«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Έχω έναν θεό μες στην κοιλιά μου – Δήμος Μούτσης

Στίχοι: Δήμος Μούτσης
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Δήμος Μούτσης

Έχω έναν θεό, Ενέχυρο/Αχ, έχω έναν Θεό μες στην κοιλιά μου
που τον ταΐζω, και τον ποτίζω λέει να μ’ ορμηνεύει
κι αυτός με τρώει και με πίνει και θεριεύει.
Τρώει και πίνει τη σοδειά μου ο Θεός και θριαμβεύει.

Αχ, έχω έναν Θεό μες στην κοιλιά μου
που τον οπλίζω και του ζητάω λέει να με στηρίζει
κι αυτός με πάει κι όσο πάει με βυθίζει
και σ’ ένα εβραίικο παζάρι με πουλάει ο Θεός και μ’ αφανίζει.

Ω αλλελούγια!
Ω αλλελούγια!

Στεφάνια και φανφάρες και σημαίες και μεγάλες στολές,
πώς να πεθάνουμε το μάθαμε καλά απ’ των σχολειών τις αυλές
μα πώς να ζούμε ούτε κουβέντα, παραδομένοι έτσι άνευ όρων
στην βασιλεία των ουρανών και των εμπόρων.

Μα εγώ έχω και μια φλόγα μες στην κοιλιά μου
που με φωτίζει και μ’ αξιώνει και με ζεσταίνει
μέρα και νύχτα, μέρα νύχτα αναβοσβήνει ανασαίνει
και μου θυμίζει την φωνή μου τούτη η φλόγα εδώ και με τρελαίνει.

Αχ, είναι ετούτη η φλόγα μες στην κοιλιά μου
που με φωτίζει, μ’ ελευθερώνει και με πηγαίνει,
ένας Θεός που ούτε μιλάει ούτε κρύβει αλλά σημαίνει
μια παντοδύναμη φωτιά που αναβοσβήνει με ρυθμό και μ’ ανασταίνει.

Πάει,μας τέλειωσε πια,Να/»Πάει μας τέλειωσε πια…»
ακούστηκε να λέει μυστικά
η μια ψυχή στην άλλη
και παντού «Αλληλούια»

«Πάει μας τέλειωσε πια…»
Κι αυτό καθώς από γενιά
σ’ άλλη γενιά περνάει
από βαθειά, όλο βαθύτερα πονάει

Κι αν υπάρχουν μερικοί
που δικαίωση προσμένουν
δηλαδή ικετεύουν για μια κάποια
πληρωμή και περιμένουν
κι όλο ελπίζουν για τ’ αλλού
ας ελπίζουν… «τη εξαιρέσει εμού»

«Πάει μας τέλειωσε πια…»
τώρα η ανάγκη ενός θεού είναι κοντά
όχι που η εκδίκηση γυρεύει
μα ενός θεού να ‘ρθει να γεννηθεί ξανά

Κι αν υπάρχουν μερικοί
που δικαίωση προσμένουν
δηλαδή ικετεύουν για μια κάποια
πληρωμή και περιμένουν
κι όλο ελπίζουν για τ’ αλλού
ας ελπίζουν… «τη εξαιρέσει εμού»

Μα κατά βάθος,Για πούλημα λοιπόν/Μέγας είσαι Κύριε
και θαυμαστά τα έργα Σου.
Μέγας είσαι Κύριε
εκεί πάνω που ζεις.
Μα εγώ μεταμορφώνομαι
κι Εσύ δεν το ξέρεις,
ή μήπως ξέρεις Κύριε
μα κατά βάθος δεν μπορείς!

Στην ψυχή μου σε ψάχνω
στους πολέμους σε βρίσκω,
κι απ’ τη σκέψη μου όλο χάνεσαι
σαν να θες να κρυφτείς!
Μπρος στα τανκς η μορφή Σου
κι Εσύ δεν το ξέρεις,
ή μήπως ξέρεις Κύριε
μα κατά βάθος δεν μπορείς!

Μ’ εξουσίες, με νόμους
με σημαίες και ύμνους,
όλοι εδώ καταντήσαμε
φτωχοί συγγενείς!
Ένας πλάι στον άλλον
κι Εσύ δεν το ξέρεις,
ή μήπως ξέρεις Κύριε
μα κατά βάθος δεν μπορείς!

Οι σοφοί όλου του κόσμου
με σκουριασμένες πυξίδες,
μας ορίζουνε κάθε τόσο
το σημείο της νέας σφαγής!
Μπρος στα ίδια σου τα μάτια
κι Εσύ δεν το ξέρεις,
ή μήπως ξέρεις Κύριε
μα κατά βάθος δεν μπορείς!

Η Παρουσία Σου λοιπόν,
θα με βρει ξαπλωμένο
πάνω σ’ ένα κρεββάτι
να κοιτάζω το κενό.
Όλα τριγύρω:
»Δόξα εν υψίστοις»
μα εγώ σοφά παραιτημένος
κι Εσύ ερείπιο Κοσμικό.

2 τραγούδια του απο τον δίσκο: EΝΕΧΥΡΟ

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1754/

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...