«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Ορθοδοξία. Η Πίστη που αφήνει νηστικά παιδιά και ταΐζει καντήλια αγίων

 

images29Ξαφνικά τα μάτια της έπεσαν πάνω στο σβησμένο κανδήλι, πού ήταν κρεμασμένο μπροστά στο εικονοστάσι. και τότε μπήκε στο δί­λημμα: Το λαδάκι στα νηστικά παιδιά της ή στο εικονοστάσι με την εικόνα του Ευαγγελισμού; Αποφασιστικά όμως έκαμε τον Σταυρό της και είπε στην Παναγία:«Παναγία μου! ‘ Εγώ θα Σου ανάψω το καντήλι, γιατί ή μέρα πού ξημε­ρώνει είναι πολύ μεγάλη για την πίστη μας, αλλά και Συ όμως ανάλαβε να μου θρέψης τα παιδιά».

Ποια η διαφορά ενός απέριττου κανδηλιού (ένα γυάλινο ποτηράκι) κι ενός ασημένιου Φιλιγκράν ακοίμητου κανδηλιού; Και στα δυο δεν καίει μια φλογίτσα τόση δα! Πόσο κέρδος όμως να βγει από την πώληση ενός γυάλινου ποτηριού (η μάνα μου το έφτιαξε από ποτηράκι ρετσίνας) και πόσο από ένα ασημένιο φιλιγκράν. Κοντολογίς η γλάστρα ανώτερη του βασιλικού. Η φλόγα παίρνει αξίας από την αξία του καντηλιού.

Τώρα, πώς πλασάρεται η πανάκριβη καντήλα (2000 ευρώ!). Δεν την διαφημίζουμε ποτέ στα ίσια. Αραδιάζουμε πρώτα τα πνευματικά οφέλη της κανδήλας. Για ποιους λόγους πρέπει να την έχουμε και να την ανάβουμε.

Τους λόγους αυτούς θα τους μάθουμε από το ευσεβέστατο ιστολόγιο http://katanixis.blogspot.gr/2012/07/blog-post_9673.html:

Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΑΝΑΒΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΝΤΗΛΙ

 

καντήλι3Πρῶτον: Γιατί ἡ πίστη μας εἶναι φῶς. Ὁ Χριστός εἶπε: «Ἐγώ εἰμί τό φῶς τοῦ κόσμου». Τό φῶς τῆς κανδήλας μᾶς θυμίζει τό φῶς, μέ τό ὁποῖο ὁ Χριστός καταυγάζει τίς ψυχές μας.

Δεύτερον: Γιά νά μᾶς θυμίζει, ὅτι καί ἡ ζωή μας πρέπει νά εἶναι φωτεινή σάν τῶν ἁγίων, δηλαδή τῶν ἀνθρώπων, πού ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τούς ὀνομάζει «τέκνα φωτός».

Τρίτον: Γιά νά εἶναι ἔλεγχος στά σκοτεινά μας ἔργα καί στίς κακές μας ἐνθυμήσεις καί ἐπιθυμίες. Καί ἔτσι νά τά ἐπαναφέρει ὅλα στό δρόμο τοῦ φωτός τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου. Γιά νά λάμψει «τό φῶς ἠμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως εἴδωσιν ἠμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν Πατέρα ἠμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

Τέταρτον: Εἶναι μιά μικρή δική μας θυσία, σημεῖο καί δεῖγμα τῆς εὐγνωμοσύνης καί τῆς ἀγάπης, πού ὀφείλουμε στό Θεό γιά τή μεγάλη θυσία πού ἔκαμε γιά μᾶς. Μέ αὐτήν καί μέ τήν προσευχή μας, Τόν εὐχαριστοῦμε γιά τή ζωή, γιά τή σωτηρία καί γιά ὅλα ὅσα μᾶς χαρίζει ἡ θεϊκή καί ἄπειρη ἀγάπη Του.

