«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Κίμων ο Μιλτιάδου

 

220px-AGMA_Ostrakon_CimonΠατέρας του ήταν ο Μιλτιάδης, ο νικητής της μάχης στον Μαραθώνα.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής του Κίμωνα υπήρξαν πολύ δύσκολα, αφού ο πατέρας του πεθαίνοντας του άφησε χρέος τεράστιο: το πρόστιμο που του είχε επιβληθεί για την αποτυχημένη εκστρατεία στην Πάρο.

Στον στρατηγό Μιλτιάδη, τον νικητή της μάχης του Μαραθώνα, που απέτυχε σε  εκστρατεία στην Πάρο, επέβαλαν οι Αθηναίοι πολίτες τεράστιο πρόστιμο, τις υποχρεώσεις του οποίου μάλιστα κληρονόμησε ο γιός του Κίμων.

Σήμερα, οι απόγονοι των Ελλήνων – σιγά τα λάχανα – παρασημοφορούν τους στρατηγούς που τουλάχιστον είναι συνυπεύθυνοι, για την διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, από τους πολιτικούς (διάβαζε ιδιώτες – Τσοχατζόπουλος και Σια). Αυτό θα πει γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων!

ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ

ΜΙΛΤΟΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΚΩΦΑΛΑΛΩΝ

μίλτος = ερυθρός μόλυβδος, σχοινίον μεμιλτωμένον

μιλτόω = χρίω δια μίλτου, «δια μίλτου βεβαμμένον δι’ ου συνήλαυνον εις την εκκλησίαν τους εν τη αγορά περιφερομένου«. Αριστοφάνης, Αχαρνής 22, Εκκλησιάζουσες 378. Συγκεκριμένα, «Και όσοι είναι στην αγορά μιλούν, πάνω κάτω, και ξεφεύγουν το σκοινί, που είναι γεμάτο χρώμα», Αχαρ. 22.

Κοντολογίς, όταν συνεδρίαζε η εκκλησία, του Δήμου βεβαίως, δυο αστυνόμοι περιφέρονταν στην αγορά, και με την απειλή να περιβάλλουν τους ασκόπως περιφερόμενους πολίτες με το εμποτισμένο σε μίλτο σχοινί, το οποίο θα τους κοκκίνιζε τα ρούχα, τους εξωθούσαν προς την εκκλησία (συνέλευση)!

Δημοκρατία με το στανιό!

Εδώ και τώρα να διορίσει η πολιτεία αστυνόμους Μιλτάδες για να κυνηγούν τους περιφερόμενους στην αγορά βουλευτές, αφού μέσα στη βουλή, τις περισσότερες φορές παρευρίσκονται το πολύ καμμιά δεκαριά.

Όσο για τους δημότες των Δήμων. Αφήστε τους αυτούς κατά μέρος. Αυτοί τρέχουν στις χριστιανικές εκκλησίες των κωφάλαλων. Μάλιστα κωφάλαλων. Διότι είτε ακούνε εκεί κάτι είτε δεν ακούνε, το ίδιο ακριβώς κάνει. Γρυ δεν καταλαβαίνουν από τα κατεβατά των ψαλτάδων και των παπάδων! Όσο για την λαλιά τους. Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί ακόμα κι αν ξεχάσουν τη γλώσσα τους στο σπίτι.

Κι αν τύχει καμμιά φορά να παρευρίσκονται πολίτες σε συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου του δήμου τους, παρευρίσκονται για να παρακολουθούν άλαλοι τις κοκορομαχίες των δημοτικών τους συμβούλων.

Αυτό είναι το κατάντημα των ανθρώπων που έχουν προγόνους της εκκλησίας του Δήμου! Προγόνους που διέθεταν Μιλτάδες για τους ανεύθυνους πολίτες. Οποίος ελεεινός και τρισάθλιος ξεπεσμός!

ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΚΙΜΩΝ

Η Κίμωλος το χιόνι το χέζω και ο Κίμων. Ετυμολογική προσέγγιση

Όλα τα στοιχεία από το ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, το οποίο παρέχεται δωρεάν από:  ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ

Το λεξικό είναι το μοναδικό παγκοσμίως που ανάγει όλες τις λέξεις της ελληνικής γλώσσας σε είκοσι μόνον ρίζες, όσες δηλαδή συλλαβές ή επιφωνήματα μπορούσε να εκφέρει το πρωτόγονο  ζώον άνθρωπος, επί πολλές μάλλον χιλιετίες, πριν εισέλθει στο στάδιο του εξανθρωπισμού του.

