«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Η σφαγή των Εβραίων στο Βραχώρι το 1821

 

armenia_sfagi3Μια άγνωστη ιστορία η οποία έχει τεχνηέντως κρυφτεί από την επίσημη ιστοριογραφία.

Η Αιτωλία και η Ακαρνανία, το Κάρλελι δηλαδή όπως λέγονταν τότε για λόγους ιδιαιτερότητας άργησε να κινηθεί από την ώρα την εξέγερσης του1821.

Πρώτη εξεγερσιακή ενέργεια θεωρήθηκε η επίθεση του οπλαρχηγού Μακρή στην τουρκική συνοδεία που μετέφερε τον ετήσιο φόρο από το Μεσολόγγι στη Ναύπακτο, για να πάνε από κει στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Μακρής σκότωσε τους Τούρκους και άρπαξε τα χρήματα ανάβοντας έτσι το σπίρτο για τη φωτιά που λίγο μετά θ’ ακολουθούσε. (1)

Από τη μέρα της 5ης Μαρτίου 1821 αρχίζει να φυσάει ο αέρας της εξέγερσης στο Κάρλελι.

Ακολούθησαν πολλά γεγονότα με προεξάρχοντα αυτά της κατάληψης του Βραχωρίου (11 Ιουνίου) και έπειτα του Ζαπαντίου (26 Ιουλίου). (2)

Το Ζαπάντι ήταν σχεδόν αμιγώς οθωμανικός οικισμός. Ήταν φτωχοί και γενικώς δεύτερης κατηγορίας Τούρκοι, κατώτεροι από αυτούς του Βραχωρίου. Απ’ ό,τι φάνηκε όμως ήταν σκληροί πολεμιστές αφού αντιστάθηκαν με εκπληκτική γενναιότητα στους χριστιανούς πολιορκητές. Σε μια από τις τελευταίες εξόδους των Τούρκων, οι χριστιανοί σκότωσαν δεκαοχτώ από αυτούς. Έκοψαν τα κεφάλια των νεκρών και τα παλούκωσαν απέναντι στους πολιορκημένους συγγενείς τους. (3)

Μετά από αιματηρές επιθέσεις, οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν παραδίδοντας και το Ζαπάντι. Η αλαζονική και βάρβαρη συμπεριφορά των άταχτων οπλοφόρων χριστιανών, οι βιασμοί και οι σφαγές των φτωχών αμάχων είχαν υπερβεί το «φυσιολογικό» επίπεδο για την εποχή (όπως το αποκαλούν αρκετοί) ήδη στα γεγονότα της κατάληψης του Βραχωρίου 40 ημέρες πριν. Αυτά τα γεγονότα ήταν η πιστοποίηση του διογκωμένου μίσους, του κτήνους του ρατσισμού, που μπορεί να φωλιάσει και στην πιο λαϊκή εξέγερση.

Όταν πλέον η υπεροχή των χριστιανών πολιορκητών του Βραχωρίου έγινε αδιαμφισβήτητη, πρώτοι οι Αλβανοί μισθοφόροι διέφυγαν, ανταλλάσσοντας προφανώς τη ζωή τους με χρήματα ή εξαργυρώνοντας παλιά νταραβέρια με τους οπλαρχηγούς, για να εξοντωθούν αργότερα στα γύρω βουνά όντας θύματα ληστειών από καπεταναίους. Οι ευκατάστατοι Τούρκοι και οι αξιωματούχοι που ήταν η πλειοψηφία στην κοινότητα του Βραχωρίου, σώθηκαν φυγαδευόμενοι ανταλλάσσοντας τη ζωή τους, είτε με χρήματα είτε με την «αξία» του τίτλου τους. Πιθανότατα, μαζί τους να σώθηκαν και ελάχιστοι πλούσιοι Εβραίοι (κάποιοι αναφέρουν έναν). Οι υπόλοιποι, όλη η Εβραϊκή κοινότητα και οι λίγοι φτωχοί τούρκοι αιχμάλωτοι σφαγιάστηκαν ολωσδιόλου, από τις αιμοδιψείς εξαγριωμένες ομάδες των «νικητών».

