«

»

Εκτύπωσέ το Άρθρο

Ν. Καζαντζάκης: «Ναι, είχα ένα χρέος προς τον άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης…»

 

popefranics-660Ο Καζαντζάκης ήταν άθεος; Ήταν θεούσος;

Τίποτε δεν ήταν απ’ όλ’ αυτά τα θεουσικά; Το γράμμα το πήγαινε στο  «ήξεις αφήξεις..»;

Χρωστούσε στον άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης ή της θρησκευτικής Μιχαλούς;

Ήταν ένας δεξιοτέχνης της μεταφυσικής χαζοβιόλας;

Άλλος ένας λογοτέχνης του ιδρύματος  ΗΞΕΙΣ ΑΦΗΞΕΙΣ μέσα στο οποίο αράδιασε η ανεπάρκεια της μυστηριακής ανοησίας τα ιερά της τέρατα. Κι άντε τώρα εσύ να τα βάλεις με ένα κάποιο από τα ιερά τέρατα της πνευματικής εντροπίας.

(Διαβάστε στο τέλος τα ντοκουμέντα περί της λογοκλοπίας του, τα οποία καταθέτει ο Λιαντίνης)

ΑΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΓΟΥΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

Η συνέντευξη δόθηκε, στις 22 Μαΐου 1957, λίγους μήνες πριν, του θανάτου του μεγάλου Έλληνα λογοτέχνη, σε δύο ανθρώπους των γραμμάτων και δημοσιογράφους, τον Pierre Dumayet και τον Max-Pol Fouchet. Η συνέντευξη αφορούσε δύο από τα βιβλία του Καζαντζάκη, τον «Ζορμπά» και τον «Φτωχούλη του Θεού», που ήταν και το πιο πρόσφατο.

 

 

 

*******************************

 

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ Ν.Κ. (http://www.e-shop.gr/product?id=BKS.034718)

 

Ο ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Συγγραφέας: ΠΡΙΦΤΗ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ
Εκδοτικός οίκος: ΙΩΛΚΟΣ
Σελίδες: 128
Ημερομηνία Έκδοσης: 2005

Ο Καζαντζάκης είναι σήμερα Παγκόσμιος Στοχαστής και Συγγραφέας. Η »Διεθνής Εταιρεία Φίλων Ν. Καζαντζάκη» (μη κερδοσκοπικό Σωματείο που εδρεύει στη Γενεύη) έχει σήμερα αντιπροσώπους και τμήματα σε 93 χώρες του Κόσμου, και στις Πέντε Ηπείρους.

Είναι ο καλύτερος Πρεσβευτής της Ελλάδας και της Κρήτης στον πλανήτη μας. Όμως είναι και ο πιο κατατρεγμένος. Μια λαθεμένη άποψη, που ιδιαίτερα υπάρχει στην Ελλάδα, είναι ότι αφορίστηκε.

Εντούτοις ο Καζαντζάκης ήταν Ένθεος και δεν ξέφυγε από το γράμμα της Αγίας Γραφής, αυτό υπερασπίζεται και η παρούσα έκδοση. Αποσπάσματα από την Αγία Γραφή το αποδεικνύουν, όπως και η επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου και η βεβαίωση από το Αρχειοφυλάκιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου ότι δεν υπήρξε αφορισμός. Κι ακόμη οι εισηγήσεις και συνεντεύξεις της συγγραφέως και του αείμνηστου πατρός Γ. Πυρουνάκη ξεκαθαρίζουν το θέμα.

Παρόλα αυτά η κατακραυγή συνεχίζεται, άγνωστο για ποιους λόγους, ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Πολλές απόψεις και κινητοποιήσεις υπήρξαν και υπάρχουν ακόμα εναντίον του, όπως και η περίεργη στάση του Πανεπιστημίου Κρήτης. Ο Καζαντζάκης παρά ταύτα είναι αναμφισβήτητος, είναι ένας από τους μεγαλύτερους στοχαστές του κόσμου και επηρεάζει χιλιάδες νέους ανθρώπους.

