«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Δεσποταριό (= αντιδιαφωτισμός). Οι ξεδοντιασμένοι Ταλιμπάν της ορθοδοξίας

Η παιδεία είναι ο σκελετός μιας πολιτείας. Αλλά, τι είδους παιδεία;

Ότι η παιδεία είναι η βάση και η προοπτική μιας πολιτείας, νομίζω πως είναι κάτι το χιλιοειπωμένο. Αυτό όμως που δεν αναλύεται, όσο θα έπρεπε, είναι το τι λογής θα άρμοζε να είναι η παιδεία αυτή, ώστε να συμβάλλει περεταίρω στον εξανθρωπισμό της οικουμένης των ανθρώπων.

Αν θέλουμε να είμαστε προσγειωμένοι απέναντι στο ζήτημα αυτό, και σύμφωνοι με τις παραμέτρους  οι οποίες καθορίζουν τις εξελίξεις  της οικουμένης των ανθρώπων προς μια προοπτική συνεννόησης και συνεργασίας μεταξύ των ευρύτερων κοινωνιών της υφηλίου, μάλλον πρέπει να ορίσουμε τις βασικές κατευθύνσεις προς τις οποίες θα χρειαζόταν να στραφεί η παιδεία αυτή.

Η γνώμη μου είναι ότι κάθε παιδεία που διακατέχεται από το πνεύμα του Διαφωτισμού, με την ευρύτερή του εκδοχή, δίχως όμως να αγνοεί τις ιδιαιτερότητες των ανθρώπων του κάθε τόπου της υφηλίου, είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη προς την κατεύθυνση του εξανθρωπισμού.

Εάν λοιπόν οι στόχοι μιας παιδείας είναι η διδασκαλία των θετικών επιστημών, ώστε να βοηθήσουν τον άνθρωπο να αποβάλλει με τον καιρό το δέος του απέναντι στον άγνωστο και μυστηριώδη κόσμο που τον περιβάλλει (όπερ σημαίνει την απαλλαγή των ανθρώπων από το χτικιό των θρησκειών, οι οποίες, μηδεμιάς εξαιρουμένης, τους επιθυμούν έρμαια της δεισιδαιμονίας και του φόβου απέναντι στο κάθε τι) , και επί πλέον η διδασκαλία της αληθινής κι όχι παραποιημένης ιστορίας (η γεωγραφία περιέχεται απαραιτήτως  στον τομέα της), του τόπου του αλλά και ολοκλήρου της υφηλίου, νομίζω ότι τίθενται σε γερά θεμέλια οι βάσεις του εξανθρωπιστικού οικοδομήματος.

Ποιες δυνάμεις όμως εμποδίζουν την προοπτική αυτή των εξανθρωπιστικών παιδειών;

Απαντώ αμέσως κατηγορηματικά και αβασάνιστα: πρόκειται για τις θρησκείες. Και μάλιστα κυρίως για τις θρησκείες οι οποίες είναι θυγατέρες της Βίβλου (χριστιανισμός και Ισλαμισμός, μ’ όλες τους τις αιρέσεις), δίχως να παραβλέπω και τις υπόλοιπες, οι οποίες όμως σε μικρότερο βαθμό προβάλλουν τα συγκεκριμένα εμπόδια.

Για ποιους λόγους οι θρησκείες απεχθάνονται τις παιδείες διαφωτιστικού τύπου; Διότι οι παιδείες αυτές γκρεμίζουν τα θεμέλιά τους. Διότι καθιστούν άχρηστα τα ιερατεία, τα οποία είναι η θρησκεία αυτά καθ’ εαυτά. Τα ιερατεία έφτιαξαν τις θρησκείες κι όχι οι θρησκείες τα ιερατεία. Τα ιερατεία των επιτήδειων τεμπελόσκυλων κηφήνων, τα οποία βρήκαν τον τρόπο να ζουν εις βάρος των αφελών ποιμνίων τους διαχρονικώς άνετα. Ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα, και εν μέσω λιμών ακόμη, οι ιερείς ήταν και θα είναι καλοζωισμένοι κοιλαράδες. Τα δίποδα πρόβατά τους, ακόμη κι αν ψοφάνε από την πείνα, πάντα θα βρίσκουν τροφή για το κηφηναριό που τους σώζει την μετά θάνατον ανύπαρκτη ψυχή τους.