Προφανώς, όμως, ο εθνικός χαρακτήρας της κατάληψης του Βραχωρίου της 11ης Ιουνίου του 1821 (που προσφάτως οι Αγρινιώτες άρχισαν να γιορτάζουν) δεν άφησε περιθώρια σπουδαίας αναφοράς σ’ αυτό το μικρό ολοκαύτωμα. Τα στόματα των γερόντων, όσων είχαν ακούσει, το ανέφεραν με μισόλογα και χαμηλόφωνα. Σαν μια πληροφορία αχνή, δευτερεύουσας σημασίας. Όπως και αρκετοί ερευνητές της περιοχής με εξαίρεση τον Γεράσιμο Παπατρέχα, που κι αυτός, όμως, δικαιολογεί το γεγονός ως «συνηθισμένο» για την εποχή.

Τους έσφαξαν όλους. Άνδρες, γυναίκες, γέρους, παιδιά. (4)

Ο γράφων δεν είναι ιστορικός. Αλλά όποιος κι αν ασχοληθεί με την σφαγή των Εβραίων στο Βραχώρι δεν μπορεί να μην ψάξει τη διαδρομή και το φούντωμα του αντιεβραΐσμού στην περιοχή του Κάρλελι και της Ηπείρου.

Η έκρηξη της εξέγερσης του ‘21 έγινε σε μια εποχή όπου ο αντισημιτισμός στη Βαλκανική είχε μια έξαρση. Ειδικά στην Ήπειρο και το Κάρλελι από τον 18ο αιώνα (την εποχή δηλαδή του Κοσμά του Αιτωλού), είχε το δικό του χαρακτήρα, τις δικές του διαστάσεις. Ήταν η εποχή όπου οι Αρβανίτες έμποροι μπήκαν δυναμικά στο εμπόριο των παζαριών που έως τότε ήταν ένας «χώρος» Εβραϊκός. Οι Εβραίοι είχαν την αποκλειστικότητα στη διοργάνωση των παζαριών, πατροπαράδοτα ως οι πρωτοπόροι έμποροι της περιοχής. Σ’ αυτό συνέτεινε η αλματώδης αύξηση του πληθυσμού τους κατά τον 15ο αιώνα μετά τους ευρωπαϊκούς διωγμούς, κυρίως στα νησιά του Ιονίου. (5) Οι γνώσεις τους γύρω από τις τέχνες, το εμπόριο και τη γεωργία, τους έκαναν να κυριαρχήσουν στο χώρο της αγοράς, αλλά και να δώσουν μια ώθηση στην οικονομία και τη διαβίωση των πληθυσμών, μεταφέροντας τον πολιτισμό τους. Έπρεπε, λοιπόν, να χτυπήσει κάποιος αυτή την ελίτ για να μπορέσει να εδραιωθεί σ’ ένα κομμάτι της αγοράς. (6)

Ο μοναδικός τρόπος για τους Ηπειρώτες εμπόρους να το πετύχουν αυτό ήταν να δημιουργήσουν τα δικά τους χριστιανικά παζάρια, αφού η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν χριστιανοί. Έτσι, η προπαγάνδα (την οποία ουσιαστικά στήριξε ο Κοσμάς ο Αιτωλός) ενάντια στους Εβραίους, πήρε θρησκευτικό χαρακτήρα οπότε και τον ανάλογο φανατισμό. Μέσα σε έναν σχεδόν αιώνα (1750-1820) καλλιεργήθηκε η προκατάληψη και η δαιμονολογία που οδήγησε σε σφαγές σαν αυτή του Βραχωρίου. Οι Αρβανίτες έμποροι χρηματοδότησαν τον Κοσμά και γύρω από τα κηρύγματά του έστησαν σιγά-σιγά τα χριστιανικά παζάρια ημέρα Σάββατο που ήταν και η αιχμή της αντιεβραϊκής προπαγάνδας (τα εβραϊκά παζάρια γίνονταν μόνο Κυριακή). (7)

Ο Κοσμάς ο Αιτωλός, για να κατορθώσει να μετατρέψει την ημέρα των παζαριών από Κυριακή σε Σάββατο, άρθρωσε τον πλέον καταγγελτικό και υβριστικό αντιεβραϊκό λόγο. Στο Βραχώρι έμεινε και κήρυξε από το 1759 έως το 1762. Έφυγε και ξαναγύρισε το 1775 όπου έφτιαξε ένα από τα δυσδιάκριτων ρόλων σχολεία του. (8)

«Σφάζει ο Εβραίος εν πρόβατον και το μισό το εμπροσθινόν το κρατεί δια λόγου του και το πισινό το μουτζώνει και το πωλεί στους χριστιανούς για να τους μαγαρίσει» (Κοσμάς ο Αιτωλός)

…«Πώς το βαστά η καρδιά σας να αγοράζετε από Εβραίους πραμάτειες; Και τα άσπρα ύστερα να τα ξοδεύουν δια να σύρουν κανένα χριστιανόπουλον να το σφάξουν να πάρουν το αίμα του και με κείνο να κοινωνούν; Λοιπόν χριστιανοί μου μην αγοράζετε τίποτε απ’ αυτούς».

