruno Nolanus, Νόλα, 3 Φεβρουαρίου 1548 – Ρώμη, 17 Φεβρουαρίου 1600).

Πανθεϊστής – υλοζωϊστής φιλόσοφος και κοσμολόγος του 16ου αιώνα, μάρτυρας της ελευθερίας του πνεύματος.

Γεννήθηκε ως «Φίλιππος Μπρούνο» («Filippo Bruno») στην Νόλα (Nola) της Καμπανίας του τότε Βασιλείου της Νεάπολης, υιός του μισθοφόρου στρατιώτη Τζιοβάνι Μπρούνο και της Λίσσα Σαβολίνι. Σε ηλικία 11 ετών πήγε στην Νάπολη, όπου διδάχθηκε διαλεκτική και, έφηβος ακόμα, εισήλθε το έτος 1563 στο μοναστικό Τάγμα των Δομινικανών της μονής San Domenico Maggiore.

Το έτος 1572 χειροτονήθηκε κληρικός, αλλάζοντας μάλιστα το όνομά του από «Φίλιππος» σε «Ιορδάνης» («Giordano») προς τιμήν του πνευματικού του Τζιορντάνο Κρίσπο (Giordano Crispo), ωστόσο στα δέκα χρόνια που πέρασε στην μονή των δομινικανών, είχε μελετήσει συστηματικά αρκετά μη προσιτά στον απλό λαό βιβλία, κυρίως των αρχαίων φιλοσόφων, και στο τέλος είχε διαμορφώσει προσωπικές φιλοσοφικές και θεολογικές πεποιθήσεις αρκετά πέρα από τα όρια της χριστιανικής δογματικής: αντιλήφθηκε την Εκκλησία ως οργανωμένο μηχανισμό ελέγχου και καθοδήγησης των ανόητων και αμόρφωτων ανθρώπων, τον πραγματικό Θεό ως ενιαίο και ταυτόσημο με το σύμπαν και απέρριψε την δήθεν «θεϊκή φύση» και «ανάσταση» του ιδρυτή του Χριστιανισμού, όπως επίσης και την δήθεν «τριαδική» φύση και σαφώς εξωκόσμια θέση του Θεού των χριστιανών.

Αποτέλεσμα αυτών των πεποιθήσεών του ήταν να κατηγορηθεί το έτος 1576 ως αιρετικός. Για να γλιτώσει, ο Μπρούνο αποσχηματίστηκε και υποχρεώθηκε σε μία πολυετή περιπλάνηση σε διάφορες χώρες της Ευρώπης.Έζησε κατά καιρούς σε διάφορες πόλεις, όπως λ.χ. την Φραγκφούρτη, την Πράγα, το Μαρβούργο, το Λονδίνο, την Οξφόρδη, την Τουλούζη, το Παρίσι, την Λυών, την Γενεύη, την Γένουα, κ.ά. διδάσκοντας κάποια ελάχιστα ανοικτά πνεύματα ότι ο Θεός δεν είναι παρά η δύναμη που συνέχει, διατηρεί και νοηματοδοτεί το σύμπαν (την «natura naturans») ως η εσωτερική και ενοποιός ουσία των πάντων στην «natura naturata», δηλαδή στον εκδηλωμένο κόσμο («ο Θεός είναι ένας κύκλος, του οποίου το κέντρο είναι παντού και η περιφέρειά του πουθενά»).

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1566/

Η επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου.

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14409/

Χριστιανισμός – Ειδωλολατρία. Καμμιά σχέση;

 

Το άγαλμα του Λυτρωτή Ιησού Χριστού...

