«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Οι ανοησίες του Πλάτωνα περί των μεταθανάτιων περιπετειών της ψυχής

πεταλούδα

Τα καύσιμα της δεισιδαιμονίας παράγονται κυρίως από την ιδεοληψία της αθανασίας της ψυχής. Εάν αφαιρέσει κανείς την πίστη στην αθανασία της ψυχής από οποιαδήποτε θρησκεία, αμέσως της επέρχεται ακαριαίος θάνατος. Πρώτος και αξεπέραστος παγκοσμίως μέχρι στιγμής αρχιπαπαρολόγος περί της αθανασίας της ψυχής υπήρξε και παραμένει ο Πλάτων.

Στον διάλογό του Φαίδων συγκεντρώνει οτιδήποτε πέρασε στην καλπάζουσα φαντασία του για την πορεία της ψυχής όταν αυτή εγκαταλείψει το νεκρό πλέον σώμα, μέσα στο οποίο κούρνιαζε όσο αυτό ήταν ζωντανό.

Θαυμάστε πώς αποδεικνύει την αθανασία της ψυχής:
«Ένα πράγμα όμως, είπεν ο Σωκράτης, πρέπει φίλοι μου να σκεφτούμε: αν η ψυχή είναι αθάνατος, τότε χρειάζεται φροντίδα…».

Και λίγο παρακάτω αμολάει την ατράνταχτη απόδειξη:
«Τώρα όμως που φαίνεται ότι η ψυχή είναι αθάνατος…».

Αυτή κι αν είναι απόδειξη! Έτσι δούλευε κι εξακολουθεί να δουλεύει πολύν κόσμο ο «επιστήμων» Πλάτων, το ιερό αυτό τέρας της «φιλοσοφίας»! Τι είναι δηλαδή φιλοσοφία; Είναι ότι κατεβάζει το τσερβέλο του κάθε πυροβολημένου. Κι ότι φαντάζεται εκ των προτέρων ο «φιλόσοφος» να είναι και αληθινό, δίχως καμμιά απολύτως απόπειρα απόδειξης!

Ιδού μια περίληψη της εν λόγω παπαροϊδεοληψίας του (το κείμενο από 

http://eleysis69.wordpress.com/%CE%B1):

 

Η μετά θάνατον πορεία των ψυχών κατά τον Φαίδωνα του Πλάτωνος

 

Ένα πράγμα όμως, είπεν ο Σωκράτης, πρέπει φίλοι μου να σκεφτούμε: αν η ψυχή είναι αθάνατος, τότε χρειάζεται φροντίδα όχι μόνον κατά την διάρκεια του χρόνου αυτού που ονομάζουμε ζωή, αλλά και κατά την διάρκεια όλου του χρόνου, οπότε ο κίνδυνος είναι πλέον μεγάλος αν κάποιος παραμελήσει την φροντίδα αυτή. Διότι, αν ο θάνατος είναι απαλλαγή από όλα, τότε θα ήταν ευτύχημα για τους κακούς, αφού πεθάνουν, να απαλλαγούν όχι μόνον από το σώμα αλλά και από την κακία τους, καθώς θα απαλλάσσονται από την ψυχή τους.

Τώρα όμως που φαίνεται ότι η ψυχή είναι αθάνατος, δεν δύναται να υπάρξει γι’ αυτήν άλλην απαλλαγή από τα δεινά ή σωτηρία, από το να γίνει καλλίτερη και φρονιμότερη (πιο συνετή). Διότι η ψυχή φτάνει στον Άδη έχοντας μόνον την παιδεία της και τον τρόπο που ανατράφηκε κι έζησε, πράγματα που κατά πολύ ωφελούν ή βλάπτουν τον αποθανόντα ήδη από την αρχή της πορείας της εκεί. Λέγεται μάλιστα ότι, όταν κάποιος πεθαίνει, ο δαίμων που του είχε λάχει κατά την ζωή του (βλ. Πολιτεία 617e), αναλαμβάνει να τον οδηγήσει εις έναν τόπον όπου συγκεντρώνονται όλοι και αφού δικαστούν, πορεύονται εις τον Άδη έχοντας ως ηγεμόνα εκείνον που είχε οριστεί να τους μεταφέρει από αυτόν τον τόπο εκεί. Και αφού λάβουν εκεί αυτά που τους αξίζουν και παραμείνουν όσον χρόνον χρειάζεται, τότε άλλος ηγεμών αναλαμβάνει να τους οδηγήσει πάλι εδώ μετά από πολλές και μακρές χρονικές περιόδους.