 

******************

 

Η ΓΝΩΜΗ ΕΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ ΙΕΡΟ ΤΕΡΑΣ ΔΙΟΤΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΛΕΓΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΑ ΙΣΙΑ

 

«Ο Νίκος Καζαντζάκης δεν είναι μεγάλος συγγραφέας»

 

 

 

 

Μόνιμος σύνδεσμος σε αυτό το άρθρο: http://athriskos.gr/11206/

4 σχόλια

Μεταπήδηση στη φόρμα σχολίων

  1. 1
    Μιχάλης

    ΔΕΝ ΛΕΕΙ,,, ΚΑΙ ΛΕΕΙ !! «από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα»
    …κρατάμε μόνον, πως τα Έσουρε πατόκορφα στο παπαδαριό.. θαρώ ΑΥΤΟ ( απο μας) δεν είναι διόλου άξιο περιφρόνησης.

    “Πιστεύω σ” ένα Θεό, Ακρίτα, Διγενή, στρατευόμενο πάσχοντα μεγαλοδύναμο, όχι παντοδύναμο, πολεμιστή στ” ακρότατα σύνορα, στρατηγό αυτοκράτορα σε όλες τις φωτεινές δυνάμεις, τις ορατές και τις αόρατες.Πιστεύω στ” αναρίθμητα, εφήμερα προσωπεία που πήρε ο Θεός στους αιώνες και ξεκρίνω πίσω από την απ αυτή ροή του την ακατάλυτη ενότητα.Πιστεύω στον άγρυπνο βαρύν αγώνα Του, που δαμάζει και καρπίζει την ύλη τη ζωοδόχα, πηγή φυτών και ανθρώπων.Πιστεύω στην καρδιά του ανθρώπου, το χωματένιο αλώνι, όπου μέρα και νύχτα παλεύει ο Ακρίτας με το θάνατο. «Βοήθεια!» κράζεις, Κύριε. «Βοήθεια!» κράζεις, Κύριε, κι ακούω.Μέσα μου οι προγόνοι και απογόνοι κι οι ράτσες όλες, κι όλη η γης, ακούμε με τρόμο, με χαρά, την κραυγή Σου.Μακάριοι όσοι την ακούν και χύνουνται να σε λυτρώσουν Κύριε, και λεν: «Εγώ και συ μονάχα υπάρχουμε».Μακάριοι όσοι σε λύτρωσαν, σμίγουν μαζί Σου Κύριε, και λεν: «Εγώ και Συ είμαστε Ένα».Και τρισμακάριοι όσοι κρατούν, και δε λυγούν, απάνω στους ώμους τους, το μέγα, εξαίσιο, αποτρόπαιο μυστικό: «Και το Ένα τούτο δεν υπάρχει!”

    1. stauros

      «…κρατάμε μόνον, πως τα Έσουρε πατόκορφα στο παπαδαριό.. θαρώ ΑΥΤΟ ( απο μας) δεν είναι διόλου άξιο περιφρόνησης.»

      Μιχάλη, νομίζω ότι αυτό είναι το σοβαρότερο κουσούρι του. Διότι του τα έσουρε ακριβώς του παπαδαριού επειδή δεν έπραττε σύμφωνα με τις επιταγές του Χριστού.

      Ευτυχώς δηλαδή που το παπαδαριό πρόδωσε την διδασκαλία του διότι στην αντίθετη περίπτωση θα ήμασταν τώρα ένα βήμα πιο μπροστά από τις αμοιβάδες. Να μας χαστουκίζουν στο αριστερό μάγουλο και να γυρνάμε και το δεξί. «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι».

  2. 2
    mixalis

    Σταύρο, Θα προσπαθησω να κάνω μια σκιαγράφηση περί Καζαντζάκη. Μέσα από τα βιβλία του μπορεί κάποιος να τον θεωρήσει ως υποστηρικτή μιας θεώρησης, η οποία αγκαλιάζει μια παραδοχή ενός ολίγου κοινοβιακού σοσιαλισμού, ενώ προσθέτει επίσης έντονα στοιχεία Βουδιστικής εσωτερικής αυτό-θειστικής παραδοχής και ενδυνάμωσης, καθώς και της Χριστιανικής διδασκαλίας κατά τα πρότυπα του «θανάτου θάνατον πατήσας».