 

«Όταν οι ιεραπόστολοι πρωτοήρθαν στην γη μας, αυτοί είχαν τις Βίβλους και εμείς τη γη. Πενήντα χρόνια μετά,εμείς είχαμε τις Βίβλους και εκείνοι είχαν την».Τζόμο Κενιάτα

Ο χριστιανισμός δεν παρέλειψε καμμιά θρησκεία δίχως να της προσάψει την ρετσινιά της ειδωλολατρίας. Διότι ισχυρίζεται ότι είναι η μόνη θρησκεία, στον κόσμο αυτόν, που πιστεύει στον μόνο αληθινό και ζώντα Θεό του σύμπαντος κόσμου.

 

 

 

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1560/

Η συμβολή των ανάπηρων στον πολιτισμό αλλά και στην τέχνη

 

hqdefault

Μπορεί ο άνθρωπος να κάνει τα περισσότερα ακόμη και με τα λιγότερα;

Υφίσταται υποψία ότι ανάπηροι άνθρωποι, λόγω της ανάγκης τους να ακολουθήσουν την αγέλη, εξωθήθηκαν στην διαδικασία της εφευρετικότητας. Ήταν γι’ αυτούς ζήτημα ζωής και θανάτου. Αν δεν το κατάφερναν θα πέθαιναν, αδυνατώντας να ακολουθήσουν την αγέλη.
Πώς δηλαδή θα αναπλήρωνε ο κουτσός το βλαφθέν ή ανύπαρκτο του ποδάρι και ο κουλός το ανίκανο ή ανύπαρκτο χέρι του.

Κραυγαλέα περίπτωση οι διαχρονικές και διατοπικές επιδόσεις των τυφλών στην τέχνη της μουσικής. 

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14389/

Ελεύθερη βούληση

 

Η παντογνωσία του δήθεν «Δημοκράτη» Θεού, και η ελεύθερη βούληση που παρέχει στον άνθρωπο…

Έφαγε με ελεύθερη βούλησή η Εύα το μήλο, και ο ζηλόφθονος Γιαχβέ, τιμώρησε απριόρι όλους τους ανθρώπους, στους οποίους δεν τους δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να βουληθούν ελεύθερα και να δοκιμάσουν απ το καταραμένο  μήλο του………….και παρόλα αυτά τιμωρήθηκαν !

Ανέκδοτα…για το ποίμνιο αφελών στανισμένων ανθρώπων…….και τρίχες κατσαρές για σιδέρωμα!

Στην απάντηση κάποιων πονηρών θεολόγων ότι η ύπαρξη του κακού είναι το αντίτιμο που πληρώνουμε για την ελευθερία της βούλησης.

… εμείς, ορθά-κοφτά τους παραπέμπουμε, στα σοφά λόγια του μεγάλου δάσκαλου Επίκουρου:

Θέλει ο Θεός να εμποδίσει το κακό αλλά δεν είναι ικανός; Τότε δεν είναι παντοδύναμος.
Μπορεί αλλά δε θέλει; Τότε δεν είναι πανάγαθος. Και θέλει και μπορεί; Τότε γιατί υπάρχει το κακό; Δεν θέλει ούτε μπορεί;Τότε γιατί να τον αποκαλούμε Θεό;

 

Ελεύθερη βούληση  ( Πηγή από: parisbrouzos.wordpress.com)

 

Εγείρονται πολλές φορές ερωτήσεις από άθρησκους και άθεους ανθρώπους αλλά και από θρήσκους γιατί ο Θεός (στη μονοθεϊστική εκδοχή της θρησκείας που έτσι και αλλιώς κυριαρχεί αριθμητικά σήμερα) δεν κάνει ένα μικρό μαγικό και να εξαφανίσει μια και καλή το κακό από τον κόσμο. Πόλεμους, ασθένειες, πείνα, δυστυχία κ.λπ. Ή γιατί δεν εμφανίζεται μια και καλή σε όλους με όλη τη μεγαλοπρέπειά του και να αποδείξει την παρουσία του; Η τυπική απάντηση είναι ότι ο Θεός έδωσε στον άνθρωπο την ελεύθερη βούληση και όλο αυτό το κακό είναι ακριβώς αποτέλεσμα των επιλογών των ίδιων των ανθρώπων. Και ότι φυσικά δεν θέλει να εξαναγκάσει τον άνθρωπο να πιστέψει σε αυτόν αλλά αυτός να το επιλέξει από μόνος του.