Αυτά δίδασκε ο Κοσμάς στα κηρύγματά του. Από την άλλη, βέβαια, για να είναι εντάξει με τις χριστιανικές διδαχές, έλεγε: «Όθεν αδελφοί μου, όσοι αδικήσετε χριστιανούς ή Εβραίους ή Τούρκους, να δώσετε το άδικον πίσω διότι είναι κατηραμένον και δεν βλέπετε καμμίαν προκοπήν».

Τα σχολεία του ο Κοσμάς τα έστηνε με χορηγίες των Ηπειρωτών εμπόρων και τα συντηρούσε πάλι με τον ίδιο τρόπο.

Ο μαθητής του Κοσμά Σάπφειρος Χριστοδουλίδης ή Ζαφείρης ή Ραμμενιάτης, αναφέρει: «… Ο ιερός Κοσμάς επήγεν πάλιν εις τα Ιωάννινα, και πρώτον μεν εκατάπεισε τους χριστιανούς να μεταβάλουν το κοινόν παζάρι από την Κυριακήν εις το Σάββατον, το οποίον τους επροξένησε (στους Εβραίους) μεγίστην φθοράν.

Δεύτερον τους εκήρυξε δια φανερούς εχθρούς, και ότι είναι έτοιμοι κάθε καιρόν να κάνουν κάθε κακόν εις τους χριστιανούς. Τρίτον, θέλοντας να βγάλει από τας κεφαλάς των χριστιανών τας μακράς φούντας και τα τοιαύτα, τα οποία όλα ηγόραζον από τους Εβραίους, τους εδίδασκε πως είναι ακάθαρτα, ότι επί τούτου δια τους χριστιανούς οι θεοκτόνοι τα μολύνουσι, και να μη τα αγοράζωσι ολότελα». (9)

Γι’ αυτό του τον πόλεμο, οι Εβραίοι τον κυνήγησαν και τον συκοφάντησαν στον Αλή Πασά ότι είναι πράκτορας της ρώσικης πολιτικής. Ο Πασάς τον συνέλαβε και τον γλίτωσαν οι αρβανίτες έμποροι, πληρώνοντας μεγάλο ποσό ως λύτρα. Βέβαια, δεν γλίτωσε το θάνατο. Τον κρέμασαν αργότερα, στις 24 Αυγούστου 1779, υπάλληλοι του Κουρτ πασά κι αυτός ο θάνατος χρεώθηκε στους Εβραίους εμπόρους, ως αποτέλεσμα της πολεμικής τους.

Οι Εβραίοι γενικώς συγκέντρωναν το μίσος και των χριστιανών και των Οθωμανών. Αυτό, βέβαια, δεν μπορεί να μειώσει την προσφορά τους, στα σκοτεινά χρόνια της φτώχιας και της αγνωσίας που σκέπαζε τους πληθυσμούς της περιοχής, όταν κατά χιλιάδες βρήκαν καταφύγιο στη Βαλκανική, ύστερα από τους διωγμούς που υπέστησαν στην Ευρώπη. Ούτε, βέβαια, την ειρηνική συνύπαρξη επί αιώνες των αυτοχθόνων Εβραίων με τους πληθυσμούς που, κατά καιρούς, εναλλάσσονταν στην περιοχή. Η παρουσία των Εβραίων στη Ναύπακτο, αλλά και στην Περίστα Ναυπακτίας, τουλάχιστον από τον 12ο αιώνα, μαρτυρεί αυτή την ειρηνική συνύπαρξη, όπως και στην πόλη Αχελώο (κοντά στη σημερινή Γούρια). (10)

Η σφαγή των εβραϊκών οικογενειών στο Βραχώρι το 1821 καθώς και των λίγων φτωχών τούρκων που δεν είχαν με τι να ανταλλάξουν τη ζωή τους (δεν είχαν «τιμή») είναι ένα γεγονός που σκιάζει την 11η Ιουνίου ως μέρα γιορτής της «απελευθέρωσης» κατάληψης θα λέγαμε ορθότερα της Τουρκόπολης. Η δικαιολογία ότι ήταν πλούσιοι και δυνάστες δεν στέκει ιστορικά αφού ταυτόχρονα οι Εβραίοι ήταν γεωργοί, μεταξουργοί, τεχνίτες, αλλά και έμποροι και τοκογλύφοι. Όπως τέτοιοι ήταν σε μεγαλύτερο αριθμό βλάχοι, Τούρκοι και Αρβανίτες. Οι τελευταίοι (και οι τρεις) μάλιστα κατείχαν την εξουσία και την δύναμη. Τα πασαλίκια τα βιλαέτια και τα αρματολίκια ήταν στα χέρια τους.