Όλα τα υπόλοιπα λεξικά είναι ανεπαρκή, διότι ανακυκλώνουν εκατοντάδες ρίζες, αλλά κυρίως και διότι οι συγγραφείς τους περιφρόνησαν την εκδοχή της προέλευσης της γλώσσας από τον πρωτόγονο άνθρωπο, χάριν των ανεδαφικών υποθέσεων, είτε ως δοθείσης αυτής από κάποιον Θεό ή Νομοθέτη (Πλάτων), είτε διαμορφωμένης από κάποιους λόγιους που την έπλασαν μέσα στα γραφεία τους. Η τελευταία εκδοχή μπορεί να ισχύει για τους πρόσφατους χρόνους αλλά σε καμμιά περίπτωση για τους πρωταρχικούς.

Όταν λοιπόν έφτασα στην ετυμολογική έρευνα της λέξεως Κίμωλος, άρχισα το ψάξιμο στα λεξικά και στα βιβλία, για να ανακαλύψω τι το ιδιαίτερο είχε αυτό το νησί, διότι ήδη είχα διαπιστώσει ότι η μέθοδος αυτή ήταν πολύ χρήσιμη και αποδοτική. Κάτι που έκανα σχεδόν για το σύνολο των λέξεων. Η ρίζα κιμ- με παρέπεμπε στην χιμ-, χι- (χειμών, χιών), η οποία δεν βόλευε καθόλου για ένα νησί των Κυκλάδων.

Διαβάζοντας λοιπόν από δω κι απ’ εκεί, έπεσε πάνω στο «Υπήρχον δ’ εν Κιμώλω το πάλαι ορυκτά ψυγεία, δι’ ων εν θέρει έψυγον το ύδωρ θέτοντες εν αυτοίς κεράμια αγγεία πλήρη ύδατος χλιαρού, αποκομίζοντες δε ταύτα κατάψυχρα» (Δ.Π. Πασχάλης, ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ , ΤΟΜΟΣ ΙΔ΄ σελίδα 384).

Ήταν επόμενο να αναφωνήσω το «εύρηκα», αφού ναι μεν στα ζητήματα της ετυμολογίας ποτέ δεν γίνεται να υφίσταται απόλυτη βεβαιότητα, αλλά στην περίπτωση αυτή διέθετα πλέον ένα σοβαρό στοιχείο. Μια ένδειξη ικανοποιητικών προδιαγραφών. Διότι η ρίζα χειμ- , χιμ-, χιμ-ων, χι-ων (χίμετλον), σημαίνει κατ’ εξοχήν το ψυχρό. Για την τροπή του  χ  σε κ  δεν εγείρεται καμμιά απορία, επειδή αυτό συμβαίνει στην ελληνική γλώσσα σε χιλιάδες περιπτώσεις (κ,γ,χ).

Ελάχιστες λέξεις έχουν ακριβώς την ίδια ρίζα. Κιμμέριοι (-μέρος;) και τα παράγωγα και Κίμων. Με το τελευταίο αυτό όνομα πιθανόν να αποκαλούσαν τον ψυχρό χαρακτήρα κάποιου. Το λέμε και σήμερα, ψυχρός άνθρωπος.

Οποιοδήποτε άλλο λεξικό θα σταματούσε εδώ με πλήρη ικανοποίηση για την  ερμηνεία του  αυτή. Όμως ποια είναι η ετυμολογία της λέξεως χειμών; Εκ των χείω και χιών, λέει το λεξικό. Και τα χείω και χιών; Εκ του χέω. Για να δούμε τι λέει για το χέω και χιών.

χέω [επί στερεών σε μορφή κόκκων, χωμάτων, άμμου και σιτηρών, κατά την έκχυσή τους ακούγεται ο ήχος χχ…]- επί στερεών χύνω, σκορπίζω, όπως το χώννυμι, ρίχνω, ρίχνω χώμα και σχηματίζω λόφο ή σωρό, αφήνω να πέσει κατά γης, τήκω, υγροποιούμαι, επί υγρών, αφήνω να ρεύσει, χύνω, επισωρεύω.  χείω (ε σε ει), χιμώ (ει σε ι), χεύμα (έ-χευ-α, αόρ. του χέω, όπως πεύσις εκ του πυνθάνω), χέζω (χείσ-θαι, απαρέμφ. του χέω, σ σε ζ),χεσάς, χεσείω, χεζητιών, χεζάς, χέζας, χεζού, χέσιμο, χέστης, χεστέας, χέστρα, χεσιφονέω, χόδανος (ε σε ο, σ σε δ), χοδιτεύω, χόδος, συνχέω.