Αν όμως ισχύει το επιχείρημα της ελεύθερης βούλησης τότε αυτή έρχεται σε σύγκρουση με την παντογνωσία του Θεού (χριστιανικού ή μουσουλμανικού), δηλαδή την δυνατότητα του να γνωρίζει τα πάντα. Η επίκληση της ελεύθερης βούλησης όμως θα είχε λογική εάν ο φορέας της, δηλαδή ο άνθρωπος μπορούσε να αποφασίσει με τρόπο που ο Θεός δε θα μπορούσε να γνωρίζει εκ των προτέρων. Αν μπορούσε δηλαδή ένας άνθρωπος να αιφνιδιάσει τον Θεό με τις αποφάσεις του. Αν ο Θεός όμως γνωρίζει (ως παντογνώστης) εξ αρχής π.χ τις αποφάσεις του η ελεύθερη βούληση δεν υφίσταται επειδή μπροστά σε ένα δίλημμα η απόφασή του είναι ήδη γνωστή για τον Θεό πριν καν παρθεί από αυτόν.

Πρακτικά δηλαδή αν πάρουμε ως δεδομένη την ύπαρξη του παντογνώστη Θεού η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου δεν υφίσταται καθώς θα συγκρούονταν με τη γνώση του Θεού. Εκτός και αν αποφασίσουμε ότι ο Θεός δε γνωρίζει τις αποφάσεις μας άρα και τα μελλούμενα οπότε σε αυτή την περίπτωση παρουσιάζεται ως ένας Θεός με αδυναμίες, ο οποίος δρα και αυτός μέσα σε ορισμένα όρια.

Αλλά υπάρχει και το εξίσου μεγάλο θέμα με την ελεύθερη βούληση του ίδιου Θεού και τη σχέση του Θεού όχι με τον κόσμο και τον άνθρωπο αλλά με τον εαυτό του. Θα πρέπει να πάρουμε ως δεδομένο ότι υπήρχε μια χρονική στιγμή στην οποία ο Θεός θα πρέπει να ήταν μόνος του. Την χρονική περίοδο δηλαδή όπου δεν είχε δημιουργήσει τίποτα και άρα ενώ το καλό υπήρξε (προσωποποιημένο από τον ίδιο) το κακό δεν υπήρξε. Ήξερε λοιπόν ο Θεός όταν έφτιαχνε τον κόσμο εκ των προτέρων την πορεία του; Ήξερε πριν ακόμη κάνει το οτιδήποτε ότι από τα δημιουργήματά του θα αποκτούσε τον μεγάλο του αντίπαλο, τον διάβολο ο οποίος είναι λέει εκπεσών άγγελος; Γνώριζε εκ των προτέρων ότι αργότερα ένα άλλο δημιούργημά του, ο άνθρωπος θα αποφάσιζε στην Εδέμ να φάει τον καρπό από το δέντρο της γνώσης; Αφού ο Θεός είναι παντογνώστης φυσικά και ήξερε. Και τα δύο γεγονότα. Παρόλα αυτά αποφάσισε να δημιουργήσει τον κόσμο όπως ακριβώς τον δημιούργησε. Δεν μπορούσε λοιπόν ή δεν ήθελε να φτιάξει έναν κόσμο τέλειο εξασφαλίζοντας από την αρχή την απουσία του κακού;

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14346/

Κίμων ο Μιλτιάδου

 

220px-AGMA_Ostrakon_CimonΠατέρας του ήταν ο Μιλτιάδης, ο νικητής της μάχης στον Μαραθώνα.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής του Κίμωνα υπήρξαν πολύ δύσκολα, αφού ο πατέρας του πεθαίνοντας του άφησε χρέος τεράστιο: το πρόστιμο που του είχε επιβληθεί για την αποτυχημένη εκστρατεία στην Πάρο.