    Ειδικότερα, όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι, η βουδιστή σκέψη του Καζαντζάκη, οδήγησε στο να θαυμάζεται από τα μοδάτα παιδιά των λουλουδιών στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ο Καζαντζάκης αποζητούσε σε ολόκληρο στο βίο του, μια ζωή απαλλαγμένη από τον φυσικό υλισμό, που τον ήθελε απαλλαγμένο από κοινωνικές δομές, που θα μπορούσαν να υπαγορεύουν την ηθική. Παράλληλα από μια παραδοχή του υπαρξιστική, υποστήριζε την προσωπική ελευθερία, ώστε οι άνθρωποι να καταλαβαίνουν τα δικά τους μονοπάτια. Βλέπε Νίτσε.

    Διαβάζοντας αρχικά κανείς Καζαντζάκη είναι μια πρόκληση, ειδικότερα σε εκείνους που έχουν καταπιαστεί αποκλειστικά με την λογοτεχνία και πολύ ελάχιστα σε εκείνους που εντρύφησαν στην φιλοσοφική μελέτη. Καποιοι για παράδειγμα θέλουν τον Ζορμπά και τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης να είναι τα πιο προσιτά έργα του. Ο Ζορμπάς ειδικότερα, διότι είναι σαφώς μια μελέτη για την προσέγγιση του ιδίου Καζαντζάκη μέσα στη ζωή. Για αλλους, η Οδύσσεια του είναι ιδιαίτερα δύσκολη και ακατανόητη.

    Ο δήθεν αθεϊσμός του Καζαντζάκη βρίσκεται στις Καλένδες, εφ όσον φιλοσοφικά δεν έχουμε κάποια θετική παραδοχή του σε αυτόν, ενώ οι αποσπασματικές ή αλληγορικές αναφορές που βρίσκονται στα λογοτεχνικά του έργα, είναι από πολύ, έως ακραία ετερόκλητες. Κυρίως, η μετέωρη εντύπωση που έχει δημιουργηθεί στο πλατύ κοινό – στα περι του αθεισμού του – που δεν ψάχνει και δεν έχει επαφή με το διάβασμα φιλοσοφικής πάστας, οφείλεται στον (απραγματοποίητο) αφορισμό του από την εκκλησιά, για το λόγο του ότι ο Καζαντζάκης έθιγε τα χρηστά ήθη του παπαδαριού, που κατ εξοχήν καυτηρίαζε μέσα από την ίδια την χριστιανική διδασκαλία, πράγμα που σημαίνει πως κατά βάθος την ενστερνιζόταν κατά κάποιοι τρόπο.

    Ο Καζαντζάκης για την εκκλησία, είναι ουσιαστικά, ένας αιρετικός βλάσφημος και εκκεντρικός, και σε καμία περίπτωση άθεος.

    Ο Καζαντζάκης εντός των τειχών του, αναζητούσε ένα θεό τύπου «σούπερμαν» το οποίο δεν κατάφερε να τον περιγράψει με σαφή λόγο, άλλωστε – δεν υπήρχε ποτέ τέτοια
    περίπτωση (τόπε και ο παπαροφιλόσοφος Πλάτωνας)- για τούτο, ολίγο από αμφισβήτηση, ολίγο από αδυναμία εξωτερικής κοινοποίησης του σουπερμαν και αποφορά ελευθερίας από τα δεσμά που βασάνιζαν την όλη αυτή σκέψη του, εξου και το : «ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΩ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ»

    1. stauros

      Μιχάλη, η γνώμη μου είναι πως ορθώς είπες ότι «…Θα προσπαθησω να κάνω μια σκιαγράφηση περί Καζαντζάκη…», επειδή νομίζω ότι όποιος δεν μιλάει στα ίσια μας εξαναγκάζει να εστιάζουμε το βλέμμα μας στις σκιές που αφήνουν τα μασημένα λόγια του.

      Επίσης θεωρώ εξαιρετικά εύστοχη την παρακάτω επισήμανσή σου:

      «Μέσα από τα βιβλία του μπορεί κάποιος να τον θεωρήσει ως υποστηρικτή μιας θεώρησης, η οποία αγκαλιάζει μια παραδοχή ενός ολίγου κοινοβιακού σοσιαλισμού…»

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

:bye: 
more...