Αν οι σύγχρονοι Αγρινιώτες χρειάζονται εναγωνίως το ιστορικό γεγονός που θα τους συνδέσει με το παρελθόν, ανάμεσα στα άλλα πρέπει να ψάξουν στις στάχτες του Βραχωριού και στις κραυγές των δολοφονημένων αμάχων, θυμάτων ενός άγριου ρατσισμού.

Σημειώσεις:

1. Σ. Τρικούπης «Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης» σελ. 243,

2. Γ. Παπατρέχας «Ιστορία τον Αγρινίου» σελ. 213.

3. Γερ. Παπατρέχας «Ιστορία του Αγρινίου» σελ. 250.

4. Γερ. Παπατρέχας «Ιστορία του Αγρινίου» σελ. 242-245 «Τραγικό ήταν το τέλος της εβραϊκής κοινότητας. Έχουμε αναφερθεί επανειλημμένα σ’ αυτή και για το κλίμα εχθρότητας που είχε γίνει μόνιμο, με το πέρασμα του χρόνου. Η παράδοση διασώζει ότι ο «καπετάν Αλεξάκης Βλαχόπουλος έδωσε διαταγή στα παλικάρια του, «το βράδυ να είστε όλοι έτοιμοι στο γιαταγάνι», δηλαδή να μην έχουν μαζί τους τουφέκια και πιστόλες. Έτσι έγινε, βγήκαν όλοι στο γιαταγάνι και από σπίτι σε σπίτι έσφαξαν όλους τους Οβραίους και μόνο ένας γλίτωσε, που δια μέσου Προσού έφτασε στη Λαμία. Απόν τότε δεν ξανάμεινε Οβραίος στο Βραχώρι». Σελ. 244. Ο Θόδωρος Χαβέλας είναι λακωνικός και αναφέρεται στο συμβάν εντελώς πληροφοριακά. «Τότε δε ο συρφετός των Αγρινίων επιπεσών κατά των Εβραίων, διεπέρασεν άνδρας, γυναίκας και παιδιά εν στόματι μαχαίρας εκδικούμενος τον θάνατον ιερέως τινός εν Αγρινίω), Παπαλεξίου Δηματά, όν παρά των Τούρκων παραλαβόντες πρότερον οι Εβραίοι, ετύφλωσαν δι ακανθών και κατεβασάνισαν μέχρι θανάτου». Σελ. 245. Σ. Τρικούπη «Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης» σελ.248 «Οι μπέηδες και οι υπόλοιποι Τούρκοι δέχτηκαν την προστασία των δυνατών οπλαρχηγών και κανένας τους δεν έπαθε το παραμικρό. Οι Εβραίοι όμως υπέφεραν τα πάνδεινα και πολλοί σκοτώθηκαν ανηλεώς, με τη δικαιολογία ότι οι ομόπιστοί τους είχαν σύρει στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης το σώμα του πατριάρχη και κατέδιδαν τους χριστιανούς που κρύβονταν. Έτσι, χριστιανοί και τούρκοι φάνηκαν πολλές φορές μαθητές του ίδιου σχολείου στη διάρκεια της Επανάστασης, του τουρκικού σχολείου δηλαδή, που δίδασκε ότι έπρεπε να τιμωρούνται οι αθώοι για τις πραξεις των ενόχων. Γ. Κορδάτος: Μεγάλη ιστορία της Ελλάδος Τόμος Χ σελ. 244. Αναφερόμενος στην κατάληψη του Βραχωρίου ο Γ. Κορδάτος λέει: «Κι εδώ οι Τούρκοι αν και παραδόθηκαν με όρους, δεν γλίτωσαν. Έπεσε μαχαίρι. Πρώτα όμως σφάχτηκαν οι Εβραίοι που ήταν κάμποσοι και επικίνδυνοι ανταγωνιστές του ελληνικού εμπορίου. Γλίτωσαν μόνο όσοι πλήρωσαν πολλά λύτρα στο Βαρνακιώτη και στον Τζόγκα».