Η πιο ακραία περίπτωση ασφαλώς είναι των Ισλαμιστών Ταλιμπάν, οι οποίοι ούτε καν συζητούν το θέμα του είδους της παιδείας. Η γραμμή τους είναι μια και απαράβατη: παιδεία γιόκ. Πλην της διδασκαλίας του Κορανίου όλα είναι απαγορευμένα. Ειδικά στον γυναικείο πληθυσμό.

 Θα ήταν περιττό να αναφέρω εδώ ντοκουμέντα για την απέχθεια των Ταλιμπάν προς την παιδεία. Πρόσφατα πυροβόλησαν μια μικρή μαθήτρια επειδή προέτρεπε τις συνομήλικές της να σπουδάσουν (βλ. Oι μουλάδες Ταλιμπάν πυροβόλησαν στο κεφάλι μαθήτρια 14).

Στην άλλη μπάντα του θρησκευτικού σκοταδισμού βρίσκεται η χριστιανική απέχθεια προς την παιδεία. Με την διαφορά ότι έχει αμβλυνθεί σε σημαντικό βαθμό. Ας μη ξεχνάμε ότι όταν ο χριστιανισμός είχε την ίδια ηλικία με το Ισλάμ, δηλαδή την εποχή του Μεσαίωνα, έπραττε τα ίδια και χειρότερα, απ’ ότι οι Ταλιμπάν.

Σε κάποια μεριά όμως της Ευρώπης ο χριστιανικός θρησκευτικός σκοταδισμός επιμένει να προβάλλει εμπόδια. Πρόκειται για την χώρα των Ρωμιών, αυτό το ψευδεπίγραφο κρατίδιο της  Ελλάδας. Περί αυτού δεν θα καταθέσω εδώ σχετικά ντοκουμέντα, διότι η παρούσα ιστοσελίδα βρίθει τοιούτων, παρά μόνο ένα φρεσκότατο.

Από http://roides.wordpress.com/2012/11/04/4nov12/, διαβάζουμε;

Λειτουργία Κυριακής: “Κραυγή” αγωνίας Μητρ.Σπάρτης για τα Θρησκευτικά

 

Δεν αρκεί στον ιεράρχη το γεγονός ότι: Τα παιδιά φεύγουν από το Γυμνάσιο έχοντας κάνει τριπλάσιες ώρες Θρησκευτικά από όσο Χημεία και μιάμιση φορά παραπάνω από Φυσική. Το περιβάλλον και τα φαινόμενά του, οι ουσίες και οι δυνάμεις που ασκούνται στο σύμπαν -από όλα και προς όλα τα αντικείμενα- αξιολογούνται λιγότερο σημαντικά από ό,τι η ζωή των Αποστόλων και οι παραβολές του Κυρίου…

Την έντονη ανησυχία του εκφράζει προς τον Υπουργό Παιδείας, Δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Αρβανιτόπουλο, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σπάρτης κ. Ευστάθιος.

Αγαπητέ μου κ. Υπουργέ,
Τα τελευταία χρόνια η ελληνική Πολιτεία με διάφορες πράξεις της η παραλείψεις της φαίνεται να μην εκτιμά στον πρέποντα βαθμό την ύψιστη αποστολή και την πολυσχιδή προσφορά στο Έθνος και στην κοινωνία της Ορθόδοξης Θεολογικής παιδείας, στο πλαίσιο μιας εκσυγχρονιστικής συμπόρευσης του σύγχρονου σχολείου με τις κυρίαρχες τεχνοκρατικές και υλιστικές, ήτοι αθεϊστικές επιταγές.
Μάλιστα, η μείωση των διδακτικών ωρών του μαθήματος των Θρησκευτικών στο «Νέο Λύκειο» και οι μηδενικές, αντίθετα μ’ άλλους κλάδους, προσλήψεις Θεολόγων καθηγητών κατά το τρέχον έτος, που έχουν ως συνέπεια θλιβερή σε αρκετά σχολεία να μη διδάσκεται το μάθημα η να «διδάσκεται» από εκπαιδευτικούς άλλων ειδικοτήτων, ερμηνεύονται και ως σταδιακή κατάργησή του από τα Αναλυτικά Σχολικά Προγράμματα.
Έχει επισημανθεί πλειστάκις ότι η αξία του μαθήματος των Θρησκευτικών δεν αποτελεί έναν μεμονωμένο, ανεδαφικό και παρωχημένο ισχυρισμό, αλλά γενικότερη πεποίθηση και ομολογία, που θεμελιώνεται σε πολλαπλά τεκμήρια.
Καταρχήν, το εν λόγω μάθημα προσφέρει στον ταλαιπωρημένο νέο τον κατελθόντα, σαρκωθέντα και ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού, που είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιω. 14,β).