Και η πορεία αυτή δεν είναι όπως αναφέρει ο Αισχύλος στο έργο του Τήλεφος, γιατί λέει ότι «μόνον μία είναι η οδός για τον Άδη», ενώ μου φαίνεται ότι ούτε απλή είναι ούτε μία∙ γιατί, αν ήταν έτσι, δεν θα χρειαζόταν οδηγούς∙ κανείς δεν θα έχανε τον δρόμο αν ήταν μονόδρομος. Αυτός όμως έχει πολλές διακλαδώσεις και πολλές στροφές. Κι αυτά τα λέω κρίνοντας από τις θυσίες και τις τελέτες.

Η κόσμια λοιπόν και φρόνιμος ψυχή ακολουθεί τον οδηγό της και δεν αγνοεί τί την περιμένει. Εκείνη όμως που παραμένει λόγω των επιθυμιών προσκολλημένη στο σώμα, όπως είπα προηγουμένως, πετώντας για πολύ καιρό γύρω από το σώμα και από τον ορατό τόπο, αφού αντισταθεί πολύ και πάθει πολλά, μετά βίας και κόπων θα φτάσει οδηγημένη από τον δαίμονα που της έχει οριστεί. Κι όταν φτάσει εκεί που είναι οι άλλες ψυχές, εκείνη που είναι ακάθαρτη ή έχει διαπράξει κάποιο αδίκημα, όπως φόνο άδικο ή κάτι ανάλογο, που είναι έργα ανόσια τέτοιων ψυχών, όλοι θα την αποφεύγουν και θα αλλάζουν δρόμο, και κανείς δεν θα θέλει να συμπορευτεί μαζί της ή να την οδηγήσει. Κι έτσι χαμένη θα πλανάται, μέχρι να φτάσει ο χρόνος, μετά την πάροδο του οποίου θα έλθει αναγκαστικά να κατοικήσει στον τόπο που της αρμόζει.

Την ψυχή όμως που κρατήθηκε σε όλη την διάρκεια του βίου της καθαρή και συνετή (με μέτρο), οι Θεοί οι ίδιοι την οδηγούν και συμπορεύονται μαζί της, μέχρι που φτάνει κι εκείνη στον τόπο που της αξίζει. Είναι πολλοί και θαυμαστοί οι τόποι της γης, αλλά η γη αυτή δεν είναι ούτε στην μορφή ούτε στην έκτασι όπως την θεωρούν όσοι συνηθίζουν να μιλούν γι’ αυτήν, όπως έχω πεισθεί από κάποιον.

……………………………………………………….

Αφού έτσι έχουν τα πράγματα, όταν οι αποθανόντες φτάσουν στον τόπο όπου ο δαίμων φέρει τον καθένα τους, πρώτα υποβάλλονται σε δίκη και όσοι έζησαν καλά και όσια και όσοι όχι. Και αυτοί που φαίνεται ότι έζησαν σε μια μέση κατάστασι, αφού πορευθούν προς τον Αχέροντα και επιβιβαστούν πάνω στα προορισμένα γι’ αυτούς οχήματα, φθάνουν στην [Αχερουσιάδα] λίμνη και εκεί κατοικούν. Και αφού καθαρθούν μέσω τιμωριών απαλλάσσονται, αν κάποιος διέπραξε κάποιο αδίκημα, και αντιστοίχως ανταμείβονται για τις καλές τους πράξεις ο καθένας κατά την αξία του.