5. Κ. Σιμόπουλου «Ξένοι Ταξιδιώτες στην Ελλάδα σελ. 78. Ταξιδιωτικός Οδηγός του Ιταλού, ιππότη G. Zuallardo (1856), Ζάκυνθος: «Μη λησμονήσεις να πάρεις μαζί σου λίγο σαπούνι για μπουγάδα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Αν μπορείς όμως να κάνεις υπομονή ώσπου να πιάσει το καράβι Ζάκυνθο θα βρεις εκεί χριστιανούς ή εβραίους να πλύνουν τα ρούχα σου». Σελ. 481: Ο Άγγλος περιηγητής William Lithgow (1609), Λευκάδα: «Στην Αγία Μαύρα ο Άγγλος περιηγητής διαπιστώνει ότι το νησί κατοικείται μονάχα από Εβραίους. Η Λευκάδα παραχωρήθηκε στους Εβραίους για την εγκατάστασή τους από το Σουλτάνο |Βαγιαζήτ Β’ μετά την εκδίωξή τους από την Ισπανία. Μ. Γκιόλιας «Ο Κοσμάς ο Αιτωλός» σελ. 130, για τον διωγμό του Κοσμά στα Επτάνησα.

6. Γ Κορδάτος: Αναφορές στη συμβολή των Εβραίων στις τέχνες (βιοτεχνία), γεωργία, εμπόριο. Απ. Βακαλόπουλος Νέα Ελληνική Ιστορία σελ.53-54

7. Μάρκος Γκιόλιας «Ο Κοσμάς ο Αιτωλός και η εποχή του» σελ. 18, 1778 (απόσπ. από το χρονογραφικό σχεδίασμα του συγγραφέα) «Οικονομική υποστήριξη του Κοσμά από μικροπωλητές και μικρέμπορους της Ηπείρου». Σελ. 236-238.

8. Γερ. Παπατρέχας σελ. 152.

9. Μάρκος Γκιόλια «Ο Κοσμάς και η εποχή του» σελ. 225 – 239.

10. Φ. Χριστόπουλος: «Η Εβραϊκή Κοινότης Ναυπάκτου» στον τόμο Α’ 1968 σελ. 277 – 30 της επετηρίδας Εταιρείας Στερεολλαδίτικων Μελετών. – Βενιαμίν εκ Τουδέλας, Το οδοιπορικό ενός Εβραίου περιηγητού «ΧΡΟΝΙΚΑ» περιοδικό του Κ.Ι.Σ. – Απ. Βακαλόπουλος «Νέα Ελληνική Ιστορία» σελ. 53: «Οι Εβραίοι, ευφυείς βιοτέχνες και έμποροι, μυούν τους υπηκόους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις διάφορες τέχνες και εφευρέσεις, κερδίζουν πολλά και γίνονται ιδιοκτήτες μεγάλων εμπορικών καταστημάτων. Οι ίδιοι κινούν τα κεφάλαιά τους προς μεγαλύτερες επιχειρήσεις…». Ο Γάλλος γιατρός Spon (1674) αναφέρει: «Στη Ναύπακτο οι χριστιανοί έχουν δύο εκκλησίες και οι Εβραίοι τρεις συναγωγές. Τα προϊόντα που εξάγονται από το λιμάνι είναι δέρματα, λάδι, καπνός, σιτάρια, ρύζι, κριθάρι». Κ. Σιμόπουλου Ξένοι Ταξιδιώτες στην Ελλάδα» σελ. 692.

Από: http://www.perista.com/Aetolia/slaughter_of_the_jews_in_vrahori_Gr.htm

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/13958/

11 σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

  1. 1
    Αιτωλός

    Δυστυχώς αυτό το τραγικό γεγονός δεν είναι γνωστό στους περισσότερους Αγρινιώτες, γιατί άραγε; Όταν τους το αναφέρω, σε πάρα πολλούς ξινίζουν τα μούτρα τους. Τους χαλάω το παραμύθι που πιστεύουν ότι όλα τα εγκλήματα τα κάνουν οι Εβραίοι και ποτέ οι Έλληνες.