Με τη συνεχή γνώση και εγκόλπωση της Αλήθειας ο άνθρωπος αποκτά την ακριβοθώρητη πραγματική ελευθερία.

Διαβάστε τη βαρετή συνέχεια στην «Ρομφέα.γκρ»

***

ΥΓ:
Το ιστολόγιό μας έχει ήδη πολλές φορές απαντήσει στις γνωστές ιερές “αγωνίες” (παύλα ανόητες μπουρδολογίες)

Διαβάστε απόσπασμα της τελευταία μας απάντηση με τίτλοΓυμνάσιο: Θρησκευτικά, και λίγο Φυσική-Χημεία (Ευτυχώς):

[...]
Μπείτε στον κόπο και δείτε το ΦΕΚ 2129 της 14ης Οκτωβρίου του 2008. Θα παρατηρήσετε πως στα Γυμνάσια οι μαθητές διδάσκονται δύο ώρες την εβδομάδα Θρησκευτικά. Όσες δηλαδή Αρχαία (μετάφραση) και Νεοελληνική Λογοτεχνία. Λιγότερες από Μαθηματικά, αλλά περισσότερες από Φυσική και Χημεία. Αυτές, μάλιστα, απουσιάζουν από την πρώτη τάξη.
[...]
Τα παιδιά φεύγουν από το Γυμνάσιο έχοντας κάνει τριπλάσιες ώρες Θρησκευτικά από όσο Χημεία και μιάμιση φορά παραπάνω από Φυσική. Το περιβάλλον και τα φαινόμενά του, οι ουσίες και οι δυνάμεις που ασκούνται στο σύμπαν -από όλα και προς όλα τα αντικείμενα- αξιολογούνται λιγότερο σημαντικά από ό,τι η ζωή των Αποστόλων και οι παραβολές του Κυρίου. Προφανώς, η Πληροφορική παραμένει κάτι ξένο στη ζωή μας και συνεχίζει να θεωρείται, στο 2012, απαραίτητη  «κατά το ήμισυ» σε σχέση με το συγκεκριμένο μάθημα (σελ. 5). Πάμε να μιλήσουμε ακόμη πιο απλά.
[...]
Τα παιδιά απορρίπτουν την επιστήμη και τρομάζουν στις πρώτες τους επαφές με την έρευνα. Κι όμως, αυτή δεν είναι δική τους επιλογή. Δεν είναι κοπάνα για καφέ, δεν είναι απουσία για μπάλα στο προαύλιο, αλλά πρόκειται για διατάξεις και αποφάσεις με σφραγίδες και υπογραφές υπουργών και διευθυντών. Το 2005, η Ελλάδα ήταν 3η στον κόσμο ως προς το σφιχτό εναγκαλισμό του κράτους και της θρησκείας, πίσω από Τουρκμενιστάν και Ιράν. Αν ψάξετε πού είναι η Ζιμπάμπουε, θα την βρείτε στην 50η θέση, την Τουρκία στην 44η, την Αυστραλία στην 77η κ.ο.κ. Αυτό εξηγεί –σε κάποιο βαθμό- και τον σκοταδισμό των νέων, τις επιλογές τους στη ζωή και τον τρόπο συμπεριφοράς στο κοινωνικό σύνολο. Όσο ένα παιδί 13-16 ετών δεν μαθαίνει να αμφισβητεί και να ερευνά, αλλά αντίθετα διαβάζει σε σελίδες βιβλίων πως πρέπει να ακούει και να δέχεται άκριτα ότι προστάζει το δόγμα, τότε μην περιμένετε πολλά για το μέλλον.

 

***********************************************************************************

 

Καλλίνικος ο σκοτιστής

ΜΑΡΙΟΣ ΠΛΩΡΙΤΗΣ
ΒΗΜΑ 15/10/2000

ΑΝΤΙΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΔΕΣΠΟΤΑΡΙΟ

Το ερώτημα είναι: τι καθεστώς οραματίζονται να μας επιβάλουν οι στρατιώτες και οι στρατάρχες του Χριστού, όταν γίνουν αυτοί κρατούντες και έχοντες και κατέχοντες όχι μόνο την τεράστια εκκλησιαστική περιουσία αλλά και του κράτους τις προσόδους όλες.