Πέμπτον: Γιά νά εἶναι φόβητρο στίς δυνάμεις τοῦ σκότους, πού μᾶς ἐπιτίθενται μέ ἰδιαίτερη πονηρία πρίν καί κατά τήν ὥρα τῆς προσευχῆς καί θέλουν νά ἀπομακρύνουν τή σκέψη μας ἀπό τό Θεό. Οἱ δαίμονες ἀγαποῦν τό σκοτάδι καί τρέμουν τό φῶς: Καί τοῦ Χριστοῦ κι ἐκείνων πού ἀγαποῦν τόν Χριστό.

Ἕκτον: Γιά νά μᾶς παρακινεῖ σέ αὐτοθυσία. Ὅπως δηλαδή μέ τό λάδι καίγεται στό καντήλι τό φυτίλι, ἔτσι καί τό δικό μας θέλημα νά καίγεται μέ τή φλόγα τῆς ἀγάπης γιά τόν Χριστό καί νά ὑποτάσσεται πάντοτε στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ἕβδομον: Γιά νά μάθωμε ὅτι: Ὅπως δέν ἀνάβει τό καντήλι χωρίς τά δικά μας χέρια, ἔτσι καί τό ἐσωτερικό καντήλι τῆς καρδιᾶς μας δέν ἀνάβει χωρίς τά χέρια τοῦ Θεοῦ. Οἱ κόποι τῶν ἀρετῶν μας εἶναι ἡ καύσιμη ὕλη (τό φυτίλι καί τό λάδι), πού γιά νά ἀνάψουν καί νά φωτίσουν χρειάζονται τό «πῦρ» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

**************************************************

 

Ασημένια Φιλιγκράν Ακοίμητα Κανδήλια (http://www.e-kosmidis.gr/49_1p27901/Ashmenia-Filigkran)

Τιμή: € 0,00 !!!  Βρέ!!!  Α, κάτι λέει παρακάτω: Λόγω των διακυμάνσεων της τιμής του ασημιού, παρακαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας για να σας δοθεί η τιμή του προϊόντος. Χριστιανεμπορικά μαϊμουτζηλίκια.

Τηλεφώνησα και μου είπαν ότι κοστίζει τώρα 2000 ευρώ. Πόσες φορές θα γέμιζα την καντήλα της μάνας μου με ρετσίνα που θα αγόραζα με τόσο παρά! Με την άγια κοινωνία του Θεού Διόνυσου!

Αλήθεια Παναγίτσα μου και άγιοί μου, για ποιόν λόγο σας αρέσει να σας ανάβουν καντήλια μπροστά στις εικόνες σας! Και δεν μου λέτε, ποια είναι η διαφορά της ευχαρίστησής σας ανάμεσα σ’ ένα γυάλινο καντήλι από ρετσινοπότηρο των δέκα λεπτών και σ’ ένα ασημένιο φιλιγράν των 2000 ευρώ!

Ρώτησα λοιπόν έναν παπά και μου είπε ότι πρέπει, καλοί μου άγιοι, να την βρίσκετε το ίδιο και με τα δυο. Τότε ποιοι απαιτούν τα ακριβά; Και για ποιόν λόγο;

******************************************

ΚΑΝΔΗΛΟΔΑΣΟΣ

 

«… τα καντήλια μας…». της Μάρως Κιουλάφα

Πριν από πάρα πολλά χρόνια, όταν ήμουνα μικρή, γκρίνιαζα στη μαμά μου, «γιατί δεν έχουμε κι εμείς χωριό;».

Σήμερα, μου γκρινιάζει η πεθερά μου «γιατί δεν έχετε κι εσείς εικονοστάσι;».
-Μα μητέρα, εμείς είμαστε άθρησκοι και άθεοι.
-Την τύφλα σας, είσαστε αμαρτωλοί! Δεν θα ξαναπατήσω στο σπίτι σας, αν δεν βάλετε Χριστό, αγίους και καντήλι!, είπε φεύγοντας και βροντώντας την πόρτα στα μούτρα μας.

