http://athriskos.gr/ .

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΕ

http://athriskos.gr/ .

«Η Δύση, αφού εγκατέλειψε την θεώρηση των Ελλήνων, οι οποίοι, όπως μας θυμίζει ο Νίτσε “ήσαν οι μοναδικοί που είχαν την δύναμη να κοιτάξουν κατάματα τον πόνο”, παραδόθηκε ανεπιφύλακτα στην υπεραισιοδοξία της ιουδαιοχριστιανικής θεώρησης, η οποία, είτε στην θρησκευτική της μορφή, είτε στα κοσμικά της σχήματα της επιστήμης, της ουτοπίας και της επανάστασης, κοίταζε το μέλλον βαυκαλιζόμενη ότι η Ιστορία της ανθρωπότητας είναι αναπόφευκτα μία διαδρομή συνεχούς προόδου και εν τέλει σωτηρίας.

Σήμερα όμως, αυτή η υπεραισιόδοξη θεώρηση έχει καταρρεύσει. Ο Θεός πράγματι πέθανε και οι κληρονόμοι του (επιστήμη, ουτοπία και επανάσταση) απέτυχαν στις υποσχέσεις τους. Οι κάθε είδους μολύνσεις, οι κοινωνικές ανισότητες, οι οικονομικές καταστροφές, η εμφάνιση νέων ασθενειών, οι εκρήξεις βίας, οι νέες μορφές αδιαλλαξίας, η καθολική επικράτηση των εγωϊσμών και η δεδομένη και καθημερινή χρήση του πολέμου σε όλες τις μορφές του, γκρέμισαν το μέλλον από την ακραία θετικότητα της ιουδαιοχριστιανικής θεώρησης στην ακραία αρνητικότητα ενός χρόνου αφημένου στην απόλυτη τυχαιότητα, χωρίς καθοδήγηση και προσανατολισμό».

( Ουμπέρτο Γκαλιμπέρτι )

Print Friendly

Σχετικά άρθρα:

Τυχαία άρθρα:

  1. Απίστευτη απάτη της Ορθοδοξίας. Γιορτάζουν αγίους για τους οποίους δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτε! «Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας, αν έχετε να...
  2. Δημοτικό Σχολείο. Το ποιόν του είναι το ήθος των δασκάλων και τίποτε άλλο Επειδή αληθεύει, πέρα για πέρα το «Μ’ όποιον δάσκαλο θα...
This entry was posted in ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ and tagged , . Bookmark the permalink.

7 thoughts on “ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΕ

  1. Αν και έχω μερικές ενστάσεις για τα γραφόμενα, νομίζω το τίποτα είναι ένα υγιές βήμα από την απατηλή πίστη σε νεράιδες. Πρώτα πρέπει να συνειδητοποιήσει κανείς την ωμότητα της ζωής, για να αναλάβει ύστερα την προσωπική του ευθύνη στη βελτίωσή της.

  2. Μιχάλη, δεν μπορώ να χωνέψω από το κείμενο αυτό το εξής: τι δουλειά έχει η επιστήμη ως κληρονόμος του θεού. Η γνώμη μου είναι ότι η επιστήμη είναι η δολοφόνος του θεού. Δηλαδή ο θεός μας κληροδότησε την επιστήμη;!

    Εκτός κι αν ο Ουμπέρτο Γκαλιμπέρτι εννοεί τον θεό αλλιώτικα απ’ ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως.

    Έπειτα αυτό το «…γκρέμισαν το μέλλον από την ακραία θετικότητα της ιουδαιοχριστιανικής θεώρησης στην ακραία αρνητικότητα ενός χρόνου αφημένου στην απόλυτη τυχαιότητα, χωρίς καθοδήγηση και προσανατολισμό», μου ακούγεται κάπως άσχετο με τις βασικές λειτουργίες που ισχύουν στον κόσμο της οικουμένης των ανθρώπων. Πότε ήταν διαφορετικά αυτά τα πράγματα;

    Υπήρξε δηλαδή εποχή που το μέλλον της ανθρωπότητας ήταν πιο ρόδινο, από το σημερινό; Κι αν ναι, πότε;

  3. Την επιστήμη την χρειάστηκε ο άνθρωπος, γιατί αυτουνού τις ανάγκες στρατεύτηκε να εξυπηρετεί και σε καμιά περίπτωση της φύσης η οποία προϋπάρχει του ανθρώπου και της επιστήμης του, η φύση δεν χρειάστηκε ποτέ την επιστήμη των ανθρώπων,το ίδιο ισχύει και για την φιλοσοφία του ή η για την θεολογία του.