Στον στρατηγό Μιλτιάδη, τον νικητή της μάχης του Μαραθώνα, που απέτυχε σε  εκστρατεία στην Πάρο, επέβαλαν οι Αθηναίοι πολίτες τεράστιο πρόστιμο, τις υποχρεώσεις του οποίου μάλιστα κληρονόμησε ο γιός του Κίμων.

Σήμερα, οι απόγονοι των Ελλήνων – σιγά τα λάχανα – παρασημοφορούν τους στρατηγούς που τουλάχιστον είναι συνυπεύθυνοι, για την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, από τους πολιτικούς (διάβαζε ιδιώτες – Τσοχατζόπουλος και Σια). Αυτό θα πει γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων!

ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ

ΜΙΛΤΟΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΚΩΦΑΛΑΛΩΝ

μίλτος = ερυθρός μόλυβδος, σχοινίον μεμιλτωμένον

μιλτόω = χρίω δια μίλτου, «δια μίλτου βεβαμμένον δι’ ου συνήλαυνον εις την εκκλησίαν τους εν τη αγορά περιφερομένου«. Αριστοφάνης, Αχαρνής 22, Εκκλησιάζουσες 378. Συγκεκριμένα, «Και όσοι είναι στην αγορά μιλούν, πάνω κάτω, και ξεφεύγουν το σκοινί, που είναι γεμάτο χρώμα», Αχαρ. 22.

Κοντολογίς, όταν συνεδρίαζε η εκκλησία, του Δήμου βεβαίως, δυο αστυνόμοι περιφέρονταν στην αγορά, και με την απειλή να περιβάλλουν τους ασκόπως περιφερόμενους πολίτες με το εμποτισμένο σε μίλτο σχοινί, το οποίο θα τους κοκκίνιζε τα ρούχα, τους εξωθούσαν προς την εκκλησία (συνέλευση)!

Δημοκρατία με το στανιό!

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/354/

ΠΟΙΟΥΣ ΤΙΜΩΡΟΥΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ;

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14336/

Τραγούδια από την περιοχή της Μακεδονίας

Οι  κυβερνήσεις στα πλαίσια των κοντόφθαλμων πολιτικών τους στάσεων, «αδίκησαν» τα τραγούδια της Μακεδονίας, όσον αφορά στην προβολή τους από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης. Κι αυτό συνέβη, επειδή η μουσική τους πάστα περιείχε πολλά κοινά χαρακτηριστικά με τις αντίστοιχες περιοχές των βορείων γειτόνων μας. Θαρρείς και τα σύνορα δεν μπήκαν επί χάρτου.

Κι έτσι αφαίρεσαν από την μουσική το ενοποιητικό χαρακτήρα της (δεν λένε ότι «η μουσική ενώνει» και ότι «η μουσική δεν έχει σύνορα») και τις ειρηνικές της δυνατότητες, για πολύ καιρό. Όμως η τεράστια δύναμη της μουσικής είναι αδύνατο να δαμαστεί. Για τον λόγο αυτόν με τον καιρό αμβλύνθηκαν οι μικρότητες και σίγουρα σε λίγο θα εξανεμιστούν για τα καλά. Κι αν δεν υπήρχαν ακόμη κάποιοι ελεεινοί θερμοκέφαλοι ένθεν κακείσε, το πρόβλημα αυτό ήδη θα ήταν ένα μακρινό παρελθόν.

 

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1220/

ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ. Ο ΓΕΝΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΚΗΦΗΝΑΡΙΟΥ ΤΩΝ ΚΑΛΟΓΕΡΩΝ

morias1

Ένας άλλος μέγας , ο Αθανάσιος (μέγας στην χριστιανική θρησκεία ονομάστηκε κάθε δολοφόνος ή απόβρασμα της κοινωνίας, όπως εκείνος ο μέγας Θεοδόσιος Β΄, ο οποίος δολοφόνησε μέσα στο ιπποδρόμιο της Θεσσαλονίκης 17000 ανθρώπους), έγραψε  το «Βίος και πολιτεία του οσίου πατρός ημών Αντωνίου», απ’ όπου οι πληροφορίες μας.