Σεβόμενοι την επιθυμία της μαμάς, συγκαλέσαμε οικογενειακό συμβούλιο με θέμα: «… τα καντήλια μας μέσα…»
Τέθηκαν ιδέες επί χάρτου, σχολιάστηκαν τα έργα των προτεινομένων αγίων, αλιεύτηκαν τα πορτραίτα τους από το διαδίκτυο, και σε παγκόσμια πρώτη παρουσιάστηκαν ως εξής:

Στην κορυφή ο Ιησούς Bean (Ρόουαν Άτκινσον).
Κάτωθεν: Επίκουρος, Υπατία, Γεώργιος Παπανικολάου, Ρίτσαρντ Ντόκινς, Δαρβίνος (τον Όμηρο και το Ιπποκράτη τους έχουμε σε μαρμάρινες προτομές) και στο εγγύς μέλλον θα εμπλουτίζουμε το εικονοστάσι μας και με άλλους θεούς (Νίτσε, Έρασμο, Λουκιανό, Μαντάμ Κιουρί, κ.ά.). Αποκλείονται: Πλάτων, Τρείς Ιεράρχες, όσιος Νικόδημος, και παντός είδους νούμερα.

Και έφτασε η μεγάλη μέρα. Σημαιοστολισμοί, τυμπανοκρουσίες, ροζμπίφ στην κατσαρόλα, γυαλισμένα ασημικά, ξεσκονισμένα έπιπλα, και πορφυρός τιμητικός διάδρομος για την άφιξη της πεθεράς.
Είχαμε πλέον εικονοστάσι!!!

Διαβαίνει τον διάδρομο η μητέρα, οσμίζεται το κοκκινιστό, και ενθουσιασμένη στέκει μπροστά στο εικονοστάσι κάνοντας τον σταυρό της.
Αυτό, λίγα λεπτά πριν της έρθει ο ντουβρουτζάς!
Συνήλθε μόνο με τον μπακλαβά που της βάλαμε στο στόμα.
Δεν τόλμησε όμως να πει κουβέντα, γιατί το φονικό βλέμμα που της έριξε ο γυιός της, της έκοψε από τα ήπατα μέχρι και τις αμυγδαλές.

Όχι που θα τα βάλει με τους αγίους και τα καντήλια μας!
Εμείς όμως έχουμε εικονοστάσι, βοήθειά μας.

********************************************************

Η Πίστη που αφήνει νηστικά τα παιδιά και ταΐζει τα καντήλια των αγίων

ΤΟ ΚΑΝΔΗΛΙ

Ήταν παραμονή του Ευαγγελισμού, 24 Μαρτίου του 1942, και ήμασταν στη Δράμα, στην ιδιαιτέρα μου πατρίδα, Ή ξένη κατοχή ήταν Βουλγάρικη. Οι στερήσεις, οι αρρώστιες και ή πείνα είχαν πάρει τρο­μακτικές διαστάσεις και ο Θάνατος θέριζε κάθε μέρα μικρούς και με­γάλους και ιδιαιτέρως τα παιδιά.

Μεταξύ των συγγενών μου είχα και μια μακρινή θεία, χήρα με πέντε παιδιά. Τον άνδρα της τον είχαν σκοτώσει οι κατακτητές πριν από έξι μήνες στις σφαγές της 29 «ς Σεπτεμβρίου του 1941. Από τρό­φιμα της είχαν απομείνει ένα δάκτυλο ελαιόλαδο και μια «χούφτα» κα­λά μποκάλευρο.

Εκείνο λοιπόν το απόγευμα, σκέφθηκε ότι αύριο, του Ευαγγε­λισμού, είχε έστω και κάτι λίγο για τροφή στα παιδιά: εκατό δράμια αλευράκι κι ένα δάκτυλο λαδάκι,

Ξαφνικά τα μάτια της έπεσαν πάνω στο σβησμένο κανδήλι, πού ήταν κρεμασμένο μπροστά στο εικονοστάσι. και τότε μπήκε στο δί­λημμα: Το λαδάκι στα νηστικά παιδιά της ή στο εικονοστάσι με την εικόνα του Ευαγγελισμού;

Αποφασιστικά όμως έκαμε τον Σταυρό της και είπε στην Παναγία: «Παναγία μου! ‘ Εγώ θα Σου ανάψω το καντήλι, γιατί ή μέρα πού ξημε­ρώνει είναι πολύ μεγάλη για την πίστη μας, αλλά και Συ όμως ανάλαβε να μου θρέψης τα παιδιά».