    Τότε δε ο συρφετός των Αγρινίων επιπεσών κατά των Εβραίων…

    Το πιο πιθανό είναι να οδηγήθηκαν βάση σχεδίου σε αυτή τη σφαγή και να μην ήταν «οχλοκρατική εκδήλωση» όπως υποστηρίζει ο Γεράσιμος Παπατρέχας.[1]

    Ο Αλεξάκης Βλαχόπουλος αντέδρασε επίσης στις πρωτοβουλίες του Γεωργίου Βαρνακιώτη για αναίμακτη παράδοση των Τουρκοβραχωριτών και Εβραίων. Διακατεχόμενος από μένος κατά των Τούρκων που κρατούσαν αιχμάλωτη την οικογένειά του στην Άρτα διέταξε τους άντρες του το βράδυ της Κυριακής να αφήσουν τις πιστόλες τους και τα καριοφίλια τους και να ζωστούν τα γιαταγάνια τους και τα μαχαίρια τους. Περικύκλωσαν εκατοντάδες άοπλους αιχμάλωτους φτωχούς Τούρκους και Εδραίους που βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στη περιοχή της σημερινής οδού Παναγοπούλου και της ομώνυμης πλατείας και κατέσφαξαν πολλούς. Σκηνές «νύχτας του Αγίου Βαρθολομαίου» διαδραματίστηκαν. Οι άντρες του Αλεξάκη Βλαχόπουλου άρπαξαν πολλά από τα κινητά υπάρχοντά τους και αποχώρησαν. Κάποιοι προχώρησαν και σε βεβηλώσεις νεκρών. Οι ελληνικές παραδόσεις περί σεβασμού των αιχμαλώτων πολέμου και των νεκρών, δυστυχώς, ξεχάστηκαν.[2]

    .. από το συνολικό πληθυσμό των πέντε χιλιάδων (5.000) Οθωμανών και Εβραίων κατοίκων της πολίχνης του Τουρκικού οχυρού του Βραχωριού θεωρούμε ότι τουλάχιστον 3-4 χιλιάδες έχασαν τη ζωή τους κατά την διάρκεια της πολιορκίας ή τις μέρες που ακολούθησαν την κατάληψη της πόλης από τις επαναστατικές δυνάμεις των ραγιάδων.[3]

    Ενδιαφέρον έχουν και οι πληροφορίες που μας δίνει ο Yitzchak Kerem (του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ) στο άρθρο του με τίτλο «Οι Εβραίοι του Αγρινίου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο»

    Κατά την ελληνική επανάσταση, όταν το τουρκικό τμήμα της δέχθηκε επίθεση από δύο χιλιάδες Έλληνες επαναστάτες, οι 200 εβραϊκές οικογένειες εκτελέστηκαν. Μετά τη νίκη τους, οι Έλληνες έκαναν διαπραγματεύσεις με τους Αλβανούς στρατιώτες, και όλοι οι μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι που είχαν επιζήσει κατόρθωσαν να εγκαταλείψουν την περιοχή μαζί ως μια ομάδα. Μετά την αναχώρησή τους, οι Έλληνες υποσχέθηκαν ότι μπορούσαν να παραμείνουν στην πόλη χωρίς να διατρέξουν κανέναν κίνδυνο, κι έτσι επέστρεψαν, αλλά οι επαναστάτες τους είχαν ξεγελάσει. καθώς προχώρησαν στην εκτέλεση των μουσουλμάνων Τούρκων και των Εβραίων. Δεν είναι γνωστό εάν επέζησε κανείς Εβραίος.[4]

    Επίσης για όσους δεν το γνωρίζουν πριν από το 1730 δεν υπήρχε χριστιανική κοινότητα στο Αγρίνιο. Υπήρχε μόνο Τουρκική και Εβραϊκή. Απλά η ανάγκη των Τούρκων για εργατικά χέρια τους ανάγκασε να προσελκύσουν χριστιανούς δίνοντάς τους μάλιστα και στέγη για να μείνουν (πλιθόχτιστα σπίτια μ” ένα δωμάτιο και με χωμάτινο δάπεδο).[5]

    [1] Γεράσιμου Παπατρέχα «Ιστορία του Αγρινίου» σελ. 245
    [2], [3] http://www.epoxi.gr/scriptum17.htm
    [4] http://www.epoxi.gr/scriptum46.htm
    [5] Γεράσιμου Παπατρέχα «Ιστορία του Αγρινίου» σελ. 150-151

    1. stauros

      Αιτωλέ, ένα μεγάλο ευχαριστώ και για την εμπεριστατωμένη πρόσθεση.