Όσοι φανούν ότι είναι ανίατοι λόγω του μεγέθους των αμαρτημάτων, διότι έχουν κάνει πολλές και μεγάλες ιεροσυλίες ή φόνους πολλούς άδικους και παράνομους ή άλλα παρόμοια, αυτούς η αρμόζουσα μοίρα τους ρίπτει στον Τάρταρο απ’ όπου δεν βγαίνουν ποτέ. Όσοι απ’ την άλλη φανούν ότι έχουν διαπράξει αμαρτήματα που μπορούν να θεραπευθούν, όπως έχοντας κάνει κάτι βίαιο λόγω οργής προς τον πατέρα ή την μητέρα τους, και έζησαν τον υπόλοιπον βίο με μεταμέλεια, ή καθ’ όμοιον τρόπον έχουν φονεύσει άνθρωπο, αυτοί είναι μεν ανάγκη να πέσουν στον Τάρταρο, αλλά αφού παραμείνουν εκεί ένα έτος (ενιαυτόν), τους βγάζει έξω το κύμα∙ τους μεν ανθρωποκτόνους κατά τον Κωκυτό, τους δε πατροκτόνους ή μητροκτόνους κατά τον Πυριφλεγέθοντα.

Αφού λοιπόν φτάσουν στην Αχερουσιάδα λίμνη, εδώ φωνάζουν και καλούν οι μεν εκείνους που φόνευσαν, οι δε εκείνους που ύβρισαν, και τους ικετεύουν και παρακαλούν να τους αφήσουν να εξέλθουν στην λίμνη και να τους δεχθούν. Κι αν τους πείσουν, εξέρχονται και τελειώνουν τα δεινά τους∙ διαφορετικά φέρονται πάλι στον Τάρταρο κι από εκεί πάλι στους ποταμούς και δεν παύουν να τα πάσχουν αυτά παρά αφού πείσουν εκείνους που αδίκησαν. Διότι, αυτή είναι η δίκη (τιμωρία) που τους ορίστηκε από τους δικαστές.

Επίσης, όσοι φανούν ότι έζησαν εξαιρετικά οσίως, αυτοί μεν απελευθερώνονται από τούτους τους τόπους της γης και απαλλάσσονται σαν από δεσμωτήρια, έρχονται δε άνω στην καθαρή κατοικία και κατοικούν επί της γης. Και από αυτούς, όσοι εκαθαρίσθησαν αρκετά μέσω της Φιλοσοφίας, κατά τον μετέπειτα χρόνο ζουν άνευ εντελώς σωμάτων και έρχονται σε κατοικίες καλλίτερες αυτών, τις οποίες ούτε εύκολον είναι να περιγράψωμεν, ούτε είναι επί του παρόντος αρκετός ο χρόνος.

Πλάτων, Φαίδων, 107c-108c & 113d-114c

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/1377/

8 σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

  1. 1
    lucia

    Προς το παρόν και προς την αιωνιότητα, καθώς φαίνεται, ο μόνος παπαρολόγος είστε εσείς….

    1. stauros

      Lucia, ο Πλάτων δεν δεχόταν γυναίκες στην σχολή του, διότι τις θεωρούσε ανίκανες ως προς το φιλοσοφείν. Συμφωνείς με την δεοντολογία του αυτή;

      Διότι αν συμφωνείς δεν έχεις καμμιά δουλειά εδώ.

  2. 2
    lucia

    Και ποιος σας είπε αγαπητέ ότι η φιλοσοφία επιδέχεται αποδείξεις, αφού καθώς θα γνωρίζετε φαντάζομαι, δεν ακολουθεί τους κανόνες της επιστημονικής σκέψης αλλά αποτελεί στοχασμό και υπόθεση πάνω σε ποικίλα θέματα που αφορούν τον ανθρώπινο νου?

    1. stauros

      Μου το είπε ο Επίκουρος.

      Σε παρακαλώ να απαντήσεις στο ερώτημα που σου έθεσα.

    2. mixalis

      ΡΕ…αθεόφοβε, τσιπουροφονιά, τι είσαι συ ρε παιδάκι μου.. Μια ευσεβής κυρία μπήκε στον κήπο σου και συ της έκανες την ζωοφόρο ψυχρολουσία. Για πες μου τώρα,,,, μέχρι ποια τάξη κατάφερες και πήγες στην Επικουρική μηχανουργία.