χιών [χέω (ε σε ι) = ρίπτομαι και επισωρεύομαι, τήκομαι]- το χιόνι.  χιόνεος, χιονίζω, χιονικός, χιόνιον, χιόνι, εκχιονίζω, εκχιονισμός, εκχιονιστικός, χιονισμός, χιονο-, χιονόεις, χιονόομαι, χιονώδης, χιονωπός (ωψ), Χιόνα, Χιονάτα, Χιονάτο, χιονάτος, χιονιένιος, χιόνινος, χιονιά, χιονιάς, χιονίδα, χιόνισμα, χιονιστής, χιονίστρα, Χιονοχώρι.

Όμως δεν τελειώσαμε ακόμα. Ας επισκεφθούμε το πιο «έγκυρο»  λεξικό των Liddell & Scott, για να διαβάσουμε τι λέει για το χιόνι.

Γράφονται λοιπόν τα εξής: « Εκ της ρίζας χι-, ήτις ουδεμία σχέσιν έχει προς την χυ-, χεF-, χέω». Προσέξτε πόσο κατηγορηματικοί είναι σε κάτι, για το οποίο ισχύει το ακριβώς αντίθετο, όπως θα φανεί αμέσως. Χέω σημαίνει ρίπτομαι, επισωρεύομαι, υγροποιούμαι, τήκομαι, διαλύομαι. Ακριβώς όλη η ιστορία του χιονιού, μέσα σε μια μόνο λέξη.

Σε μια δηλαδή ξεκάθαρη, ολοφάνερη και κραυγάζουσα καταγωγή, εγείρεται η πιο κατηγορηματική άρνηση. Το ε σε χιλιάδες περιπτώσεις μετατρέπεται σε  ι (βέομαι – βίος, έωντι – ίωντι, φωνέοι – φωνίοι,  θεός – θιός, Κλέων – Κλίων, ρέων – ρίων).

Και συνεχίζουν την ύποπτη πια και αμαρτωλή ιστορία τους: «Σανσκρ. Him, hi- mas (nix, frigirous), hemantas (χειμών), Him-alaya (τα Ιμαλάϊα = οίκος χιονιού), Himavat (το πεπροικισμένο διά χιόνος), το όρος  Imaus, Emodus. Λατιν. Hiems, hi- ber- nus. Ζενδ.  Zim-a (hiems). Σλαυ.  Zi-ma. Λιθ.  ze-ma (hiems)… κ.λπ.».

Προσέξτε και το κ.λπ.. Δηλαδή εάν δεν αρκούν όλα αυτά, για να καταπεισθείτε ότι η λέξη δεν προέρχεται εκ του χέω, έχουμε κι άλλα στοιχεία προς τούτο. Θα παρατηρήσατε δε ότι ήδη έχουν εισέλθει στο παιχνίδι και τα λατινικά, τα Ζενδικά, τα Σλαυϊκά και τα Λιθουανικά.

Φυσικά για την ρίζα χέω, ούτε κουβέντα. Ούτε λόγος για την καταγωγή της. Όλα λοιπόν τα υπόλοιπα ετυμολογικά λεξικά διαπνέονται από αυτήν την ανωμαλία, η οποία φαίνεται στο προηγούμενο παράδειγμα. Κι αυτό λέγεται επιστήμη!

Και μην τολμήσει κανείς να αμφισβητήσει την ινδο-φοινικο-λιθουανική προέλευση των ριζών της ελληνικής γλώσσας, διότι μαύρο φίδι που τον έφαγε. Θα πέσουν πάνω του όλοι μαζί σαν τα κοράκια. Αριστεροί, δεξιοί, χριστιανοί, άθεοι, οικοδόμοι, καθηγητές, δάσκαλοι, κατίνες και σοβαρές κυρίες. Στο μόνο θέμα που ο ελληνικός πληθυσμός ομονοεί!!! Αστυνόμοι, οι οποίοι επιτηρούν ολόκληρο το διαδίκτυο κι επιτίθενται σε όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει τον φοινικισμό τους. Αν έχω ακούσει τα εξ αμάξης απ’ όλες τις μπάντες. Οι άνθρωποι είναι απτόητοι. Ινδοφοινικοταλιμπάν. Και διαθέτουν και μια ανερμάτιστη ειρωνεία!

Σταύρος Βασδέκης
Μαυροκορδάτου 31
Σέρρες 62100
Τηλ. 2321052462

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση όλων των άρθρων δίχως την άδεια του συγγραφέα και χωρίς αναφορά στην πηγή.

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/354/

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...