«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Ο μύκητας Cordyceps Unilateralis και ο μύκητας Coroϊdus Religious

 

tumblr_m3rjdnfe8C1qz8weho1_500Η πολυσχιδής πολυπλοκότητα των έμβιων και η ποικιλία των διαπλοκών των διαφόρων μορφών ζωής, πολλές φορές ξεπερνούν και την πιο καλπάζουσα φαντασία του ανθρώπου. Δυο τέτοιες περιπτώσεις διαπλοκής, μια θανατηφόρα, μεταξύ μυρμηγκιού και μύκητα, και μια ναρκοφόρα, μεταξύ ανθρώπου και μύκητα, θα δούμε στην συνέχεια.

ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ – ΖΟΜΠΙ (από: http://www.freeinquiry.gr/prod.php?id=53)

Ο μύκητας Cordyceps Unilateralis (ή Ophiocordyceps) είναι γνωστός για τον ασυνήθιστο παρασιτισμό του σε μυρμήγκια (όπως το Camponotus Leonardi), στα οποία μεταβάλλει την συμπεριφορά τους με τρόπο ώστε να αναπαράγεται. Ο μύκητας επιτίθεται στον εγκέφαλο τού μυρμηγκιού κάνοντας το να εγκαταλείψει την αποικία του. Έπειτα, το μυρμήγκι δαγκώνει το σαρκώδες τμήμα ενός φύλλου και παραμένει εκεί μέχρι που πεθαίνει. Κατόπιν, ο μύκητας παράγει και διασπείρει σπόρια, για να επαναλάβει τον κύκλο του.

 

 

Οι σπόροι τού μύκητα εισέρχονται στο σώμα τού μυρμηγκιού από τούς αεραγωγούς τού αναπνευστικού του συστήματος, όπου οι υφές τού μύκητα αρχίζουν να καταναλώνουν τούς μη ζωτικούς μαλακούς ιστούς. Κατόπιν, το μυκήλιο εισέρχεται στον εγκέφαλο τού μυρμηγκιού και αλλάζει τον τρόπο επίδρασης των φερομονών κάνοντας το έντομο να ανεβεί το μίσχο ενός φυτού και να δαγκώνει με δύναμη την κεντρική φλέβα ενός φύλλου. Ο μύκητας σκοτώνει το μυρμήγκι και συνεχίζει να αναπτύσσεται μέσα και έξω από τον εξωσκελετό τού μυρμηγκιού. Τα μυκήλια, που αναπτύσσονται εξωτερικά, στερεώνουν το σώμα τού μυρμηγκιού πάνω στο φυτό και παράλληλα εκκρίνουν αντιμικροβιακούς παράγοντες, για να αποτρέψουν τον ανταγωνισμό.

Όταν ο μύκητας είναι έτοιμος να ανα- παραχθεί, το αναπαραγωγικό του όργανο (μανιτάρι) βλαστάνει από το κεφάλι τού μυρμηγκιού, διαρρηγνύεται και διασπείρει τούς σπόρους. Η διαδικασία διαρκεί 4-10 ημέρες. Το ύψος από το έδαφος είναι τόσο, ώστε να διασφαλίζεται η βέλτιστη θερμοκρασία και υγρασία για την απελευθέρωση των σπόρων και και τη μέγιστη διασπορά τους. Η συγκεκριμένη αλλαγή τής συμπεριφοράς τού μολυσμένου μυρμηγκιού οδήγησε στον όρο μυρμήγκι – ζόμπι.

Ο μύκητας μπορεί να αφανίσει ολόκληρες αποικίες μυρμηγκιών και σε απάντηση τα μυρμήγκια έχουν αναπτύξει την ικανότητα να αισθάνονται το μέλος τής αποικίας που έχει μολυνθεί και να μεταφέρουν το πτώμα πολύ μακριά απ΄εκεί, για να αποφύγουν έκθεση στούς σπόρους τού μύκητα. Σύμφωνα με μελέτη απολιθωμάτων, η συμπεριφορά αυτή τού μύκητα είναι τουλάχιστον 48 εκατομμύρια έτη παλιά και θεωρείται σαν φυσική μέθοδος ελέγχου των πληθυσμών των μυρμηγκιών. Σήμερα, απαντάται σε τροπικά δάση τής Αφρικής, Βραζιλίας και Ταϊλάνδης.

Τοny Manero

*************************************************************************************

Δεν θα ήταν νομίζω καθόλου υπερβολικό εάν βάζαμε στην θέση του μυρμηγκιού τον άνθρωπο  ο οποίος προσβλήθηκε από τον μύκητα Coroϊdus Religious.

Διότι ο τελευταίος αυτός μύκητας αναπτύσσεται στον εγκέφαλο του ανθρώπου, με την διαφορά ότι δεν τον νεκρώνει εντελώς, αλλά τον ναρκώνει τελείως.

Εξ άλλου είναι γνωστό ότι πολλοί μύκητες παράγουν ναρκωτικές ουσίες.

Σταύρος Βασδέκης

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/623/

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...