    2. vomolloxius

      Δυστυχώς αυτό το τραγικό γεγονός δεν είναι γνωστό στους περισσότερους Αγρινιώτες, γιατί άραγε; Όταν τους το αναφέρω, σε πάρα πολλούς ξινίζουν τα μούτρα τους. Τους χαλάω το παραμύθι που πιστεύουν ότι όλα τα εγκλήματα τα κάνουν οι Εβραίοι και ποτέ οι Έλληνες

      Ας μάθουμε και για τα «ΕΒραϊκα». Το πογκρομ της Κερκυρας στην «ελευθερη» Ελλάδα του 1891.
      Αυτή την πλευρα της ιστορίας μας την κρύβουμε.

      http://www.corfuhistory.eu/?p=2429

    3. Αιτωλός

      Vom, το συγκεκριμένο γεγονός δεν το γνώριζα αλλά κοίτα να δεις τώρα πως έρχονται δένουν τα πράγματα.

      Από την ιστοσελίδα που μας πρότεινες αντιγράφω το εξής:

      Οι εβραίοι έσπευσαν να κατηγορήσουν τους χριστιανούς ως ένοχους για το φόνο, ενώ οι χριστιανοί διέδιδαν τη φήμη ότι η μικρή ήταν χριστιανή που σε βρεφική ηλικία είχε απαχθεί από τους εβραίους και ανατραφεί για να χρησιμεύσει ως θύμα ανθρωποθυσίας· ένοχοι λοιπόν ήσαν οι εβραίοι, οι οποίοι δολοφόνησαν τη μικρή για να χρησιμοποιήσουν το αίμα της στην παρασκευή αζύμων για το Πάσχα τους.

      Το γεγονός αυτό έγινε το 1891.
      Πάμε τώρα πίσω περισσότερο έναν αιώνα, στην εποχή που έζησε ο Κοσμάς ο Αιτωλός (1714-1779) και διαβάζουμε μία από τις απόψεις του για τους Εβραίους.

      Ακούετε κακίαν των Εβραίων και του διαβόλου; Καθώς γεννηθή το Εβραιόπαιδον, αντί να το μαθαίνουν να προσκυνή τον Θεόν, οι Εβραίοι παρακινούμενοι από τον πατέρα των τον διάβολον, ευθύς όπου γεννηθή το μαθαίνουν να βλασφημά και να αναθεματίζη τον Χριστόν μας και την Παναγίαν μας, και εξοδεύουν πενήντα, εκατόν πουγγιά να εύρουν κανένα χριστιανόπουλο να το σφάξουν, να πάρουν το αίμα του, και με εκείνο να κοινωνούν.[1]

      Εδώ βλέπουμε ξεκάθαρα πως οι συγκεκριμένοι άνθρωποι απέκτησαν την συγκεκριμένη νοοτροπία και έπραξαν όπως έπραξαν. Οι δικαιολογίες της εκκλησίας περί «όχλου» ή «μεμονωμένων ατόμων» είναι τουλάχιστον γελοίες. Ο ηθικός αυτουργός είναι η ίδια η εκκλησία η οποία για να πετύχει τους στόχους της δεν σταμάτησε ποτέ να διαδίδει την κάθε ηλιθιότητα που είπε ο κάθε «άγιος» σαν κάτι ανώτερο που ο πιστός θα έπρεπε να σεβαστή και να ακολουθήσει.

      [1] Αυγουστίνου Καντιώτη «Κοσμάς ο Αιτωλός», σελ. 197-198

  2. 2
    Θυρεάτης

    γιατι οι κυριοι του παιδειας θρησκευματων (ξεφτιλα της ευρωπης) δεν μαθαινουν το γεγονος μεσα απο τα βιβλια των σχολειων στα ελληνοπουλα; γιατι δεν γραφουν για το μακελειο που προκαλεσαν προχωροντας το 1922 στα βαθη της τουρκιας σκοτωνοντας τα γυναικοπαιδα στο γονατο ωστε οι συμμαχοι να τα παρουν στο κρανιο; μονο τα της σμυρνης ξερουν; γιατι οι καλοι μας χριστιανοι εκοβαν τα κεφαλια των βουλγαρων που επιαναν αιχμαλωτους κατα τους ελληνοβουλγαρικους; απο χριστιανικη αγαπη προς τον πλησιον και με τη βοηθεια της παναγιας;
    για τον ελληνικο πληθυσμο της πατρωας που μακελευαν απο το 300 μεχρι και τη πτωση της δυναστευουσας (αντε κι ενα σεισμο γιαχβε στην σκ…πολη με υλικες μονο και επικεντρο το ισλαμικο μουσειο της σοφης) δεν πρεπει να δεχτουν οι χριστοπληκτοι ρωμιοι ολοκαυτωμα κατα των ελληνων; 12000 ηταν μονο στη θερμη …

    1. stauros

      Επειδή ο χριστιανισμός είναι θρησκεία της αγάπης και δεν είναι δυνατόν οι πιστοί του να κάνουν κακά πράμματα, πόσο μάλλον ειδεχθή εγκλήματα.