Μια προϊδέαση για το καθεστώς που μας επιφυλάσσεται, προσφέρουν οι απανωτές επιθέσεις του κ. Χριστόδουλου κατά του Διαφωτισμού, που τον θεωρεί υπεύθυνο για την «υποταγή της Ευρώπης στη νοησιαρχία, δηλ. την υπεροχή του ανθρώπινου λογικού, και στον ορθολογισμό» και την «επικράτηση της απιστίας, που γεννά τους πολέμους και τις εκατόμβες των θυμάτων» (24.9).

Φυσικό και λογικό, λοιπόν, είναι να υποθέσουμε πως το χριστοδουλικό καθεστώς θα θεμελιωθεί σε αρχές που θ’ αποτελούν κάθετη άρνηση του Διαφωτισμού. Για να το συνειδητοποιήσουμε καλύτερα, ας θυμηθούμε τι ήταν εκείνο το αποφώλιο τέρας.

Οποιο σχολικό εγχειρίδιο κι αν ανοίξετε, θα διαβάσετε πως ο Διαφωτισμός (αγγλ. Enlightenment, γερμ. Aufklaerung, γαλλ. Siecle des Lumieres) ήταν το μεγάλο ιδεολογικό ρεύμα του 18ου αιώνα, που πολέμησε τον πνευματικό σκοταδισμό και τον πολιτικο-κοινωνικό δεσποτισμό, και προετοίμασε ιδεολογικά την πτώση των παλιών καθεστώτων και την ανατολή των νέων καιρών.

Συνοπτικά και σχηματικά, ο Διαφωτισμός κηρύχθηκε κατά του δογματισμού (φιλοσοφικού, θρησκευτικού κλπ.) και υπέρ της λογικής, της γνώσης, της έρευνας, της επιστήμης, της ελεύθερης σκέψης και δράσης… κατά της αυταρχίας (βασιλικής και μη) και της ανισότητας και υπέρ της δημοκρατίας και της ισότητας… κατά της μισαλλοδοξίας, της βίας, των πολέμων και υπέρ της ανοχής, της πειθούς, της ειρήνης.

Αναπότρεπτο συμπέρασμα: μια και το χριστοδουλικό καθεστώς θ’ αποτελεί άρνηση του Διαφωτισμού, επόμενο είναι να υιοθετεί εκθύμως όλα όσα εκείνος πολέμησε, να διαγράψει τις πνευματικές κατακτήσεις αιώνων και να στείλει στο πυρ το εξώτερον τα «δαιμόνιά» του, από τη λογική ως την ισότητα, από την ελεύθερη σκέψη ως την ελεύθερη έρευνα.

Αλλωστε, ο μακαριότατος δεν έκρυψε λόγια. Αρπαξε απ’ τ’ αυτί τον Καρτέσιο και τον κάθισε στο εδώλιο, επειδή ο γάλλος φιλόσοφος έκανε το έγκλημα να πει το περιλάλητο «Σκέπτομαι, άρα υπάρχω» («Cogito, ergo sum»), ανακηρύσσοντας ­ τι φυσικότερο; ­ φάρο του ανθρώπου τον Νου του και όχι την τυφλή πίστη.

Αλλά ο προκαθήμενος, που συχνά επικαλείται την αρχαία σοφία, «ξεχνάει» ότι, πολύ πριν απ’ τον Καρτέσιο, είχαν κάνει το ίδιο ακριβώς έγκλημα οι «αρχαίοι ημών πρόγονοι»… πως ακρογωνιαίος λίθος του ελληνικού πολιτισμού ήταν ο Λόγος ­ η λογική. Ξεχνάει πως όλοι οι έλληνες φιλόσοφοι είχαν θεοποιήσει τον Νουν, από τον Παρμενίδη, που είχε πει το ταυτόσημο με τον Καρτέσιο, «Η νόηση είναι το ίδιο πράγμα με το είναι», την ύπαρξη («Το γαρ αυτό νοείν εστι και είναι» (1) ως τον Αριστοτέλη που έλεγε: «Δεν δίνουμε την εξουσία σ’ έναν άνθρωπο αλλά στον Λόγο, επειδή οι άνθρωποι ασκούν την εξουσία για τον εαυτό τους και γίνονται τύραννοι» («Ουκ εώμεν άρχειν άνθρωπον αλλά τον λόγον, ότι εαυτώ τούτο ποιεί και γίνεται τύραννος» (2).