Πήρε το λιγοστό λαδάκι και μ’ αυτό άναψε το καντήλι της Πανα­γίας. Το ιλαρό του φως φώτισε το φτωχικό σπίτι και ή καρδιά της γέμι­σε από γαλήνη. Αυτό τους συνόδευσε στη βραδινή τους προσευχή και στον ύπνο τους όλο εκείνο το αξέχαστο βράδυ.

Την άλλη μέρα, μετά τη Θεία Λειτουργία, ή θεία μου άνοιξε το ντου­λάπι, για να πάρει το λιγοστό αλεύρι, και έμεινε άφωνη. Τι βλέπει; Το «λαδερό» γεμάτο λάδι μέχρι πάνω, και δυο σακούλες γεμάτες αλεύρι και μακαρόνια!…

Σταυροκοπήθηκε ή γυναίκα πολλές φορές, δοξάζοντας και ευχαρι­στώντας τον Θεό και την Παναγία για το μεγάλο θαύμα, αλλά δεν είπε σε κανένα τίποτα.Για δυο χρόνια ούτε το λάδι άδειαζε από το μπουκάλι, ούτε και το αλεύρι «σώθηκε» ποτέ, παρά την καθημερινή τους χρήση για έξι στό­ματα, για ανταλλαγή με άλλα τρόφιμα και για κρυφή ελεημοσύνη. Άλλα και το κανδήλι παρέμεινε από τότε μέρα – νύχτα αναμμένο, μαρτυ­ρώντας με το άσβεστο φως του τη ζωντανή πίστη αυτής της ευλο­γημένης γυναίκας.

ΒΙΒΛ. ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. ΠΡ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Από: http://douriosippos.blogspot.gr/2009/10/blog-post_02.html

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1527/

2 σχόλια

  1. 1
    Π-Δ

    Τί συμβολίζει όμως το άναμμα των καντηλιών και των κεριών;
    Απαντήσεις κι εδώ πολλές. Άλλοι θα πουν ότι συμβολίζει την «σωτηρία» της ψυχής , άλλοι τον σεβασμό προς τον Θεό, άλλοι το «φως» του Ιησού Χριστού κι άλλοι το αίτημα για να «συγχωρεθούν οι αμαρτίες». Βεβαίως η πραγματικότητα είναι λίγο πιο…πεζή. Η συνήθεια αυτή, που αποτελεί παρεμπιπτόντως και μια πηγή εσόδων για την Εκκλησία (ίσως όχι τόσο προσοδοφόρα όπως άλλες οικονομικές της δραστηριότητες, αλλά κάτι είναι κι αυτό), δεν προέκυψε από κάποια συμβολική λατρευτική διαδικασία, αλλά από έναν απλό και πρακτικό λόγο: Για να φωτίζεται ο χώρος κατά τις νυχτερινές λειτουργίες των πρώτων χριστιανικών χρόνων. Αργότερα οι «πατέρες» προσέδωσαν συμβολικό χαρακτήρα στο άναμμα κεριών και καντηλιών που «δανείστηκαν» από λατρευτικές τελετές των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και των Ιουδαίων (βλέπε επτάφωτος λυχνία ή Μενορά)

    Διαβάστε περισσότερα: Απορίες «πιστού»: Γιατί οι ελιές είναι νηστίσιμες, αλλά όχι και το λάδι; Γιατί ανάβουν κεριά και καντήλια στις εκκλησίες; Τί εξυπηρετεί η νηστεία; | Πάρε-Δώσε http://www.pare-dose.net/?p=3901#ixzz2DL2JfeuB

  2. 2
    ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ

    ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΔΙΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΙΣ ΕΛΙΕΣ ΜΕ ΜΙΑ ΠΑΠΑΔΟΚΟΙΛΟΥΜΠΑ ΝΑ…ΓΙΑ ΡΩΤΑ Κ ΜΕΝΑ

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...