    Μήπως και τα τρία αυτά πράγματα δεν εξυπηρέτησαν μέχρι σήμερα -ασυνείδητα χωρίς κοινό μέτρο – όλη την ανθρωπότητα, αλλά απλά εξυπηρετούσαν πάντα τα διάφορα ιδιοτελή συμφέροντα ισχυρών αλαζόνων για να φθάσουμε στο σημείο να λέμε πως ποτέ δεν ήταν καλύτερα ή χειρότερα τα πράγματα;

    Μήπως η επιστήμη, η φιλοσοφία, η θεολογία βάδισαν με εγωιστικό ανθρωποκεντρισμό και όχι φυσιοκρατισμό για γι αυτό και «απέτυχαν» ;;;;; Τίθεται λοιπόν εδώ ένας προβληματισμός….

    ΥΓ. Ο θεός πέθανε, ίσως και η φιλοσοφία, απόμεινε όμως η επιστήμη χωρίς κάποιον «οδηγό»…

    • Μιχάλη, όσον αφορά στα της θρησκείας δεν διαφωνώ. Για την φιλοσοφία, όντως αυτή υπήρξε δούλα της θρησκείας με εξαίρεση τον Επίκουρο.

      Οι αντιρρήσεις μου τίθενται στο θέμα της επιστήμης. Η θρησκεία πολέμησε με κάθε τρόπο την επιστήμη. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο δεδομένο. Οι εξαιρέσεις κάποιων καλόγερων της Δύσης – στην Ανατολή δεν υπήρξε ποτέ κάτι ανάλογο – δεν είναι ικανές για να κλονίσουν τον κανόνα.

      Δεν μπορώ να καταλάβω δηλαδή πώς είναι δυνατόν να μπουν στο ίδιο τσουβάλι επιστήμη και θρησκεία!

      Το να επιζητεί ο άνθρωπος να γνωρίσει τις λειτουργίες της φύσης και να τις χρησιμοποιήσει προς όφελός του, δεν νομίζω ότι προσβάλλει σε κάτι την ίδια την φύση. Ότι σε πολλές περιπτώσεις οι άνθρωποι έβλαψαν την φύση χρησιμοποιώντας κάποιες γνώσεις που κατέκτησαν είναι γεγονός. Αυτό όμως είναι θέμα έλλειψης ήθους, και σεβασμού απέναντί της.

      Κατά την γνώμη μου σε μια γενική αποτίμηση η επιστήμη συνέβαλε θετικά στην εξέλιξη των ανθρωπίνων υποθέσεων, παρά τις όποιες εξαιρέσεις, οι οποίες νομίζω ήταν αναπόφευκτες.

  4. Σταύρο, Όχι σαφώς δεν είναι στο ίδιο τσουβάλι ( έλα Παναγία μου!),δεν παύει όμως να είναι μια διαχρονική αλληλουχία ή κληρονομία από την εξέλιξη του πρωτόγονου ανθρώπου, δεν νομίζω -όπως το αντιλαμβάνομαι- να λέει κάτι τέτοιο ο άνθρωπος, απλά μιλάει για την έλλειψη προσανατολισμού και ήθους της κληρονόμου όλων Επιστήμης και ως ένα σημείο, νομίζω, έχει κάποιο δίκιο.

    • Μετά την ύβρη των ατομικών βομβών έχω την εντύπωση ότι η ανθρωπότητα και η επιστημονική κοινότητα φέρονται με μεγαλύτερη υπευθυνότητα, απ’ ότι στο παρελθόν. εύχομαι να μην κάνω λάθος.

  5. Μιχάλη «η φύση δεν χρειάστηκε ποτέ την επιστήμη των ανθρώπων», αυτό μπορεί να δημιουργήσει παρανόηση, ότι δηλαδή δεν είναι φυσικό πράγμα η επιστήμη?
    Ο διαχωρισμός ανθρώπου φύσης είναι μια νοητική αφαίρεση. Στην πραγματικότητα η φύση με τον άνθρωπο επιστήμονα (παρατηρητή) αποκτά συνείδηση του εαυτού της……
    Η θρησκεία ποτέ δεν έθεσε το ζήτημα έτσι, λειτούργησε παρηγορητικά μπροστά στην άγνοια, την τύφλα και τον φόβο, για να μετεξελιχτεί σε εργαλείο διαχείρισης- εξουσίας- καταδυνάστευσης, μέσο την άγνοιας και του φόβου….
    Δεν μπορεί να τσουβαλιάζουμε αυτήν την λειτουργεί της θρησκείας με την επιστήμη- παρατήρηση – ανακάλυψη λύση της απορίας, δημιουργίας πόρου για να διαβούμε την ζωή… ούτε με την φιλοσοφία και την τέχνη που μας βοηθά να δεχθούμε αγέρωχα την αλήθεια του θανάτου.

    Σταύρε δεν είναι μόνο ο Επίκουρος και το γνωρίζεις πως είναι αμέτρητοι άλλοι μεταξύ μας….. ας πούμε και ο Μανιάτης και ο Τέο και εσύ και ……. Ο Επίκουρος για μας πρέπει να αποτελεί απλώς ένα γερό σημείο αναφοράς που βοηθά στην διαμόρφωση ενός κοινού κώδικα για όσους ορθοστατούν κι αργοβαδίζουν.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>