«Ξεχνάει», ακόμα, όχι μόνο την τεράστια προσφορά του Διαφωτισμού στην πνευματική, πολιτική κ.λπ. πρόοδο, αλλά και στη δική μας, την ελληνική απελευθέρωση, μια και τα νάματα του Διαφωτισμού πότισαν το έργο των «δασκάλων του γένους», του Ρήγα, του Κοραή, τόσων άλλων, και ξεχέρσωσαν τον δρόμο για τον απελευθερωτικό Αγώνα.

Ολους αυτούς, το μελλούμενο καθεστώς θα τους στείλει στη Γέενα του πυρός και στη θέση του Λοκ, του Μοντεσκιέ, του Βολταίρου, του Ρουσσώ, θα αναγορεύσει διδάχους του έθνους, τους χρυσοπηγίτες και τις θεούσες.

Αλλα ο μακαριότατος «ξεχνάει» και την ιστορία της ίδιας της Εκκλησίας. «Αντί “σκέπτομαι, άρα υπάρχω”, εμείς λέμε “αγαπώ, άρα υπάρχω”», φθέγγεται. Και αποσιωπά τα μίση και τη μισαλλοδοξία που εξαπέλυσαν οι λειτουργοί της «θρησκείας της αγάπης» σ’ όλους τους αιώνες… «αγνοεί» τους διωγμούς και τις σφαγές εθνικών, αιρετικών, «άπιστων»… «ξαστοχά» πως τους πολέμους δεν τους προκάλεσε ο ορθολογισμός και η απιστία, αλλά συχνότατα η φανατική πίστη, δηλ. η εκμετάλλευσή της από τους πολυμήχανους, αρχίζοντας από τις Σταυροφορίες και τους θρησκευτικούς πολέμους και φτάνοντας στις σημερινές εκατόμβες των γειτονικών μας χωρών. Και «δεν θυμάται», βέβαια, πως μόνο «αγάπη» δεν προδίδουν οι εδώ ύβρεις και προπηλακισμοί, ακόμα και μεταξύ ιερέων και αρχιερέων, αλλά και εναντίον του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, που τον αποκάλεσαν «μητριά» και τους ανταποκάλεσε «απολωλότα πρόβατα»…

Ωστόσο, μπορούμε να ευελπιστούμε πως, με το εκκολαπτόμενο καθεστώς, όλα θα πάνε καλά, από υγιεινής απόψεως. Γιατί ο κ. Χριστόδουλος δεν είναι μόνο ιεράρχης και εθνάρχης, αλλά και εθνικός ιατρός:

Διαδηλώνει πως «η κοινωνία είναι άρρωστη», πως «ο κόσμος πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο» και πως μοναδικοί θεραπευτές του είναι οι «πνευματικοί πατέρες», που δρουν σαν «χειρουργοί». Και ειδικότερα: «Οταν δουν ότι υπάρχει ένας όγκος σε κάποιον άνθρωπο, δεν περιορίζονται να δώσουν ασπιρίνες ή αντιβιοτικά, γιατί ξέρουν ότι ο όγκος θέλει μαχαίρι. Κι αν δεν μπει μαχαίρι, ο όγκος εξελίσσεται και οδηγεί στον θάνατο… Πονάει το νυστέρι, αλλά είναι σωτήριο»(15.9).

http://roides.wordpress.com/2010/09/09/9sept10/
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=126956#ixzz0z2tg8qWA

Από: http://roides.wordpress.com/2012/10/24/24oct12/#comment-55966

 

 

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/3158/

1 σχόλιο

  1. 1
    Δεμερτζη Ασημινα

    Η παιδεία είναι ο σκελετός μιας πολιτείας. Αλλά, τι είδους παιδεία;Επειδη ο ορος σκελετος μου θυμιζει τα αμετρητα «ιερα οστα»θα προτημουσα η παιδεια να αποτελει τον εγκαφαλο μιας κοκνωνιας και οχι το σκελετο της!Διανυουμε τον 21 αιωνα καιρος να τον ζησουμε κιολας!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...