  3. 3
    Μιχάλης Ιωάννου

    Ο Μπέρτραντ Ράσελ διατυπώνει τη θέση πως η φιλοσοφία είναι μια δεξαμενή γνώσεων που ακόμα είναι ανέτοιμες προς εξειδικευμένη επιστημονική διαπραγμάτευση. Επομένως, όπως έχει ιστορικά αποδειχθεί άλλωστε, η φιλοσοφία είναι η επιστήμη των επιστημών, o κορμός της διεπιστημονικής γνώσης, ο άσβεστος πόθος αναζήτησης του ανθρώπου. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι σύγχρονες θετικές επιστήμες (Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Ιατρική, Αστρονομία κ.α.) αλλά και μεταγενέστερες θεωρητικές (Ψυχολογία, Κοινωνιολογία κ.α.) ξεπήδησαν από το φιλοσοφικό στοχασμό.
    Παρόλο το εύρος της έννοιας της Φιλοσοφίας, δεν πρέπει να παραβλέπεται το γεγονός ότι πρόκειται για επιστήμη (και μάλιστα τη «μητέρα» επιστήμη όπως είδαμε). Επομένως η μέθοδος ενός στοχασμού ώστε αυτός να ονομασθεί φιλοσοφικός πρέπει να τηρεί συγκεκριμένα επιστημονικά κριτήρια και στάδια. Αυτά τα στάδια είναι εκείνα της Παρατηρήσεως, της Υποθέσεως, του Πειράματος, της Απόδειξης και της Επαναλήψεως. Ο φιλοσοφικός στοχασμός απαραίτητα πρέπει να εγκολπώνει την επιστημονική αποδεικτική διαδικασία.

    1. stauros

      Μιχάλη, σε καμμιά περίπτωση νομίζω οι «μεταθανάτιες περιπέτειες» της ψυχής είναι θέμα που προσήκει στη φιλοσοφία. Στην αερολογία ναι.

      Έπειτα οι επιστήμες έχουν κάνει τόσο μεγάλα άλματα που η φιλοσοφία πλέον δεν έχει κανένα σχεδόν νόημα. Μου ακούγεται κωμικοτραγικό όταν λένε αυτός είναι φιλόσοφος. Τα θέματα της ηθικής νομίζω ότι απασχολούν όλο τον κόσμο και θα τον απασχολούν πάντοτε.

      Για τον ανθρώπινο εγκέφαλο δηλαδή και την λειτουργία του πρέπει να ρωτήσουμε κάποιον φιλόσοφο ο οποίος ιδέα δεν έχει περί αυτού; και τέλος πάντων η φιλοσοφία γενικώς πάντοτε ήταν υπηρέτρια της θρησκείας, πλήν βεβαίως ελαχίστων εξαιρέσεων.

      Πάντως η μελέτη της φιλοσοφία είναι χρήσιμη για να κατανοήσουμε τα παρελθόντα.

  4. 4
    Μιχάλης Ιωάννου

    Σταύρο, δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο ο Ράσελ, άλλωστε οι προσωκρατικοί, ο Θαλής, ο Ηράκλειτος και οι υπόλοιποι, όπως και οι σοφιστές δεν ασχολήθηκαν με τις «μεταθανάτιες περιπέτειες της ψυχής». Προσπάθησαν και τα κατάφεραν κατά την γνώμη μου αρκετά καλά να εξηγήσουν τα φυσικά φαινόμενα στα οποία, τα αισχρά – όπως πάντα – ιερατεία προσέδιδαν θεϊκές διαστάσεις για να εκμεταλλεύονται τον κόσμο.Το θέμα της ηθικής το είχαν λύσει και το συνόψισαν σε 4 λέξεις: Σωφροσύνη, Δικαιοσύνη, Εγκράτεια και Ανδρείαπολύ πριν την εμφάνιση των δεισιδαιμόνων ιδεαλιστών -κοινώς παπαρολόγων – Σωκράτη, Πλάτωνα και Σία.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...