Γεννήθηκε λοιπόν περί το 250 στην Κομά, κώμη της Αιγύπτου κοντά στην Μέμφιδα, από γονείς εύπορους Από παιδί ήταν ολιγαρκής και αυτάρκης, ουδεμία όμως έτρεφε κλίση προς τα γράμματα, τα οποία «μαθείν ουκ ηνέσχετο». Αγνοούσε ακόμα και αυτή την γραφή και την ανάγνωση της μητρικής του γλώσσας που ήταν η κοπτική. Την ελληνική γλώσσα την αγνοούσε εντελώς.

Μέχρις εδώ πληροφορούμαστε ότι για να κερδίσει κανείς τον τίτλο «Μέγας», πρέπει να είναι εντελώς αγράμματος. Έτσι εξηγείται η αγραμματοσύνη των καλόγερων ανά τους αιώνες. Κι αν δεν προέκυπτε αργότερα η ανάγκη της ανάγνωσης, για λόγους που εξυπηρετούσαν τις χριστιανικές λειτουργίες, μάλλον θα παρέμενε η τάξη αυτή των μοναχών βουτηγμένη εντελώς στα σκοτάδια της παντελούς αγραμματοσύνης.

Καθ’ όλον τον ερημικό βίο του ο Αντώνιος ουδέποτε άλλαξε ένδυμα και ουδέποτε ένιψε το σώμα του ή καν τα πόδια του με νερό! (Βίος κεφ. 47 και 95).

Δεύτερο λοιπόν χάρισμα για να αποκαλεστεί κανείς μέγας είναι η παντελής έλλειψη καθαριότητας! Τόσο δε θαύμασαν οι κατοπινοί άγιοι πατέρες την αρετή αυτή της απλυσιάς του Αντωνίου, ώστε φρόντισαν να την καθιερώσουν δια των θείων διδασκαλιών τους και κυρίως δια του επιχειρήματος ότι είναι κάκιστη χειρονομία το μπανίζεσθαι τον μοναχόν ένεκα τη διεγέρσεως του σεξουαλικού ενστίκτου, το οποίον τούτο κατηραμένον ένστικτο εξανίσταται δια της αφής των χειρών επί του σώματος!

Και είχαν «δίκιο» οι άγιοι πατέρες σ’ αυτήν τους την παρατήρηση, διότι μετά βεβαιότητος η αποχή από τα φυσιολογικά γενετήσια οδηγεί άμεσα στην εκδήλωση ομοφυλοφιλικών συμπτωμάτων. Ας σκεφτούμε ότι παρά την προτροπή αυτή η αρσενοκοιτία οργίαζε και οργιάζει μέσα στα μοναστήρια και στις τάξεις των άγαμων κληρικών (βλ.ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ (ΑΘΩΣ) – ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ – ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΕ ΒΑΡΙΑ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΑ)

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1350/

Με το σταυρό στο χέρι μόνο οι παπάδες βγάζουν λεφτά!

 

images

 

Με το σταυρό στο χέρι μόνο οι παπάδες βγάζουν λεφτά!

Του Κώστα Εμμανουηλίδη

 

 

 

Το λαίμαργο και θεοσκότεινο καταπινάρι του πρόναου που καταπίνει χρήματα χριστιανών πελατών και τα αποβάλλει στο ταμείο του κυρίως ναού του.

image004

image002

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στην αριστερή φωτογραφία η τρύπα και δεξιά όλο το σκηνικό.

Διαβάστε περισσότερα…

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14310/

Σελίδα 30 από 163« Πρώτη...1020...2829303132... 405060... Τελευταία»