«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Αλησμονώ και χαίρομαι θυμιούμαι και λυπιούμαι…

 

ceb1ceb3cf89ceb3ceb9ceb1cf84ceb5cf83-cebccebfcf85cebbceb1cf81ceb9ceb1

Πώς να διαχειριστεί ο κακόμοιρος την μνήμη του! Να την κρατήσει; Να την απολέσει; 

Νότες ζυμωμένες με δάκρυα και ψημένες μέσα σε πυρωμένο φούρνο. Όταν περιμένει κανείς να φύγει αλλά και να γυρίσει πίσω ο ξενιτεμένος μετά από ταξίδι επικίνδυνο. Με τα καραβάνια των κερατζήδων που έπρεπε να περάσουν τα δερβένια, στα οποία παραμόνευαν ληστές του κάθε είδους και φυλής.

Υπάρχουν τραγούδια που οι νότες τους είναι ψημένες πάνω σε κάρβουνα. Αμάσητες από δόντια που είναι καρφωμένα πάνω σε μασέλες που πάσχουν ουλίτιδα. Από δόντια που συνήθισαν να αναδεύουν αλοιφές, παντεσπάνια και σαντιγί.

Οι νότες των τραγουδιών του παρελθόντος σέρνουν ιστορίες. Νότες σφυρηλατημένες πάνω στο αμόνι της βίας (το θηλυκό του βίου). Περιέχουν μεγάλη ποσότητα ασβεστίου για την στήριξη του σκελετού των μουσικών δημιουργιών του μέλλοντος.

Αλλιώς; Αλλιώς θα πρόκειται για ελαφρότητες του είδους: «Μια ωραία πεταλούδα».

Ή «Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της
ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή…*

και χυδαιότητες του τύπου: «η σωτηρία της ψυχής είναι μεγάλο πράγμα»

ή μουσικά βοθρολύματα του στυλ «στο τσιγάρο που κρατώ στον ένα μου θεό»

κοντολογίς χαζοβιόλικες τσιγκολελέτες.

 

Αλησμονώ και χαίρομαι θυμιούμαι και λυπιούμε
θυμήθηκα την ξενιτιά και θέλω να πηγαίνω

Σήκου μάνα μ” και ζύμωσε καθάριο παξιμάδι

Με πόνους βάζει το νερό με δάκρυα το ζυμώνει
και με πολύ παράπονο βάζει φωτιά στο φούρνο

Άργησε φούρνε να καείς κι εσύ ψωμί να γένεις
για να περάσει ο Κερατζής κι ο γιος μου ν’ απομείνει

 

 

Δήγμα στον λελέ που έγραψε τον μαλακισμένο στίχο
«… στον ένα μου θεό…»

 

 

 *

 

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/14077/

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...