      Μόνο όταν μπαίνει μέσα τους ο διάβολος κάνουν κακά, αλλά τότε δεν φταίνε αυτοί αλλά ο διάβολος που μπήκε μέσα τους. Μετά σε τι να φταίνε οι άνθρωποι, όταν ο διάβολος προτιμά μόνο αυτούς!

      Και πάλι καλά να λέμε που ο διάβολος σπαταλά τον περισσότερο καιρό του πειράζοντας τους καλόγερους. Πάλι καλά που υπάρχουν κι αυτοί που τον απασχολούν. Φαντάζεσαι τι θα γινόταν αν δεν υπήρχαν καλόγεροι. Ο καλόγερος Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης για ποιόν λόγο ίδρυσε τον τελευταίο καιρό καμμιά εικοσαριά μοναστήρια στις ΗΠΑ;

      Για τον λόγο αυτόν η Ορθοδοξία παλεύει μέρα νύχτα για να κρατά τον αριθμό τους σε υψηλά επίπεδα. Καλά να είναι και η ΕΕ που τους δίνει ένα σωρό παράδες για να συντηρούν τα μοναστήρια τους σε καλή κατάσταση και να τα επεκτείνουν.

  3. 3
    Politropos Dionisis

    “γιατι δεν γραφουν για το μακελειο που προκαλεσαν προχωροντας το 1922 στα βαθη της τουρκιας σκοτωνοντας τα γυναικοπαιδα στο γονατο ωστε οι συμμαχοι να τα παρουν στο κρανιο; “

    θυρεάτη
    Κάτι ποιο συγκεκριμένο που να στοιχειοθετει αυτην την παρδοχή υπάρχει?

    1. vomolloxius

      Υπάρχουν μύριες μαρτυρίες όπως οι τόμοι «Έξοδος» από το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών.

  4. 4
    vomolloxius
  5. 5
    Politropos Dionisis

    Εντάξει θα το ψάξω

    1. stauros

      Διονύση, επί βυζαντινής εποχής – και κάτω από ένα καθεστώς γενικού θρησκευτικού σκοταδισμού και καλλιέργειας της δεισιδαιμονίας και της αγραμματοσύνης – προέκυψε ένα πληθυσμιακός τραχανάς, από τον οποίο μόνο απανθρωπιά και κακουργηματικότητα θα μπορούσε να περιμένει κανείς.

      Έτσι κι αλλιώς το κλίμα ήταν στραβό. Άμα το δάγκασε μετά και ο χριστιανικός γάιδαρος, καταλαβαίνεις πιο ήταν το αποτέλεσμα. Ο βυζαντινός τσορμπάς ανακατεύτηκε τόσο πολύ μέσα στο βρώμικο καζάνι του που δύσκολα να επέζησαν κάποια κομμάτια του δίχως να ποτιστούν από την ζουμερή του βρώμα.

      Η χριστιανική βρώμα, σε συνδυασμό με τις αρχαίες, οσμώθηκε για τα καλά μέσα σ’ όλο το περιεχόμενό του. Επομένως για ποιόν λόγο να μας προξενεί εντύπωση η γενικευμένη βαρβαρότητα των βυζαντινοαναθρεμμένων, η οποία φυσικά συνεχίστηκε και επί τουρκοκρατίας και μετά απ’ αυτή.

      Η χριστιανική βαρβαρότητα έριξε τους πληθυσμούς της αυτοκρατορίας εις την προτέραν αγροικίαν. Ότι πιο εύκολο μπορεί να προκύψει σε μια κοινωνία ανθρώπων στενότερης ή ευρύτερης κλίμακας.

      Έκλεισαν τις φιλοσοφικές σχολές, σταμάτησαν την δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση, απαγόρεψαν τραγούδια, χορούς και γιορτές, κατάργησαν την καλλιέργεια όλων των τεχνών….

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...